Papież przewodniczył modlitwie różańcowej i procesji ze świecami w Lourdes

„Światłem, które nas prowadzi i pociąga, jest nadzieja, która nigdy nas nie opuszcza” – powiedział Leon XIV Ojciec Święty podczas wieczornej modlitwy różańcowej i procesji ze świecami w Lourdes. Papież podkreślił, że szczególnymi świadkami tej nadziei są osoby chore, a chrześcijanin jest wezwany, by także w obliczu cierpienia patrzeć poza horyzont ziemskiego życia.

Procesja rozpoczęła się w Grocie Massabielskiej. Uczestnicy nabożeństwa odśpiewali po łacinie wyznanie wiary. Następnie rozpoczęli odmawianie różańca w różnych językach, rozważając jego tajemnice chwalebne. W tym czasie papież z zapaloną gromnicą w ręku szedł za krzyżem i figurą Matki Bożej niesionymi wokół esplanady przed sanktuarium, wypełnionej wiernymi, którzy trzymali w dłoniach zapalone świeczki. Zgodnie z tradycją sanktuarium lurdzkiego wznosili je w górę w czasie pieśni Maryjnych śpiewanych pomiędzy tajemnicami.

Po ostatniej tajemnicy różańcowej wolontariusze przynieśli Ojcu Świętemu zebrane dziś intencje modlitewne pielgrzymów, po czym złożyli je przed figurą Najświętszej Maryi Panny. Lektorzy w kilku językach modlili się o pokój na świecie, przyzywając wstawiennictwa Maryi Królowej Pokoju.

Głos zabrał papież, przypominając, że wierni zgromadzili się w Lourdes, odpowiadając na prośbę Matki Bożej przekazaną św. Bernadecie: „Niech przychodzą tutaj w procesji”. Podkreślił, że od pokoleń pielgrzymi przybywają do sanktuarium z ufnością, śpiewając i niosąc światło ku Maryi, którą Jezus dał ludziom jako Matkę.

Leon XIV zwrócił szczególną uwagę na osoby chore. Jak zaznaczył, ich obecność w Lourdes pozwala doświadczyć, że wiara i miłość do Boga oraz bliźniego mogą przemieniać ludzkie życie także pośród cierpienia. Ojciec Święty Przywołał słowa Piusa XII, który w 1957 r. pisał o Lourdes jako miejscu, gdzie można zobaczyć niezwykłe połączenie cierpienia, ukojenia i radości. Papież wskazał, że chrześcijańska nadzieja pozwala patrzeć dalej niż na obecne doświadczenia. „Cierpień teraźniejszych nie można stawiać na równi z chwałą, która ma się w nas objawić” – przypomniał za św. Pawłem (Rz 8,18).

Leon XIV zachęcił wiernych, by w drodze przez życie pozwolili prowadzić się Maryi. Przywołał słowa Benedykta XVI, który podczas procesji ze świecami w Lourdes w 2008 r. nazwał ją „znakiem zwycięstwa miłości, dobra i Boga”, dającym światu potrzebną nadzieję. Przypomniał również słowa Maryi wypowiedziane w Lourdes: „Jestem Niepokalane Poczęcie!”. Zwrócił uwagę, że Niepokalane Poczęcie jest dla chrześcijan „jutrzenką zbawienia”. Ojciec Święty podkreślił, że dzięki zasługom męki i zmartwychwstania Chrystusa Maryja została zachowana od grzechu pierworodnego. „Uczynił Ją nową Ewą, nad którą zły duch nigdy nie będzie miał żadnej władzy – od Niej wszystko zaczyna się na nowo, wszystko na nowo staje się możliwe” – powiedział.

Leon XIV nazwał Maryję także „Gwiazdą Morza” (Stella Maris), która przychodzi człowiekowi z pomocą w chwilach próby. Przywołał św. Bernarda, według którego ten, kto zwraca się ku Maryi, nie popada w rozpacz i nie gubi drogi. „Gdy Ona podtrzymuje cię, nie upadniesz; gdy wstawia się, nie potrzebujesz się lękać; gdy przewodzi, nie zaznasz znużenia” – zacytował papież.

Na zakończenie Ojciec Święty wezwał pielgrzymów z Francji i całego świata, by podczas procesji przedstawiali Maryi swoje „najdroższe i najpilniejsze intencje” – osobiste oraz dotyczące całego świata. „Kontemplując Maryję w Jej Niepokalanym Poczęciu, czujemy, jak w naszych sercach rodzą się radość i niezłomna nadzieja” – powiedział papież.

Leon XIV podkreślił, że Maryja, ukazana w Apokalipsie jako niewiasta „odziana w słońce”, jest zarazem pełna chwały i mocy oraz pokorna i bliska człowiekowi. „Ona jest Matką Jezusa; Ona jest naszą Matką” – zakończył papież.

Procesję, która zakończyła się na placu przed Bazyliką Różańcową, zwieńczyło papieskie błogosławieństwo, odśpiewanie Maryjnej antyfony „Salve Regina” i wniesienie figury Matki Bożej do świątyni.

*

Sanktuarium Matki Bożej z Lourdes zajmuje powierzchnię 55 hektarów i obejmuje 22 miejsca kultu. Każdego roku miliony pielgrzymów z ponad 140 krajów przybywają do tej małej górskiej miejscowości, by dzielić się swoimi historiami i nadziejami: spośród ponad 7000 zgłoszonych przypadków uzdrowień, które odnotowano po objawieniach, dotychczas Kościół uznał za cuda 72.

Tuż po zakończeniu objawień Matki Bożej Bernadecie Soubirous proboszcz z Lourdes, ks. Dominique Peyramale, postanowił nabyć ten teren, aby wznieść kościół ku czci Niepokalanej. Naprzeciwko Groty Massabielskiej, po drugiej stronie rzeki, rozciągają się błonia: w tym miejscu, przy ołtarzu przykrytym baldachimem, odbywają się nabożeństwa na świeżym powietrzu, takie jak Msza św. i Droga Krzyżowa chorych. W 1995 roku poświęcono Kaplicę Adoracji, przeznaczoną wyłącznie do adoracji Najświętszego Sakramentu, natomiast w 2002 roku wzdłuż brzegu rzeki utworzono Ścieżkę Wody – trasę z dziewięcioma fontannami, przy których tablice informacyjne przedstawiają rolę wody w chrześcijaństwie.

W budowie pierwszego kościoła (znanego pod nazwą „krypty”) uczestniczył ojciec Bernadety. Został on zainaugurowany w 1866 roku. Jest to niewielka budowla z licznymi filarami, które podtrzymują również znajdującą się nad nią Bazylikę Niepokalanego Poczęcia. Ta ostatnia, wznosząca się bezpośrednio nad grotą, została zbudowana w latach 1866-1871 według projektu paryskiego architekta Hippolyte’a Duranda i poświęcona w 1876 roku: jest w stylu neogotyckim i może pomieścić około siedmiuset osób. Bazylika Matki Bożej Różańcowej, w stylu romańsko-bizantyjskim, znajduje się poniżej bazyliki Niepokalanego Poczęcia: prace budowlane rozpoczęto w 1880 roku według projektu architekta Léopolda Hardypera i zakończono w 1889 roku, choć konsekracja nastąpiła dopiero w 1901 roku. Przed bazyliką rozciąga się rozległy plac z 2,5 metrowym posągiem Matki Bożej, która trzyma w dłoniach różaniec oraz esplanada, składająca się z dwóch równoległych alei, przeplatanych ogrodami, które kończą się rondem z kamiennym posągiem przedstawiającym ukrzyżowanie Jezusa.

Bazylika św. Piusa X, zbudowana na początku lat pięćdziesiątych w związku z przewidywanym większym napływem pielgrzymów z okazji stulecia objawień, zbudowana została w całości pod ziemią, aby nie zepsuć estetyki sanktuarium; została ukończona w 1957 roku i poświęcona w roku następnym: ma kształt odwróconego statku, podtrzymywanego przez pięćdziesiąt osiem betonowych filarów, i może pomieścić ponad 25 tys. osób.

Kościół św. Bernadety, położony nad brzegiem rzeki naprzeciwko Groty, został zbudowany w tym samym miejscu, w którym Bernadeta zatrzymała się, by modlić się podczas ostatniego objawienia. Poświęcona w 1998 roku, powstała według projektu architekta Jeana-Paula Felixa: charakteryzuje się nowoczesną architekturą, z ruchomymi panelami, które pozwalają zwiększyć jej pojemność do maksymalnie pięciu tysięcy osób.

Kaplica Pojednania mieści się w budynku, w którym wcześniej znajdowało się Accueil Notre-Dame: służy wyłącznie do sprawowania sakramentu spowiedzi.

Biskup diecezji Tarbes i Lourdes odpowiada duchowo za sanktuarium: do zarządzania nim mianuje rektora, któremu pomaga trzydziestu siedmiu kapelanów i 320 pracowników. W ciągu dnia odbywają się między innymi dwie procesje: eucharystyczna i Maryjna, znana również jako procesja ze świecami. Po raz pierwszy miała ona miejsce 18 lutego 1858 r., w dniu trzeciego objawienia, kiedy to grupa ludzi podążała za Bernadetą z pochodniami.

Na znak szacunku i solidarności z ofiarami nadużyć, po okresie refleksji przeprowadzonej przez specjalną komisję, sanktuarium podjęło decyzję o zakryciu mozaik autorstwa słoweńskiego księdza Marko Rupnika, byłego jezuity oskarżonego przez kilka zakonnic o wykorzystanie psychiczne i seksualne. Po pierwszej decyzji o zaprzestaniu oświetlania dzieł, wiosną 2025 r. nastąpiło całkowite zakrycie mozaik znajdujących się nad drzwiami Bazyliki Różańcowej. Podróż Leona XIV, jak niedawno poinformował dziennik „La Dépêche du Midi” ordynariusz Tarbes i Lourdes, bp Jean-Marc Micas, stanowi okazję do podjęcia kolejnego symbolicznego kroku, jakim jest pozostawienie zakrytych mozaik również po zakończeniu wizyty papieża. Sprawa Marko Rupnika jest obecnie przedmiotem postępowania kanonicznego w Dykasterii ds. Nauki Wiary.