ONZ: w 2025 roku głód na świecie spadł, ale…

W 2025 roku głód na świecie spadł trzeci rok z rzędu. Jednak poprawa sytuacji jest nadal niestabilna, nierównomiernie rozłożona i niewystarczająca, aby osiągnąć Cele Zrównoważonego Rozwoju ONZ do 2030 roku.

Wynika to z raportu na temat stanu globalnego bezpieczeństwa żywnościowego i żywienia, opublikowanego we wtorek przez pięć wyspecjalizowanych agencji Organizacji Narodów Zjednoczonych (WFP/FAO/IFAD/UNICEF/WHO). Raport stwierdza, że ​​w 2025 roku 7,8% światowej populacji cierpiało głód. Stanowi to spadek w porównaniu z 2024 rokiem (8,1%) i 2022 rokiem (8,6%) i potwierdza stałą, choć powolną, poprawę. Oznacza to, że w 2025 roku około 645 mln ludzi cierpiało głód – o prawie 14 mln mniej niż w 2024 roku i o 43 mln mniej niż w 2022 roku.

Pomimo globalnego postępu, sytuacja pozostaje nierównomierna w różnych regionach. W Azji, a także w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach, w ostatnich latach obserwuje się stałą poprawę. Jednak w Afryce około 309 mln ludzi cierpi obecnie głód, w porównaniu z 292 mln w Azji. Chociaż odnotowana wcześniej w Afryce tendencja wzrostowa stopniowo się stabilizuje – odsetek głodującej populacji zmniejszył się z 20,3% w 2024 r. do 20% w 2025 r. – obecnie na kontynencie tym odnotowuje się najwyższą liczbę głodujących ludzi w wartościach bezwzględnych na tle szybkiego wzrostu populacji.

Sytuacja różni się w zależności od części świata

Bardziej kompleksowe pomiary dostępu do żywności przedstawiają podobny obraz. W 2025 roku około 25,8% światowej populacji (około 2,1 mld ludzi) żyło w umiarkowanym lub poważnym niedoborze żywności; oznacza to, że w niektórych przypadkach byli zmuszeni do kompromisów w kwestii jakości lub ilości spożywanej żywności. Jest to spadek z 27,1% w 2024 roku i 28,7% w 2020 roku – spadek o prawie 86 mln osób w porównaniu z 2024 rokiem i o 135 mln w porównaniu z 2020 rokiem. Jednak liczba ta pozostaje powyżej poziomów sprzed pandemii COVID-19.

Różnice regionalne pozostają wyraźne. Do 2025 roku ponad połowa populacji Afryki (56,6%) była dotknięta umiarkowanym lub poważnym niedoborem żywności, w porównaniu z 20,3% w Azji, 22,9% w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach oraz 8,7% w Ameryce Północnej i Europie. Co więcej, problem braku bezpieczeństwa żywnościowego nadal jest bardziej powszechny na obszarach wiejskich niż w obszarach podmiejskich i miejskich. Kobiety nadal są nieproporcjonalnie dotknięte tym problemem, chociaż do 2025 roku różnica między płciami nieznacznie się zmniejszyła.

Prognozy w świetle konfliktu na Bliskim Wschodzie

Raport roczny zawiera również zaktualizowane prognozy dotyczące głodu na najbliższe pięć lat w kontekście konfliktu na Bliskim Wschodzie. W zależności od czasu trwania wpływu kryzysu na inflację cen żywności, napędzaną rosnącymi cenami energii i nawozów, około 510–520 mln ludzi może nadal cierpieć głód w 2030 roku, w porównaniu z najniższą prognozą wynoszącą 503 mln w scenariuszu sprzed konfliktu. Jednocześnie przewiduje się 20-procentowy spadek liczby osób niedożywionych na świecie. Jednak inne potencjalne czynniki zakłócające, w tym wpływ ekstremalnych zjawisk pogodowych, takich jak El Niño w latach 2026 i 2027, nie są uwzględniane w tych prognozach i mogą dodatkowo pogorszyć sytuację.

Autorami raportu są Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), Międzynarodowy Fundusz Rozwoju Rolnictwa (IFAD), Fundusz Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF), Światowy Program Żywnościowy (WFP) oraz Światowa Organizacja Zdrowia (WHO). Jednogłośnie ostrzegają, że konflikt na Bliskim Wschodzie w 2026 roku, w połączeniu z ekstremalnymi zjawiskami pogodowymi oraz cięciami w oficjalnej pomocy rozwojowej i finansowaniu pomocy humanitarnej, może zagrozić postępom w eliminacji głodu na całym świecie.

Powolny postęp w realizacji globalnych celów żywieniowych

Raport podkreśla, że ​​globalny postęp w żywieniu matek i dzieci jest nadal niewystarczający, aby sprostać międzynarodowym zobowiązaniom, w tym celom żywieniowym na rok 2030. Wskaźniki takie jak zahamowanie wzrostu, wychudzenie i otyłość u dzieci, a także niski stopień urodzin, wykazały jedynie niewielką poprawę, a postęp jest zbyt powolny, aby osiągnąć cele. Jednocześnie anemia pogarsza się u kobiet w wieku od 15 do 49 lat, podczas gdy częstość występowania otyłości wśród dorosłych stale rośnie – z 12,1% w 2012 roku do 16,2% w 2024 roku. Według raportu, na całym świecie tylko 30,8% dzieci w wieku od 6 do 23 miesięcy spożywa wystarczająco zróżnicowaną dietę, a 150 mln dzieci poniżej 5. roku życia nadal cierpi na zahamowanie wzrostu.

Również w tym zakresie postępy są zróżnicowane w zależności od regionu. Częstość występowania zahamowania wzrostu u dzieci spada w Afryce i jest zgodna z celem na rok 2030 w Azji. Jednakże rosnące dysproporcje w walce z anemią u kobiet są widoczne niemal we wszystkich regionach, a otyłość wśród dzieci szybko rośnie w Oceanii.