Sędziszów: Wielki jubileusz 700-lecia parafii i rekoronacja cudownego obrazu

Bp Jan Piotrowski w sobotę, 10 października będzie przewodniczył obchodom 700-lecia sędziszowskiej parafii. Dokona też ponownej koronacji obrazu Matki Bożej z Dzieciątkiem, czczony w tej parafii od 400 lat.

– Nastąpi także poświęcenie dwóch nowych dzwonów, jeden z nich to „Piotr i Paweł” o wadze 350 kg, a drugi – „Matka Boża Sędziszowska”, ważący 220 kg oraz poświęcenie pamiątkowej tablicy –  zapowiada proboszcz parafii ks. Edward Giemza.

– Bezpośrednim przygotowaniem do tego wydarzenia będą trzydniowe rekolekcje, które poprowadzi o. Jacek Dembek, redemptorysta w dniach 7-9 października. W trzecim dniu rekolekcji, w piątek, pół godziny przed każdą Mszą świętą będzie okazja do spowiedzi – dodaje.

Jubileusze zobowiązują nie tylko parafian, ale wszystkich mieszkańców Sędziszowa, gdyż właśnie ta świątynia dała początek niegdyś osadzie, a dzisiaj miasteczku.

Długa historia

Sędziszów u początków swej historii był siedzibą Jastrzębców, rycerzy Konrada Mazowieckiego. Miejscowość istnieje od 700 lat, jej początki sięgają XIII wieku. Pierwsze wzmianki o drewnianym kościele pochodzą z 1326 r., gdy plebanem był ks. Adam. Obecna świątynia pochodzi z lat 1771-86. Kościół murowany wznieśli właściciele okolicznych dóbr: dziedziczka Sędziszowa Urszula z Morstinów Dembińska (większą część) i starosta Rogowski Stanisław Oraczewski, a konsekrował go bp Jan z Dębowej Góry Dembowski w 1786 r.

Murowany kościół, podupadły i ograbiany w kolejnych wojennych zawieruchach, dotrwał do XX w. Z  późnobarokowej świątyni zachowały się boczne ściany nawy i fasada. 25 kwietnia 1914 r. kościół ponownie konsekrował bp Augustyn Łosiński.

Cudowny obraz

W ołtarzu głównym odbiera cześć słynący łaskami obraz Matki Bożej w typie Santa Maria Maggiore, przywieziony z Rzymu. Poświęcił go w XVII w. papież Urban VIII. Był to dar dla ks. Baltazara Strumieńskiego, proboszcza Sędziszowa, w latach 1625-45.

Początkowo wizerunek znajdował się w bocznej kaplicy, ale gdy zasłynął cudami, przeniesiono go do głównego ołtarza. Nazwa „cudowny” pojawia się  kilkakrotnie, np. w 1750 r. tak nazwał go ks.  M. Jasiński, prebendarz różańcowy.

Kult został znacznie ożywiony w ostatnich latach. Powstały specjalne pieśni i modlitwy, przygotowano ok. 500 kopii wizerunku, oprawionego w ramy, który obecnie znajduje się w domach rodzinnych znacznej części parafian. Od października 2024 r. wśród rodzin w parafii wędruje poświęcony różaniec, inspirując do modlitwy. Zawiśnie on jako wotum przy obrazie w dniu jubileuszu.