Patriarchat Jerozolimy wezwał do kompromisu ws. podatku od kościelnych nieruchomości

Izraelski podatek od nieruchomości, znany jako arnona, stał się przedmiotem nowego sporu między Kościołami a władzami Jerozolimy. Zwierzchnicy chrześcijańscy obawiają się, że kwestionowanie zwolnień podatkowych przyznanych Kościołom może zagrozić ich działalności religijnej, edukacyjnej i społecznej. W rozmowie z Pomocą Kościołowi w Potrzebie (ACN), biskup pomocniczy łacińskiego Patriarchatu Jerozolimy, William Shomali, wezwał do kompromisu, który zachowa historyczne zwolnienia podatkowe Kościołów chrześcijańskich.

27 czerwca Autonomia Palestyńska ogłosiła, że prezydent Mahmud Abbas napisał do papieża Leona XIV i kilku przywódców międzynarodowych, potępiając plan opodatkowania jerozolimskich kościołów podatkiem arnona. Według bp. Shomaliego, „istnieją dwa powody, dla których prezydent Mahmud Abbas popiera stanowisko Kościołów przeciwko planowi opodatkowania majątku kościelnego we Wschodniej Jerozolimie. Z jednej strony, Autonomia Palestyńska uważa Wschodnią Jerozolimę za terytorium okupowane i uważa, że Izrael nie ma prawa nakładać podatków na majątek kościelny na tym obszarze. Z drugiej strony, prezydent zamierza chronić historycznie uznane prawa Kościołów”.

Porozumienia te „były przestrzegane w okresie brytyjskiego mandatu, a także przez Izrael w latach po ogłoszeniu niepodległości w 1948 roku i nigdy nie zostały oficjalnie uchylone”. Rozróżniając działalność nastawioną na zysk, taką jak niektóre miejsca zakwaterowania dla pielgrzymów, od instytucji, które realizują wyłącznie cele religijne, edukacyjne lub społeczne, biskup precyzuje, że gdyby władze miejskie Jerozolimy „podjęły decyzję o wstecznym zastosowaniu podatku arnona do działalności nastawionej na zysk, wymagane kwoty mogłyby sięgnąć kilku milionów euro, zwłaszcza jeśli dotyczyłyby one ostatnich trzydziestu lat, czyli okresu, w którym spór ten poróżnił Kościoły z władzami Izraela. Gdyby osiągnięto porozumienie w sprawie działalności nastawionej na zysk, prawdopodobnie Kościoły byłyby zobowiązane do płacenia podatku tylko w przyszłości, bez skutków wstecznych” – analizuje hierarcha.

W odniesieniu do szkół, szpitali, ośrodków społecznościowych i instytucji o charakterze wyłącznie religijnym, „Kościoły mają nadzieję, że będą mogły nadal korzystać z tradycyjnych zwolnień, biorąc pod uwagę ich misję edukacyjną, charytatywną i duchową”. Bp Shomali jest przekonany, że kompromis jest nadal możliwy. Jednym z rozwiązań mogłoby być wymaganie, aby działalność wyraźnie nastawiona na zysk wnosiła swój finansowy wkład w koszty gminnych wydatków związanych z usługami, z których korzystają, przy jednoczesnym zachowaniu zwolnień przyznanych miejscom kultu, salom parafialnym, cmentarzom oraz instytucjom religijnym, edukacyjnym i charytatywnym. Głównym wyzwaniem jest zatem precyzyjne zdefiniowanie, co należy uznać za działalność komercyjną, a co mieści się w ramach misji duszpasterskiej, społecznej lub religijnej Kościołów. To właśnie na tym rozróżnieniu można by oprzeć zrównoważone rozwiązanie, akceptowalne dla wszystkich stron.