Sędziszów: 700 lat parafii i 400 lat kultu obrazu Matki Bożej

Bp Jan Piotrowski w asyście ok. 30 kapłanów przewodniczył dzisiaj uroczystościom jubileuszowym w parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Sędziszowie: 700-lecia parafii oraz 400-lecia kultu obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Biskup pobłogosławił także odnowione korony nałożone na wizerunek Maryi i Jej Syna.

„Dla nas to doniosła uroczystość i nobilitacja, to wydarzenie, które wejdzie do historii – mówi KAI Ewa Stabrawa, mieszkanka parafii. – Przygotowaliśmy się przez rekolekcje oraz modlitwę różańcową, a specjalny różaniec wędrował po rodzinach parafii prawie dwa lata. Było to duże przeżycie”.

„Ta świątynia przetrwała trudny i burzliwy czas, aby w ostatnich latach pokazać swoje piękno – mówił w homilii bp Piotrowski. – Jest ona przede wszystkim bogata życiem poprzednich pokoleń, świadectwem ich wiary i życia, hojności ich ofiar. Kościół parafialny to coś więcej niż zabytek sztuki i architektury – to ziemia święta, spotkanie człowieka z Bogiem, który jest miłością”.

Wskazując na wizerunek Maryi, przed którym modlono się przez cztery stulecia, przypomniał, że ku Jezusowi prowadzi nas zawsze Maryja, Matka Kościoła, rodzin i różańca świętego. „Od 400 lat w słynącym łaskami obrazie Matka Boża niesie światu i wam Jezusa Chrystusa i kocha swoje dzieci niezmienną miłością” – podkreślał.

Bp Piotrowski pobłogosławił odnowione korony nałożone na wizerunek Maryi z Dzieciątkiem. Poświęcił także dwa dzwony ufundowane przez parafian: „Piotr i Paweł” o wadze 350 kg oraz „Matka Boża Sędziszowska”, ważący 220 kg.

Dzisiejszą uroczystość poprzedziły trzydniowe rekolekcje, które poprowadził redemptorysta o. Jacek Dembek.

Sędziszów u początków swej historii był siedzibą Jastrzębców, historycznie lokowaną w XIII wieku, ze wzmianką o niej i drewnianym kościele w 1326 r., gdy plebanem był ks. Adam. Obecny pochodzi z lat 1771-86. Kościół murowany wznieśli właściciele okolicznych dóbr – dziedziczka Sędziszowa Urszula z Morstinów Dembińska i starosta rogowski Stanisław Oraczewski, a konsekrował go bp Jan z Dębowej Góry Dembowski w 1786 r.

Murowany kościół, podupadły i ograbiany w kolejnych wojennych zawieruchach, dotrwał do XX w. , choć niszczyły go pożary. Z  późnobarokowej świątyni zachowały się boczne ściany nawy i fasada. 25 kwietnia 1914 r. kościół ponownie konsekrował bp Augustyn Łosiński.

W ołtarzu głównym odbiera cześć słynący łaskami obraz Matki Bożej w typie Santa Maria Maggiore, przywieziony z Rzymu. Poświęcił go papież Urban VIII. Był to dar dla ks. Baltazara Strumieńskiego, proboszcza Sędziszowa w latach 1625-45. Początkowo wizerunek znajdował się w bocznej kaplicy, ale gdy zasłynął cudami, przeniesiono go do głównego ołtarza. Nazwa „cudowny” pojawia się  kilkakrotnie, np. w 1750 r. tak nazwał go ks.  M. Jasiński, prebendarz różańcowy.

Kult obrazu znacznie ożywiono w ostatnich latach. Powstały specjalne pieśni i modlitwy, przygotowano ok. 500 kopii wizerunku, które obecnie znajdują się w domach rodzinnych znacznej części parafian.

Od października 2024 r. do sierpnia 2029 po rodzinach parafii wędrował poświęcony różaniec, przez 95 tygodni inspirując do rodzinnej modlitwy pod wspólnym dachem. Został on zawieszony jako wotum przy obrazie.