Bp Glapiak: nad ziarnem wiary i słowa czuwa Siewna Pani

„Matka Boża Siewna jest Patronką rolniczego siewu. Jest też Patronką zasiewu duchowego, duszpasterskiego, misyjnego, rekolekcyjnego, szkolnego. Nad ziarnem wiary, cnoty, słowa, wiedzy czuwa Siewna Pani –  Strażniczka duchowego ziarna rzuconego w glebę serc, by nie zdeptał go wspomniany w Ewangelii Zły, siewca chwastu” – mówił w niedzielę bp Jan Glapiak w Sanktuarium Narodzenia NMP Sobocie.

Poznański biskup pomocniczy przewodniczył Mszy św. odpustowej połączonej z dziękczynieniem za tegoroczne zbiory. Przypomniał, że początek września to czas zasiewu. Zaznaczył, że w Nowym Testamencie znajduje się kilka opisów siewcy i siania ziarna, symbolizującego słowo Boże i jego wzrost, ale motyw ten obecny jest również w malarstwie i literaturze. Poznański biskup pomocniczy przywołał obraz „Matka Boża Siewna” z cyklu „Rok Boży”, namalowany przez Piotra Stachiewicza. „Siewna Pani, w promieniach słońca, w bieli, idzie po szerokim polu i sieje ziarno. Matkę Bożą czczoną w dzień Jej narodzenia głęboko wierzący artysta przedstawił zgodnie z istotną religijną tradycją bogatego świata wsi jako Matkę Boską Siewną” – mówił biskup.

Przypomniał, że do tych treści nawiązuje Kościół, który błogosławi ziarno siewne i inne nasiona w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, obchodzone 8 września.

Bp Glapiak zwrócił uwagę, że dzisiejsza uroczystość jest jakby klamrą, która spina zasiew i zbiór.  „Przeżywamy bowiem dożynki – poruszającą uroczystość dziękczynienia Bogu i ludziom za żniwny trud, za zebrane do ostatniego kłosa plony, za chleb, który będzie wzmacniał nasze siły, a przyniesiony na ołtarz stanie się Ciałem Pańskim, Komunią z Bogiem i ludźmi” – podkreślił. Zaznaczył, że właśnie podczas Mszy św. dożynkowej szczególnie mocno rozbrzmiewają słowa, które kapłan wypowiada podczas każdej Eucharystii: „Błogosławiony jesteś, Panie, Boże Wszechświata, bo dzięki Twojej hojności otrzymaliśmy chleb, który jest owocem ziemi oraz pracy rąk ludzkich…”.

Parafia w Sobocie została erygowana najprawdopodobniej w XIII w. Kościół pierwotnie był drewniany, obecny, murowany został wzniesiony przez tutejszego proboszcza, ks.  kan. Jana Sobockiego na początku XVI w. W ołtarzu głównym znajduje się słynący łaskami obraz Matki Bożej z 1794 r., w lokalnej tradycji nazywanej Panią Soboty.