W sobotę beatyfikacja Matki Ignacji Isacchi

Bogaty program modlitwy, wydarzeń kulturalnych i uroczystości upamiętniających będzie towarzyszył beatyfikacji Matki Ignacji Isacchi, założycielki Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Najświętszego Serca Jezusa z Asoli. Główna uroczystość odbędzie się 10 października o godz. 10.00 w Bazylice św. Andrzeja w Mantui, w Lombardii. Liturgii będzie przewodniczył kard. Marcello Semeraro, prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych.

Założycielka urszulanek z Asoli

Maria Ignacja Isacchi w 1893 roku założyła Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Najświętszego Serca Jezusa, którego dom macierzysty od 1917 roku znajduje się w Asoli. Zgromadzenie zajmuje się dziś m.in. edukacją, opieką nad chorymi oraz działalnością misyjną we Włoszech i poza ich granicami.

17 grudnia 2022 roku papież Franciszek uznał heroiczność jej cnót. W 2024 roku naukowo potwierdzono cud przypisywany jej wstawiennictwu, co otworzyło drogę do jej beatyfikacji. W regionie Mantui przyszła błogosławiona jest czczona także jako patronka osób wyruszających w podróż.

Uzdrowienie po ciężkiej chorobie

Cud przypisywany wstawiennictwu Matki Ignacji dotyczy siostry Marii Assunty Zappelli, zakonnicy z Instytutu Sióstr Urszulanek. W 1950 roku siostra zakonna ciężko zachorowała. Po ośmiu dniach silnych bólów głowy podjęto próbę wykonania punkcji lędźwiowej, która zamiast poprawy przyniosła dalsze pogorszenie jej stanu.

W nocy z 26 na 27 września, jak wynika z własnoręcznie spisanej przez nią relacji zatytułowanej „Jak doszło do mojego uzdrowienia”, ukazała jej się Matka Boża Różańcowa. Zakonnica miała usłyszeć słowa pocieszenia i otrzymać zapewnienie, że wróci do zdrowia. Po tym wydarzeniu miały nastąpić dwa spotkania z Matką Ignacją Isacchi, zmarłą 16 lat wcześniej. To właśnie po nich rozpoczął się proces jej uzdrowienia.

„Pod krzyżem możemy znaleźć schronienie”

„Matka Ignacja uczy nas, że pod krzyżem, oprócz ukojenia i uzdrowienia, możemy znaleźć schronienie i pocieszenie dla wszystkich naszych samotności i naszych udręk” – powiedziała matka Silvana Merlotti, przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Najświętszego Serca Jezusa.

Przypomniała jedno z ulubionych powiedzeń założycielki: „Dusza, która pragnie stać się świętą, musi spoczywać pod krzyżem, wznosząc oczy ku niebu”. „W świetle wydarzenia, do którego się przygotowujemy, możemy naprawdę powiedzieć, że było to prorocze zdanie” – dodała.

Wzór dla młodzieży

Postać przyszłej błogosławionej jest również punktem odniesienia dla parafii w Asoli, która przygotowuje młodzież do uroczystości beatyfikacyjnych.

Proboszcz ks. Jonathan Guicciardi wskazał trzy cechy Matki Ignacji, które mogą inspirować młodych: odwagę, proroczą wizję i dynamizm. Podkreślił, że mimo trudności nie rezygnowała z odpowiedzialności za swoją wspólnotę, a jednocześnie dostrzegała potrzebę wszechstronnej edukacji oraz materialnej i duchowej pomocy młodym kobietom, chorym i ubogim.

„Była kobietą dynamiczną: odznaczała się konkretnymi działaniami i niestrudzoną pracowitością; nie czekała biernie na rozwiązania, lecz tworzyła je z przedsiębiorczością” – podsumował duchowny.

Przełożona i mistrzyni

Maria Ignacja Isacchi (właśc. Angela Caterina) urodziła się w 1857 roku w Stezzano, koło Bergamo. W 1879 r. wstąpiła do Instytutu Urszulanek w Somasca i rozpoczęła pracę nauczycielską. W 1889 r. została wikarią generalną zgromadzenia i mistrzynią nowicjuszek.

W 1893 r. wraz z sześcioma siostrami założyła w Gazzuolo koło Mantui nową wspólnotę, która przyjęła nazwę Instytutu Sióstr Urszulanek Najświętszego Serca Jezusowego. Rok później została jego pierwszą przełożoną generalną. Pod jej kierunkiem zgromadzenie rozwijało działalność edukacyjną, zakładając kolejne placówki.

W 1903 r. popadła konflikt z hrabiną Biancą Liberati Stangą, która próbowała wpływać na decyzje sióstr, i została zmuszona do opuszczenia jej posiadłości. W 1917 r. Isacchi przeniosła dom macierzysty do Asoli. Z kierowania zgromadzeniem zrezygnowała w 1924 r. z powodu choroby. Zmarła 19 sierpnia 1934 r. w Seriate.

Jej życie cechowały głęboka modlitwa, szczególne nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusa, zaufanie Bogu w chwilach próby oraz troska o wychowanie młodzieży i pomoc ubogim rodzinom.