Jubileusz 40-lecia święceń biskupich bp. Andrzeja Suskiego w Toruniu

W Bazylice Katedralnej Świętych Janów w Toruniu odbyła się Msza św. z okazji 40. rocznicy święceń biskupich bp. Andrzeja Suskiego, pierwszego biskupa toruńskiego. Eucharystii przewodniczył bp Arkadiusz Okroj, który w homilii przypomniał drogę powołania jubilata, jego wieloletnią posługę w Kościele oraz dzieła, które powstały w czasie budowania diecezji toruńskiej. W uroczystości uczestniczyli także bp Józef Szamocki i bp Sławomir Oder, biskup gliwicki, kapłani diecezji toruńskiej, siostry zakonne, przedstawiciele wspólnoty Wyższego Seminarium Duchownego w Toruniu, delegacje władz miasta i województwa kujawsko-pomorskiego oraz wierni, którzy zgromadzili się na wspólnej modlitwie w intencji jubilata.

Bp Arkadiusz Okroj podkreślił, że życie bp. Andrzeja Suskiego można odczytywać jako historię powołania, wierności Chrystusowi i zaufania Bożemu prowadzeniu. Nawiązując do Ewangelii o uczniach powracających z radością do Jezusa, zaznaczył, że Chrystus przygotowuje człowieka do powierzonych mu zadań i udziela mu potrzebnych darów. Przypomniał, że na drodze powołania Jubilata ważną rolę odegrali kapłani, których spotkał w dzieciństwie i młodości. Ich świadectwo, gotowość do pomocy i umiejętność towarzyszenia innym pomogły mu odkryć drogę kapłaństwa.

Po święceniach kapłańskich w 1965 r. bp Suski kontynuował studia w Rzymie, zgłębiając teologię i Pismo Święte. Po powrocie do Polski pracował jako wykładowca, a następnie wicerektor i rektor seminarium duchownego w Płocku. W 1986 r. został mianowany biskupem pomocniczym diecezji płockiej. Jak zauważył bp Okroj, wcześniejsze doświadczenia naukowe i formacyjne przygotowały go do kolejnych zadań, w tym do posługi pierwszego biskupa nowo utworzonej diecezji toruńskiej, którą objął w 1992 r.

Biskup Toruński przypomniał, że tworzenie diecezji wymagało organizacji jej struktur, rozwijania życia duszpasterskiego i budowania więzi między wiernymi. Jedną z pierwszych inicjatyw bp. Suskiego było powołanie Caritas Diecezji Toruńskiej. W kolejnych latach rozwijały się dzieła charytatywne i edukacyjne, powstało Wyższe Seminarium Duchowne w Toruniu, a także Wydział Teologiczny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Biskup troszczył się również o formację duchową, dialog Kościoła ze środowiskami naukowymi, pomoc osobom przeżywającym trudności oraz zachowanie dziedzictwa historycznego i religijnego diecezji.

Nawiązując do biskupiego zawołania jubilata Spes mea unica, bp Okroj wskazał na krzyż jako znak nadziei i zwycięstwa miłości nad nienawiścią, prawdy nad fałszem oraz sprawiedliwości nad niesprawiedliwością. Przypomniał także o przywiązaniu bp. Suskiego do duchowości św. Franciszka z Asyżu, której bliskie są prostota, pokój serca i dobroć wobec ludzi. Zaznaczył, że także człowiek nauki i nauczyciel wiary potrzebuje pokory, aby nie przestać być uczniem Chrystusa.

Podsumowując homilię, bp Arkadiusz Okroj przywołał słowa jubilata: „Radość silniejsza jest od smutku”. Zauważył, że mimo trudności i ciężaru odpowiedzialności bp Suski patrzy na minione lata przede wszystkim przez pryzmat dobra, które udało się zrealizować. – Księże Biskupie Andrzeju, dzisiaj dziękujemy za czterdzieści lat Twojej biskupiej drogi, za dobro, które przez lata stało się udziałem tak wielu ludzi, ale przede wszystkim za to, że od tylu lat idziesz za Tym, który Cię powołał. On był u początku Twojej drogi, prowadził Cię przez kolejne jej etapy i pozostaje nadzieją na wszystko, co jeszcze przed Tobą: Jezus Chrystus, Spes mea unica – zakończył.