Gorzków: parafia świętowała 700-lecie

Siedem wieków świętowała parafia św. Małgorzaty w Gorzkowie k. Kazimierzy Wielkiej, a głównym obchodom 1 września przewodniczył bp Jan Piotrowski, przy bardzo licznym udziale wiernych i kapłanów.

Niedzielne wydarzenie poprzedziły misje święte, które od 3 października prowadzili ojcowie redemptoryści. Na zakończenie misji odbyły się niedzielne uroczystości przy krzyżu misyjnym. Biskup poświęcił małe krzyże przyniesione przez parafian.

Na początku Eucharystii reprezentanci czterech pokoleń mieszkańców parafii zapewniali bp. Piotrowskiego i zebranych w kościele o wierności przyrzeczeniom chrzcielnym i krzyżowi.

W homilii bp Piotrowski nawiązywał do „czasu łaski”, jakim jest jubileusz, i rozważał znaczenie misji świętych, a także męczenników, będących blisko krzyża cierpiącego Jezusa. – Nas, wszystkich uczestników Eucharystii, przyprowadziła tutaj łaska wiary, otrzymana na chrzcie świętym – mówił bp Piotrowski przypominając, że wychowanie do wiary powinno szczególnie mieć miejsce w rodzinach. Nawiązywał także do tradycji chrzcielnych tej ziemi, „jakże innej dzisiaj, niż siedem wieków temu”, i legendy wskazującej na chrzest w IX wieku. Zachęcał do przyjęcia „całej Ewangelii, bez skreśleń, jako słowa życia, nadziei i miłości”.

Ksiądz biskup poświęcił ołtarz Matki Bożej i dokonał aktu zawierzenia Maryi parafii w Gorzkowie. Z tej okazji każda wioska przygotowała ozdobny wianek na tzw. zacheuszki. Został także symbolicznie przywrócony i poświęcony, zlikwidowany w roku 1783, ołtarz św. Anny. Na ręce biskupa kieleckiego została złożona lista nazwisk parafian Gorzkowa w 700-lecie istnienia parafii, z inskrypcją dotyczącą obchodów jubileuszowych, prac remontowo-konserwatorskich oraz poświęcenia obrazu Matki Bożej z ofiarowanymi aureolami. Z okazji jubileuszu dane dotyczące parafii zostały zamurowane w kapsule czasu. Organizatorem wydarzenia był ks. Sławomir Sarek, proboszcz w Gorzkowie i dziekan kazimierski.

Pierwsza wzmianka o kościele parafialnym w Gorzkowie pochodzi z 1326 r. Obecny kościół został wzniesiony w 1758 r. z fundacji Józefa Miroszewskiego, margrabiego krakowskiego. Kościół jest drewniany, konstrukcji zrębowej, prezbiterium jest węższe i niższe od nawy, zamknięte wielobocznie. W rokokowym ołtarzu głównym znajduje się barokowy krucyfiks, nad nim niewielki obraz św. Małgorzaty, patronki parafii. Dwa boczne ołtarze – późnobarokowe przedstawiają kolejno: św. Józefa i Matkę Bożą z Dzieciątkiem zwaną Piaskową, w metalowej sukience z początku XVII w. (wota świadczą o tradycji szczególnego kultu). Polichromia jest bardzo ozdobna. Źródła podają, iż w 1930 r. malował ją Władysław Cholewiński. Jak na warunki wiejskie jest to spora świątynia, a wrażenie szczególnego uroku potęgują malowidła ścienne, według tradycji – uczniów ze szkoły Mehoffera.