Watykan w ONZ o godności osób starszych z problemami poznawczymi

Nuncjusz apostolski i Stały Obserwator Stolicy Apostolskiej przy ONZ w Genewie abp Ettore Balestrero zabrał głos podczas sesji Rady Praw Człowieka, odnosząc się do raportu ekspertów dotyczącego osób starszych z zaburzeniami funkcji poznawczych. Podkreślił, że osłabienie zdolności poznawczych nie oznacza utraty ani umniejszenia godności człowieka.

Zagrożenie

Abp Balestrero zwrócił uwagę na poważne zagrożenie wskazane w dokumencie. Z raportu wynika, że gdy zdolności poznawcze ulegają osłabieniu, coraz częściej inni wypowiadają się w imieniu danej osoby, zamiast jej słuchać – jak gdyby ograniczenie tych zdolności oznaczało umniejszenie godności człowieka.

Godność przynależna człowiekowi

„Podstawowa godność każdej osoby – powiedział abp Balestrero – nie jest czymś, co się nabywa lub na co trzeba sobie zasłużyć, ani też nie wymaga ona uzasadnienia. Osoba nie jest definiowana przez swoją świadomość, intelekt czy umiejętności. Cechy te mogą ulec osłabieniu, a nawet zaniknąć, jednak wraz z nimi nie zanika godność osoby. Ta przyrodzona godność została uznana w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka za podstawę równych i niezbywalnych praw”.

Godność darem Boga

Watykański dyplomata wskazał, że uznanie tej godności dokonuje się przede wszystkim w rodzinie i we wspólnocie, gdzie każda osoba jest wysłuchiwana i otrzymuje wsparcie, a nie jest postrzegana jako ciężar, który należy odsunąć na bok. Podkreślił, że godność jest darem Boga, a zależność od innych i kruchość nie negują ani nie przesłaniają tej godności. Przeciwnie, są częścią ludzkiej kondycji.

Dialog, zrozumienie i towarzyszenie

Abp Balestrero przywołał słowa Leona XIV: „Miarą naszego człowieczeństwa nie jest to, co potrafimy osiągnąć, lecz nasza zdolność do tego, by pozwolić się kochać, a kiedy jest to konieczne – także przyjąć pomoc”.

Wyjaśnił, że osoby starsze żyjące z zaburzeniami funkcji poznawczych nadal posiadają swoje prawa i z nich korzystają, często dzięki odpowiednim formom wsparcia i relacji z innymi.

„Właśnie dlatego – zakończył abp Balestrero – odpowiedzią powinny być dialog, zrozumienie i towarzyszenie”. Pozwoli to tym osobom pozostać aktywnymi członkami społeczeństwa, zdolnymi zarówno do przyjmowania pomocy, jak i wnoszenia własnego wkładu.