Wiślica: Wielki Odpust Wiślicki z obchodami rocznicy koronacji Madonny Łokietkowej

60. rocznicę koronacji wizerunku MB Łokietkowej włączono w tym roku w obchody Wielkiego Odpustu Wiślickiego, który trwa od 6 do 8 września. Aktu uroczystej koronacji  słynącej łaskami, ponad 800-letniej płaskorzeźby dokonał Prymas Polski kardynał Stefan Wyszyński. W wydarzeniu tym brał także udział ówczesny metropolita krakowski arcybiskup Karol Wojtyła oraz ówczesne władze diecezji kieleckiej. Uroczystość odbyła się 17 lipca 1966 roku w ramach ogólnokrajowych obchodów Tysiąclecia Chrztu Polski.

Odpust nawiązuje do dziedzictwa i tradycji, gdyż od wieków bywali na nim polscy królowie, w tym Jadwiga – czcicielka Pani Wiślickiej, Władysław Łokietek, św. Kinga, Kazimierz Wielki czy św. Kazimierz Królewicz. W ciągu ostatnich dziesięciu wieków, tylko raz nie odbył się odpust w Wiślicy – podczas niemieckiej okupacji.

Karol Wojtyła – jako biskup i kardynał – gościł w Wiślicy dwukrotnie. Szczególnym wydarzeniem z jego udziałem była w 1966 r. koronacja Matki Bożej Łokietkowej, zwanej Uśmiechniętą, która znajduje się w ołtarzu głównym świątyni.

Koronacja dokonana przez Prymasa Wyszyńskiego i abp Karola Wojtyłę miała miejsce 17 lipca 1966 r. Przybyło wówczas ok. 40 tys. pielgrzymów. Tegoroczne wydarzenia nawiążą do tamtej uroczystości, m.in. poprzez procesję różańcową 8 września z Gorysławic (gdzie podczas polowych uroczystości odbywała się 60 lat temu koronacja) do bazyliki wiślickiej udekorowanej koronami.

Procesja poprzedzi Sumę pontyfikalną pod przewodnictwem bp. Jana Piotrowskiego, z udziałem kapituły wiślickiej.

Uroczystości Wielkiego Odpustu w bazylice wiślickiej pw. Narodzenia NMP rozpoczną się już w niedzielę 6 września, z licznymi Mszami św., błogosławieństwem dzieci, chorych, czy poświęceniem ziarna siewnego.

Wizerunek Uśmiechniętej Matki Bożej jest niezwykle rzadki. Podobne znajdują się tylko w kilku miejscach na świecie.

Odbiera ona kult w Wiślicy ok. 800 lat. Niektórzy badacze tematu przypisują rzeźbę autorstwu pustelnika św. Andrzeja Świerada, byłby to więc przełom X/XI wieku. Być może kościół znajdujący się pod bazyliką ze słynną płytą „Orantów” był już pomieszczeniem dla figury. Prawdopodobnie powstała ona jednak w II poł. XIII w. pod wpływem plastyki turyńsko – frankońskiej. Kult rozpowszechnił się szeroko dopiero w czasach Łokietka, który tutaj, w Wiślicy, znalazł schronienie podczas walk o zjednoczenie kraju.

Według tradycji, gdy modlił się przed wizerunkiem i pytał: co dalej?, usłyszał w sercu słowa: „Władysławie, wstań nie bój się, ja będę ci towarzyszyć, idź z tą siłą i zwyciężaj”. Łokietek ukończył zjednoczenie ziem polskich, odzyskał koronę i był pierwszym powszechnie znanym czcicielem Matki Bożej z Wiślicy.

Figura zachowała stylizację romańską, z elementami wczesnogotyckimi. Początkowo była ona przeznaczona dla kościoła romańskiego z II ćw. XIII wieku, potem przeniesiono ją do gotyckiej kolegiaty.

Początki ośrodka kościelnego w Wiślicy to XI wiek. Pierwotny kościół był romański, następny – większy – także romański z kryptą (XII w.) W jego miejsce w I połowie XIII w. został zbudowany kolejny kościół romański – trójnawowy, z erygowaną przy nim kapitułą kolegiacką. Obecny kościół zbudował Kazimierz Wielki w poł. XIV w., świątynia była rozbudowywana do końca XIV w. Jest gotycki, murowany z ciosu, z pozostałościami romańskimi.