Prymas Polski ustanowił Archidiecezjalne Sanktuarium św. Rocha

– Święty Roch jest dla nas czytelnym świadkiem nadziei i człowiekiem Chrystusowych błogosławieństw – mówił Prymas Polski abp Wojciech Polak 16 sierpnia w Giewartowie, gdzie ustanowił Archidiecezjalne Sanktuarium św. Rocha.

– Święty Roch jest dla nas czytelnym świadkiem nadziei i człowiekiem Chrystusowych błogosławieństw – mówił Prymas Polski abp Wojciech Polak 16 sierpnia w Giewartowie, gdzie ustanowił Archidiecezjalne Sanktuarium św. Rocha.

Uroczystości ustanowienia nowego sanktuarium rozpoczęła procesja pokutna, po której sprawowana była Msza św. odpustowa ku czci św. Rocha, w jego doroczne wspomnienie.

W dekrecie ustanawiającym nowe miejsce kultu abp Polak zaznaczył, aby podejmowana i prowadzona w nim działalność duszpasterska zapewniła parafianom oraz przybywającym pielgrzymom „obfite środki zbawienia przez gorliwe głoszenie Słowa Bożego, przez prowadzenie działalności o charakterze formacyjnym i informacyjnym, przez odpowiednie ożywienie życia liturgicznego, a zwłaszcza przez sprawowanie w należyty sposób sakramentów Eucharystii oraz Pokuty i Pojednania, a także przez kultywowanie uznanych za pożądane różnych form pobożności i podejmowanie dzieł miłosierdzia”.

homilia Prymasa Polski

Nawiązując w homilii do postaci patrona, którego kult trwa w Giewartowie przynajmniej od 200 lat, Prymas podkreślił jego szczególną wrażliwość na potrzeby bliźnich, zwłaszcza ludzi cierpiących i doświadczonych chorobą. Jak przypomniał, w czasach szerzącej się w Europie dżumy, nie bacząc na to, że sam naraża się na niebezpieczeństwo, św. Roch niósł pomoc i pociechę, będąc świadkiem nadziei i niewątpliwie człowiekiem Chrystusowych błogosławieństw.

– Cierpliwość, ubóstwo, służba dla innych, pociecha, która z tego wypływa – błogosławieni, a więc szczęśliwi – mówił za papieżem Franciszkiem abp Polak – to nie ci, którzy mają pełny brzuch lub dobrze sobie radzą, ale ci, którzy znajdują się w stanie łaski, którzy dokonują postępów w łasce Boga. To swoiste życie pod prąd, będące jednak nie jeszcze jedną rewolucją czy manifestem społecznym, ale darem i łaską, które mają dotknąć ludzkiego serca, uzdrowić i przemienić ludzkie wnętrze, pobudzić być może uśpione już sumienie.

– Chodzi o nasz sposób myślenia i wartościowania – dopowiedział Prymas – o nasze decyzje i nasze wybory, o to, w czym my pokładamy ufność i nadzieję, co jest źródłem naszego życia i bezpieczeństwa. W tym sensie słusznie się niekiedy mówi, że błogosławieństwa są dowodem naszej tożsamości. Są swoistą magna charta naszego chrześcijańskiego życia – przyznał Prymas.

Kult św. Rocha w Giewartowie skupiony był dotąd wokół cmentarza parafialnego i znajdującej się tam kaplicy noszącego wezwanie patrona. Wraz z ustanowieniem sanktuarium ma się koncentrować wokół kościoła parafialnego, gdzie znajdują się relikwie św. Rocha oraz jego wizerunek uchodzący wśród miejscowych za cudowny.

Święty Roch (ok. 1348–1376) urodził się w Montpellier we Francji. Po rozdaniu majątku ubogim wyruszył jako pielgrzym do Rzymu, gdzie posługiwał zarażonym dżumą, dokonując licznych uzdrowień. Sam dotknięty zarazą, schronił się w lesie, gdzie według tradycji chleb przynosił mu pies. Jest uznawany za patrona chorych, lekarzy, szpitali oraz orędownika w czasie epidemii.

Najsłynniejszym sanktuarium św. Rocha w Polsce jest sanktuarium w Mikstacie (diecezja kaliska). Znajduje się tam drewniany kościół cmentarny z 1786 roku. Co roku w sierpniu odbywa się w nim słynny odpust połączony z unikatowym w skali kraju obrzędem święcenia zwierząt domowych i gospodarskich, których patronem jest św. Roch.