Sejm ustanowił rok 2027 Rokiem św. Andrzeja Boboli i Rokiem Objawień Matki Bożej Gietrzwałdzkiej

Sejm przyjął 18 września sześć projektów uchwał o patronatach na 2027 r. Znalazły się wśród nich: uchwała o ustanowieniu następnego roku Rokiem Objawień Matki Boże Gietrzwałdzkiej i uchwała o Roku Św. Andrzeja Boboli.

Za ogłoszeniem 2027 r. Rokiem Objawień Matki Bożej Gietrzwałdzkiej głosowało 377 z 414 obecnych posłów (przeciw było 25, wstrzymało się 12), a za ogłoszeniem Roku Św. Andrzeja Boboli 401 z 424 posłów (przeciw było 12, wstrzymało się 11).

Najciekawszy był rozkład głosów czteroosobowego Koła Poselskiego Razem. W pierwszym głosowaniu, dotyczącym św. Andrzeja Boboli, wszyscy troje obecni na sali posłowie tego koła (Marcelina Zawisza, Marta Stożek i Maciej Konieczny) opowiedzieli się za przyjęciem projektu komisji poselskiej. Natomiast kiedy trzy minuty później w głosowaniu nad uczczeniem objawień w Gietrzwałdzie wziął udział również Adrian Zandberg, całe koło zagłosowało przeciwko.

W uchwale ustanawiającej Rok Św. Andrzeja Boboli (1591-1657), jezuity, jednego z patronów Polski, zaznaczono, że w 2027 roku przypada 370. rocznica jego męczeńskiej śmierci. „Andrzej Bobola to niestrudzony czciciel Najświętszej Marii Panny, założyciel i kierownik Sodalicji Mariańskich, kaznodzieja, misjonarz ludowy oraz wykładowca w wielu miejscach Rzeczpospolitej Obojga Narodów” – czytamy w uchwale. Sejm przypomniał także głęboką wiarę świętego, jego miłość do Polski oraz oddanie pracy ewangelizacyjnej, m.in. na ówczesnych kresach Polski i okrutną męczeńską śmierć. „Jego energia, żarliwa praca duszpasterska, sprawiły, że już u współczesnych zyskał przydomek «duszochwata» oraz «Apostoła Polesia»” – podkreślili autorzy uchwały.

Wspomniano także burzliwą historię jego relikwii: „Andrzej Bobola stał się dla Polaków symbolem walki z rosyjskim barbarzyństwem – jego relikwie były noszone w procesjach ulicami Warszawy w dniach bitwy nad Wisłą z bolszewikami w 1920 roku. Modlono się za jego stawiennictwem o zwycięstwo nad Rosją – i spektakularne zwycięstwo nastąpiło”. Na wniosek prymasa Polski kard. Józefa Glempa w 2002 roku papież Jan Paweł II zaliczył św. Andrzeja Bobolę w poczet patronów Polski, podkreślając w ten sposób jego znaczącą rolę w dziejach naszej Ojczyzny i Narodu.

W uchwale dotyczącej uczczenia objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie czytamy: „Od 27 czerwca do 16 września 1877 roku na Warmii, w niewielkim Gietrzwałdzie, doszło do serii objawień, które stały się fenomenem na skalę europejską. Dwie polskie dziewczynki – Justyna Szafryńska i Barbara Samulowska – doświadczyły spotkań z Matką Bożą w czasie, gdy Polska formalnie nie istniała na mapach świata, a naród poddawany był brutalnej germanizacji i rusyfikacji. Kluczowym elementem objawień gietrzwałdzkich, odróżniającym je od innych uznanych objawień maryjnych, był fakt, że Matka Boża przemówiła do wizjonerek w języku polskim. W dobie kulturkampfu i rugowania polszczyzny ze szkół oraz urzędów, fakt ten miał znaczenie rewolucyjne. Maryja, mówiąc po polsku, przywróciła rodakom godność i prawo do ojczystej mowy, czyniąc z Gietrzwałdu duchową stolicę polskości”. Sejm RP podkreślił, że „ruch gietrzwałdzki” był jednym z fundamentów odzyskania niepodległości w 1918 roku. Przebudzenie świadomości narodowej, do którego doszło w 1877 roku, zjednoczyło Polaków ponad granicami kordonów zaborczych. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej zachęca instytucje państwowe, samorządowe, organizacje społeczne oraz placówki edukacyjne do upamiętnienia tego jubileuszu.

Zgodnie z dzisiejszą decyzją Sejmu 2027 r. ma być także:

– Rokiem Nauki,

– Rokiem Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w 30. rocznicę jej uchwalenia,

– Rokiem Tadeusza Mazowieckiego,

– Rokiem Jerzego Żurawlewa,

– Rokiem Kazimiery Bujwidowej.

W uchwale dotyczącej Tadeusza Mazowieckiego (1927-2013) Sejm „oddaje mu hołd jako jednemu z twórców polskiej wolności i państwa demokratycznego oraz wyraża przekonanie, że jego postawa pozostaje wzorem życia publicznego, którego Rzeczpospolita Polska potrzebuje”. Przypomniano, że Mazowiecki był reprezentantem środowisk katolickich skupionych wokół Klubów Inteligencji Katolickiej, redaktorem naczelnym miesięcznika „Więź”, posłem i uczestnikiem opozycji w PRL, współtwórcą programu „Solidarności” i jednym z architektów Okrągłego Stołu w 1989 r. Później jako premier „podjął odpowiedzialność za pokojowe przeprowadzenie Polski od systemu komunistycznego do państwa demokratycznego i niepodległego”. „Tadeusz Mazowiecki traktował politykę jako powołanie i żył sprawami publicznymi. Był przekonany, że polityka winna opierać się na wartościach, służyć dobru wspólnemu – nie można sprowadzać jej do taktyki i gry, w której cel uświęca środki. Był chrześcijaninem, polskim patriotą i demokratą” – napisano.

Jerzy Żurawlew (1886-1980) był pianistą i kompozytorem, organizatorem Konkursu Chopinowskiego, którego pierwsza edycja odbyła się w 1927 roku. Sejm uczcił go z okazji setnej rocznicy pierwszego Konkursu Chopinowskiego.

Z kolei Kazimiera Bujwidowa (1867-1932) była działaczką społeczną i publicystką, jedną z prekursorek walki o prawa kobiet do edukacji i studiów wyższych oraz współtwórczynią pierwszego gimnazjum żeńskiego w Krakowie.