Abp Kupny do pielęgniarek i położnych: macie powołanie, by służyć człowiekowi

Podczas Eucharystii w archikatedrze wrocławskiej z okazji 35-lecia samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych metropolita wrocławski podziękował całemu środowisku za codzienną służbę chorym i za obecność przy człowieku w najtrudniejszych momentach życia.

Abp Kupny podkreślił, że jubileusz jest przede wszystkim czasem wdzięczności za ludzi, którzy przez 35 lat budowali samorząd, podejmowali odpowiedzialność za środowisko zawodowe, troszczyli się o godność profesji i dobro pacjenta. „Jest to przede wszystkim czas wdzięczności za człowieka, za każdą pielęgniarkę, każdą położną, za każdego, kto w szpitalu, przychodni, hospicjum, domu pomocy społecznej, domu chorego czy na sali porodowej staje przy drugim człowieku wtedy, kiedy jego życie jest szczególnie kruche” – mówił metropolita wrocławski.

Nawiązując do Ewangelii o modlitwie „Panie, naucz nas się modlić”, metropolita zauważył, że osoby wykonujące zawody medyczne łatwo mogą dawać innym bardzo wiele, jednocześnie sami wewnętrznie pustoszejąc. „Codziennie trzeba być dla innych, mieć czas dla chorego. Wszyscy oczekują, szczególnie pacjenci, że znajdą w was słowa pocieszenia, że będziecie wykonywać swoje obowiązki wtedy, kiedy same już jesteście zmęczone” – opisywał kaznodzieja.

Skoro Bóg jest Ojcem, każdy człowiek jest kimś więcej niż tylko pacjentem – jest dzieckiem Boga. Ten wymiar szczególnie uwidacznia się w posłudze pielęgniarek i położnych, które towarzyszą człowiekowi przy narodzinach, w chorobie, a niekiedy także w chwili śmierci.

W tym kontekście abp Kupny wskazał na świadectwo bł. Hanny Chrzanowskiej. Jej postać przypomina, że najwyższy profesjonalizm może być wyrazem miłości. Błogosławiona szczególną troską otaczała chorych, samotnych i opuszczonych, dostrzegając także tych, których inni mogli już nie zauważać. „W czasach dominującego we wszystkich obszarach naszego życia pośpiechu przypomina o wartości obecności” – podkreślił hierarcha. Przywołał słowa z pamiętnika Chrzanowskiej opisujące pytanie, czy pielęgniarka kocha przede wszystkim swój zawód czy człowieka, któremu ten zawód ma służyć. W dzisiejszym świecie, w którym można wiele rzeczy wykonać technicznie, poucza, że miłość wymaga serca”. Chory potrzebuje nie tylko lekarstwa i procedur, ale również zainteresowania i bliskości.

Hierarcha zachęcał pielęgniarki i położne, by nie pozwoliły, aby zmęczenie odebrało im wrażliwość, a procedura stała się ważniejsza od człowieka. Jednocześnie podkreślił ich prawo do godności zawodowej, dobrych warunków pracy i szacunku. „Nie bójcie się upominać o godność własnego zawodu, o dobre warunki pracy, o szacunek należny tym, którzy służą życiu” – apelował.

Na zakończenie abp Kupny podziękował pielęgniarkom i położnym za dyżury i obecność przy chorych, także wtedy, gdy inni mogą wrócić do swoich domów. Modlił się, aby polskie pielęgniarstwo i położnictwo zawsze miało „mądre umysły, kompetentne ręce i przede wszystkim serca zdolne do miłości”.