Jubileusz 700-lecia parafii w Ćmielowie

Wyjątkowy charakter miała tegoroczna uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Ćmielowie. W dniu parafialnego odpustu miejscowa wspólnota dziękowała Bogu za 700 lat istnienia parafii. Centralnym punktem obchodów była uroczysta Eucharystia, której przewodniczył biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz.

Mszę świętą koncelebrowali liczni księża na czele z proboszczem parafii ks. Czesławem Gumieniakiem. W modlitwie uczestniczyli przedstawiciele władz samorządowych na czele z paniami starostą Agnieszką Rogalińską i burmistrz Joanną Suską, mieszkańcy Ćmielowa oraz wierni związani z parafią, którzy przybyli, aby wspólnie przeżywać jubileusz jednej z najstarszych wspólnot parafialnych na terenie diecezji sandomierskiej.

W homilii bp Nitkiewicz wskazał na Maryję jako na pierwszą, która dostąpiła obiecanej człowiekowi chwały w Niebie. Zaznaczył jednocześnie, że droga do wieczności prowadzi przez ziemskie życie i wiąże się z podejmowaniem wielu wyzwań, podobnie jak czynili to przez siedem wieków duchowni i wierni świeccy parafii ćmielowskiej.

– W pierwszej chwili mogą zrodzić się obawy, czy jesteśmy wystarczająco silni? Czy sobie poradzimy? W siedemsetną rocznicę powstania parafii ćmielowskiej spójrzmy na naszych ojców w wierze. Oni zapragnęli świątyni, aby móc uczestniczyć w Eucharystii i przyjmować w niej pozostałe sakramenty. Obecność Domu Bożego w którym mieszka Jezus, rozbrzmiewa Jego Ewangelia, odbiera cześć cudowny obraz Matki Boskiej Pocieszenia, posługują kapłani, nie tylko ich nobilitowała ale przede wszystkim  dodawała siły, inspirowała, kształtowała w oparciu o wartości chrześcijańskie, regulując jednocześnie rytm życia i zwyczaje. Nie jest przypadkiem, że z parafii ćmielowskiej pochodzi błogosławiony męczennik II wojny światowej kleryk Tadusz Dulny czy Sługa Boży ks. prof. Wincenty Granat – wybitny teolog i rektor KUL-u. Można by tu wymienić jeszcze wiele innych wybitnych osób, które dzięki oddziaływaniu parafii wzbiły się ku Niebu niczym orły. Wszyscy oni odnieśli zwycięstwo w ziemskim życiu, wysłużyli sobie wieczną nagrodę u Boga i są dla nas wzorem do naśladowania.

Nie brakuje bowiem wyzwań, które jako ludzie wierzący powinniśmy podejmować dla Boga, dla Kościoła i Ojczyzny, dla samych siebie. Może się czasami wydawać, że one nas przerastają, że nie damy rady. Jaki sens zmieniać cokolwiek jeśli jest mi dobrze? – słyszy się nieraz.  Tymczasem Bóg oczekuje z naszej strony nieustannej współpracy i z Jego pomocą, możemy wszystko. Pamiętajmy o tym szczególnie w tym roku, gdy obraz Jezusa Miłosiernego wędruje po Diecezji Sandomierskiej. Niech przynosi pociechę, a jednocześnie przypomina, że mamy być miłosierni. Dlatego myślę, że najpiękniejszym sposobem uczczenia wspaniałego jubileuszu waszej parafii, będą właśnie uczynki, działania, inicjatywy, przez które to miłosierdzie rozbłyśnie, ukaże się światu, zaczynając od waszej parafii. Zastanówcie się wspólnie, co konkretnie dałoby się zrobić na polu katechezy parafialnej albo dobroczynności i naśladujcie Najświętszą Maryję Pannę Wniebowziętą, która jest Matką Miłosierdzia – powiedział kaznodzieja.

Na zakończenie Eucharystii ordynariusz sandomierski pobłogosławił przyniesione do świątyni zboża, zioła oraz owoce, a następnie odbyła się procesja z Najświętszym Sakramentem.

Duszpasterze parafii wskazują, że jubileuszowe dziękczynienie przypominało wiernym, iż historia parafii nie była jedynie historią murów świątyni, kolejnych przebudów czy zapisanych w dokumentach wydarzeń – przede wszystkim tworzyli ją ludzie. Przez stulecia przychodzili tutaj ze swoją codziennością, przyjmowali sakramenty, zawierali małżeństwa, chrzcili dzieci i żegnali swoich bliskich. W tej samej świątyni kolejne pokolenia mieszkańców Ćmielowa przeżywały chwile radości, ale również doświadczenia wojen, epidemii, przemian społecznych i politycznych.

Początki parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Ćmielowie sięgają średniowiecza. Dokładna data jej powstania nie jest znana. Źródła wskazują, że mogła zostać utworzona już pod koniec XIII lub na początku XIV wieku. Pewne jest natomiast, że istniała w 1326 roku, gdy została wymieniona wśród parafii odprowadzających świętopietrze. Jeszcze starszą datę przekazuje miejscowa tradycja. Zachowany siedemnastowieczny inwentarz wskazywał rok 1313 jako datę erekcji parafii. Wiadomo również, że już w pierwszej połowie XIV wieku w Ćmielowie znajdowała się murowana świątynia. Jan Długosz opisywał później miejscowy kościół jako budowlę wzniesioną z białego kamienia. Badania architektoniczne potwierdziły, że znaczne partie murów obecnej świątyni pochodzą właśnie z XIV wieku. Ważnym momentem w dziejach kościoła był początek XVI wieku. Po uzyskaniu przez Ćmielów praw miejskich świątynia została gruntownie przebudowana dzięki Mikołajowi Szydłowieckiemu, ówczesnemu właścicielowi Ćmielowa. Do istniejącej nawy dobudowano między innymi prezbiterium wraz z zakrystią oraz kruchtę. Prace te przeprowadzono około 1509–1510 roku. Dalsze losy świątyni odzwierciedlały burzliwą historię Polski. Na przestrzeni wieków przy parafii rozwijało się również bogate życie religijne. Działały tutaj bractwa Świętej Trójcy, św. Anny, Różańca Świętego oraz Miłosierdzia. Były one nie tylko miejscem modlitwy, lecz także ważną przestrzenią zaangażowania świeckich w życie Kościoła i lokalnej społeczności.