Młodzi Paryżanie: Papież w UNESCO, aby ukazać duchowy wymiar sztuki

Wizyta Leona XIV w siedzibie UNESCO będzie okazją do zwrócenia uwagi na kulturę jako przestrzeń odkrywania na nowo siebie i własnej historii. W spotkaniu z młodymi weźmie udział także Pierre-Alexis Le Marchand, wolontariusz wspólnoty „Pierres Vivantes” („Żywe Kamienie”) w Saint-Denis, który wraz z młodzieżą będzie uczestniczył w czuwaniu na Stade de France.

Katedra w Saint-Denis, której witraże przepuszczają światło do chóru i krypty, jest dla młodych Paryżan przykładem tego, jak sztuka może mówić o duchu. Paryż nazywany jest „miastem światła”, a średniowieczna „metafizyka światła” pozwala odczytać znaczenie, jakie od wieków przypisywano sztuce sakralnej.

„Żywe kamienie”

Wspólnota „Pierres Vivantes” powstała w 2008 roku i skupia młodych ludzi, którzy pomagają odkrywać religijny wymiar zabytków. Paradoksalnie, im bardziej społeczeństwo staje się zsekularyzowane, tym większe zainteresowanie budzą świątynie i dzieła sztuki sakralnej powstałe na przestrzeni wieków.

„Żywymi kamieniami” są młodzi, którzy chcą, aby sztuka sakralna pozostała czymś więcej niż dziedzictwem historycznym i kulturowym. Pomagają odkrywać duchowy sens, z którego wyrosła. Jak pisał Paweł Florenski, może ona stać się „ramą spotkania”.

Pierre-Alexis ma nadzieję, że Leon XIV przypomni młodym Francuzom, co stanowi fundament ich jedności. „Wszyscy będziemy razem na Stade de France, na Polach Elizejskich. Jesteśmy zjednoczeni, ponieważ mamy jeden fundament: Chrystusa. Wszystko bierze swój początek właśnie stąd” – mówi.

Sztuka jako droga ku wierze

Katedra w Saint-Denis, położona około 20 minut od stadionu, jest świadectwem kolejnych epok. Jej architektura i witraże pozwalają „odczytać całą historię Kościoła i więź, która łączy kolejne wieki”.

Działalność „Pierres Vivantes” wyrasta z duchowości ignacjańskiej, która przypisuje ważną rolę obrazowi i wyobraźni. Wolontariusze nie koncentrują się jednak przede wszystkim na przekazywaniu informacji o dziełach. Wychodzą od osoby, jej pytań, wrażeń i historii. Chodzi o to, aby poprzez spotkanie z dziełem sztuki mogła otworzyć się droga ku wierze. Ludzkie historie przedstawione na obrazach czy witrażach mogą spotkać się z historią Chrystusa, świętych, a ostatecznie z historią Boga.

Szczególne miejsce zajmują witraże. Nie są jedynie dekoracją, lecz częścią przestrzeni kościoła, związanej ze światłem i jego funkcją religijną. Ich świetliste barwy za każdym razem opowiadają historię, otwierając możliwość rozmowy o wierze i duchowości.