Relikwie św. Teresy od Dzieciątka Jezus i jej rodziców w konkatedrze

Bazylika konkatedralna św. Jakuba w Olsztynie znalazła się na trasie peregrynacji relikwii św. Teresy od Dzieciątka Jezus oraz jej rodziców – świętych Zelii i Ludwika Martin. – Poprzez zwyczajne, codzienne, rodzinne życie można nawiązać głęboką relację z Bogiem – mówił abp Józef Górzyński, metropolita warmiński.

Peregrynacja rozpoczęła się od uroczystego wprowadzenia do konkatedry dwóch relikwiarzy. – Jeden to tzw. większy relikwiarz św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Trudno określić, jakie dokładnie kości znajdują się wewnątrz. Natomiast drugi relikwiarz, świętych rodziców, zawiera kości ze stóp, stanowiące symboliczny znak drogi, którą wspólnie przebyli do świętości jako małżonkowie – wyjaśnił o. Kamil Strójwąs, karmelita bosy i kustosz relikwii.

Jak zaznaczył, relikwiarz świętych Zelii i Ludwika Martin ma formę domu, który stworzyli. Jest ozdobiony ornamentami nawiązującymi do koronek wyrabianych przez św. Zelię. Relikwie spoczywają na symbolu dwóch obrączek, a wewnątrz znajduje się oryginalna koronka wykonana przez matkę św. Teresy.

Relikwie św. Teresy od Dzieciątka Jezus peregrynowały po Polsce już ponad 20 lat temu, nawiedzając kaplice, kościoły i wspólnoty. Jak przypomniał kustosz, już po zakończeniu tamtej peregrynacji pojawiało się pragnienie ponownego przyjęcia relikwii, związane z owocami duchowymi nawiedzenia. Tym razem św. Teresa peregrynuje wraz ze swoimi rodzicami.

Tegoroczna peregrynacja odbywa się pod hasłem „Przez ufność do miłości”. – Zarówno ufność, jak i miłość są bardzo mocno związane z duchowością św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Sama uczyła ufności dziecka wobec Ojca Niebieskiego. Przypominała o tym, co jest pierwotne i najważniejsze w życiu duchowym, czyli o naszej zależności od Boga jako Ojca i postawie dziecka, które ma ufać – powiedział ks. Dariusz Sonak, wikariusz biskupi ds. życia konsekrowanego.

Przypomniał także słowa świętej: „W sercu Kościoła, mojej Matki, będę miłością”. – Uczy nas, co znaczy kochać i być miłością tam, gdzie jesteśmy, a także zbierać owoce tej miłości. Trzeba jednak pamiętać również o tym, co sama powiedziała: że miłość karmi się ofiarą – dodał.

Święta Teresa z Lisieux, nazywana także św. Tereską od Dzieciątka Jezus lub Teresą od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza, była francuską karmelitanką bosą i jedną z najbardziej znanych świętych Kościoła katolickiego.

Urodziła się 2 stycznia 1873 r. w Alençon we Francji jako Maria Franciszka Teresa Martin. W wieku 15 lat wstąpiła do klasztoru karmelitanek w Lisieux. Prowadziła życie ukryte, poświęcone modlitwie i pracy. Zmarła 30 września 1897 r. na gruźlicę, mając 24 lata.

Jest znana przede wszystkim z nauki o tzw. małej drodze. Wskazywała, że świętość nie polega na dokonywaniu niezwykłych czynów, lecz na wykonywaniu codziennych obowiązków z miłością, pokorą i ufnością wobec Boga. Podkreślała, że nawet najmniejsze dobre uczynki mają wielką wartość, jeżeli są czynione z miłości.

Do znaczenia „małej drogi” nawiązał abp Józef Górzyński. – Dotykamy tutaj tego, co najprostsze. Taka była droga wiary św. Teresy. Pokazywała ona to, co często nazywane jest małą drogą. Cieszy się ona dużym zainteresowaniem, ponieważ jest propozycją absolutnie dla każdego. Nie tylko dla karmelitanki, ale także dla każdego, kto żyje w świecie – powiedział metropolita warmiński.

Jak zauważył, obecność relikwii rodziców św. Teresy pokazuje, że drogą do świętości może być również zwyczajne życie małżeńskie i rodzinne. – Poprzez zwyczajne, codzienne, rodzinne życie można nawiązać głęboką relację i więź z Bogiem. Ona stanowi istotę naszej wiary – podkreślił abp Górzyński.

O. Kamil Strójwąs zwrócił uwagę, że wspólna peregrynacja relikwii św. Teresy i jej rodziców jest znakiem, iż świętość rodzi się w domu. – Mała droga św. Teresy zrodziła się w doświadczeniu miłości, którą otrzymała od rodziców. Mając doświadczenie żywej miłości Boga, potrafili oni przełożyć ją na język ludzki, na język czułej miłości rodzicielskiej. Teresa sama pisała, że od początku była otoczona miłością – powiedział karmelita.

W tym roku relikwie peregrynują od Szczecina przez Trójmiasto, Elbląg, Olsztyn, Ełk, Wigry i Suwałki, a następnie zmierzają w kierunku Warszawy i Łodzi. Peregrynacja w Polsce zakończy się 9 sierpnia.

Relikwie pozostawały w stolicy Warmii i Mazur do niedzielnego poranka. Nocne czuwanie w konkatedrze św. Jakuba zakończyła Eucharystia. W programie pobytu znalazły się także Apel Jasnogórski oraz modlitwy w intencji rodzin, kobiet, mężczyzn, a także powołań kapłańskich i zakonnych.