Radom: Pięciu nowych kleryków rozpoczęło formację w seminarium duchownym

– Chrześcijaństwo nie nauczyło Europy bać się rozumu. Przeciwnie, wiara w świat stworzony przez rozumnego Boga dawała odwagę, by ten świat badać, opisywać, mierzyć i próbować zrozumieć – powiedział ks. dr Daniel Reguła, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Radomiu w czasie inauguracji roku akademickiego i formacyjnego. Udział w niej wzięło 5 alumnów pierwszego roku. Mszy świętej w kaplicy seminaryjnej przewodniczył bp Marek Solarczyk. W koncelebrze uczestniczył bp Henryk Tomasik.

Seminarzystów powitał bp Solarczyk. – Kochani alumni. To jest ten czas, który chcemy, żeby was kształtował, formował, uświęcał i doprowadził do sakramentu święceń, aby Bóg to wszystko zawierzył, aby się dopełniało – mówił.

W homilii pasterz Kościoła radomskiego powiedział, że czas seminarium jest drogą szczególnego zjednoczenia z Bogiem, takiego wyjątkowego oddania, zaufania i wierności. – Bądźcie wspólnotą, bądźcie gotowi wykorzystać całe bogactwo tego wszystkiego, co jest pisane w czas studiów, w czas wspólnoty, wspólnych dzieł i modlitwy – podkreślił biskup Solarczyk.

Wiele uwagi poświęcił również błogosławionemu Honoratowi Koźmińskiemu, ponieważ 13 października Kościół wspomina tego kapucyna, który wbrew carskim zakazom zbudował sieć zgromadzeń działających w ukryciu. – Jeżeli kapłańska dusza będzie otwarta na Boga, jeżeli kapłan będzie człowiekiem modlitwy i ufności, to nic nie zatrzyma Bożych dzieł. I taki właśnie był o. Honorat. Jego dzieła nadal trwają. Niech to będzie naszą nadzieją. Niech to będzie również refrenem naszego życia i tego roku akademickiego w naszym seminarium radomskim – powiedział biskup radomski.

Ks. Reguła podkreślił, że inauguracja roku akademickiego jest zawsze spojrzeniem w przyszłość, bo – jak mówił – rozpoczynamy kolejny etap studiów, pracy naukowej i formacji. Zwrócił uwagę, że w seminarium jednak ten początek ma znaczenie szczególne. – Nie rozpoczynamy jedynie kolejnego cyklu wykładów, zaliczeń i egzaminów. Rozpoczynamy kolejny rok rozeznawania powołania i odpowiadania Temu, który powołuje – powiedział rektor uczelni.

Akcentował, że seminarium ma być miejscem wiary i studium. – Ma uczyć stawiania pytań o Boga i człowieka, o prawdę, dobro, wolność i odpowiedzialność. Bo przyszły kapłan nie będzie posłany do świata pozbawionego pytań. Przeciwnie – zostanie posłany do świata, który pyta bardzo intensywnie, nawet jeśli nie zawsze potrafi nazwać to, czego szuka. W świecie pełnym pośpiechu i zgiełku seminarium ma być miejscem, w którym człowiek potrafi się zatrzymać. Miejscem, w którym uczy się ciszy, modlitwy i rozeznawania. Miejscem, w którym uczy się cierpliwości wobec samego siebie i zgody na to, że formacja wymaga czasu – mówił ks. Reguła.

– Można patrzeć na współczesny świat jedynie przez pryzmat kryzysu: pustych kościołów, malejącej liczby powołań, obojętności religijnej, odchodzenia młodych ludzi od wiary. Ale można też spojrzeć głębiej. Człowiek nie przestaje pytać o sens. Nie przestaje pragnąć miłości, prawdy, przebaczenia i nadziei. Nie przestaje tęsknić za czymś większym niż on sam. I właśnie do takiego człowieka będziecie, drodzy alumni, posłani. Nie zawsze do człowieka, który czeka na kapłana. Często do tego, który jest obojętny, nieufny, zraniony albo przekonany, że wiara nie jest mu do niczego potrzebna – mówił dalej.

Zachęcał seminarzystów, aby uczyli się najpierw bycia z Chrystusem. – Uczcie się modlitwy w ciszy. Uczcie się cierpliwego rozeznawania. Ale uczcie się także myśleć. Czytajcie. Pytajcie. Dyskutujcie. Uczcie się rozumieć świat, do którego zostaniecie posłani. Nie bójcie się nauki, kultury ani pytań współczesnego człowieka. Kapłan nie powinien lękać się pytania tylko dlatego, że nie zna jeszcze odpowiedzi – zakończył ks. Reguła.

Podziękowania skierował alumn piątego roku Maciej Pachucy. Wyraził radość z inauguracji roku akademickiego i formacyjnego. – Niektórzy klerycy, jak nowi bracia z roku pierwszego: Dominik, Jan, Wiktor, Kacper i Piotr, rozpoczynają dopiero swój pierwszy rok formacyjny. Inni drugi, trzeci, czwarty, ja – piąty, a bracia diakoni – już szósty rok formacyjny. Choć może się wydawać, że każdy kolejny rok akademicki jest do siebie podobny – mamy przecież wykłady, czas w kaplicy, studium, rozjazd na Boże Narodzenie czy Wielkanoc – to przecież każdy różni się od siebie. I dlatego życzę sobie i każdemu z moich braci, w tym nowym roku akademickim, abyśmy hojnie otwierali się na to, co nowe i świeże przed nami. Abyśmy uczyli się każdego dnia hojnie przyjmować to, co będzie niosła ze sobą formacja seminaryjna – powiedział al. Pachucy.

Słowa podziękowania zostały również skierowane do ks. Marka Adamczyka, który przez ostatnie 5 lat był rektorem WSD w Radomiu.

Filip Kobylarczyk jest klerykiem piątego roku. Dla niego w tym roku ważna będzie tzw. kandydatura. – Będę prosił księdza biskupa i rektora o zgodę na przyjęcie święceń diakonatu. To będzie właśnie ten moment, w którym pojawi się deklaracja, że chciałbym przyjąć święcenia. Będę przygotowywał się przez najbliższe półtora miesiąca do podjęcia tej decyzji – powiedział kleryk.

Formację w seminarium na pierwszym roku rozpoczął Jan Iwański z parafii Świętego Kazimierza w Radomiu. – Czuję radość, bo jest to na pewno nowy etap w moim życiu. Jestem tutaj, aby rozeznać to powołanie i upewnić się w tym, czy jest to moja droga. Chcę być kapłanem, chcę służyć Bogu i ludziom – powiedział kleryk.

Podobnego zdania był również jego kolega kursowy Wiktor Dąbrowa z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Majdowie. – Moje powołanie rodziło się naturalnie, w czasie mojej służby ministranckiej w parafii. W seminarium chcę utwierdzić się w tym powołaniu.

W czasie inauguracji głos zabrał ks. prof. Wiesław Przygoda, dyrektor Instytutu Teologii Wydziału KUL, który następnie z ks. dr. Sławomirem Czajką, dyrektorem Instytutu Teologicznego św. Kazimierza w Radomiu, dokonał immatrykulacji alumnów pierwszego roku.