Gotycki tryptyk ze sceną Wniebowzięcia NMP w kościele na Placu Kościelnym

Gotycki tryptyk przedstawiający Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest jednym z najcenniejszych elementów kościoła Wniebowzięcia NMP w Łodzi. W uroczystość patronalną parafii, 15 sierpnia, przed rozpoczęciem obchodów odpustowych uroczyście otwarto ołtarz główny świątyni.

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny należy do najstarszych wspólnot parafialnych Łodzi. Została erygowana w 1430 r. przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława Bogorię Skotnickiego.

Obecny kościół wzniesiono w latach 1888–1897 z ofiar mieszkańców miasta według projektu warszawskiego architekta Konstantego Wojciechowskiego. Murowana, trójnawowa świątynia z transeptem i dwiema wieżami w fasadzie została konsekrowana 5 czerwca 1897 r. przez bp. Kazimierza Ruszkiewicza.

Ołtarz główny znajduje się w półokrągłej apsydzie. Jego najważniejszym elementem jest obustronnie zdobiony, wzorowany na gotyku tryptyk autorstwa Antoniego Panasiuka. W centralnej części przedstawiono Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, a powyżej – Jej koronację.

Boczne skrzydła tryptyku podzielono na kwatery. Na awersie znajdują się płaskorzeźby przedstawiające tajemnice radosne i chwalebne Różańca, natomiast na rewersie umieszczono malowidła na miedzianej blasze ukazujące tajemnice bolesne.

Kompozycję ołtarza dopełniają figury bł. Czesława i św. Jana Kantego oraz znajdujące się powyżej rzeźby św. Wojciecha i św. Stanisława, biskupa i męczennika. W predelli umieszczono postacie św. Ambrożego, św. Grzegorza, św. Hieronima i św. Augustyna.

15 sierpnia, w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, która jest dniem odpustu parafialnego, ołtarz główny został uroczyście otwarty przed rozpoczęciem obchodów.

Ołtarz jest nie tylko dziełem sztuki sakralnej, ale także swoistą katechezą. Ukazuje Maryję w tajemnicy Jej Wniebowzięcia i koronacji, natomiast przedstawienia różańcowe przypominają najważniejsze wydarzenia z życia Chrystusa i Jego Matki.

Kościół Wniebowzięcia NMP na Placu Kościelnym, którego historia sięga średniowiecza, pozostaje jednym ze świadków dziejów Łodzi oraz miejscem, w którym tradycja religijna łączy się ze sztuką sakralną.