Polskie rodziny ożywiają życie katolickie w Löcknitz

W niemieckim Löcknitz, położonym przy granicy z Polską, rozwija się młoda wspólnota katolicka, w której znaczną część stanowią rodziny polskie. Podczas gdy w innych częściach Pomorza Przedniego liczba wiernych spada, a ich średnia wieku rośnie, w Löcknitz życie parafialne skupia się wokół centrum spotkań „mia” – podaje portal katholisch.de.

Paulina Domagalska, pedagog społeczny mieszkająca z rodziną po niemieckiej stronie granicy, podkreśla, że miejscowa wspólnota oferuje więcej niż udział w niedzielnej Mszy św. Rodziny spotykają się, dzieci wspólnie dorastają, a rodziców łączą podobne doświadczenia życia między Polską a Niemcami. – Mamy też te same wartości – mówi o społeczności skupionej wokół centrum „mia”. Nazwa jest skrótem od niemieckiego Miteinander in Aktion (razem w działaniu).

Jej mąż pracuje w Szczecinie, oddalonym o ponad 20 km od Löcknitz, a dzieci chodzą do niemieckiej szkoły. Podobnie żyje Magdalena Ciołak z Bergholz. – Jedną nogą wciąż w Polsce, a drugą już w Niemczech – opisuje swoją sytuację. Jej rodzina kupiła dom po niemieckiej stronie granicy, ale nadal korzysta ze szczecińskiej oferty kulturalnej i rekreacyjnej.

W Löcknitz od około dziesięciu lat mieszka także adwokat Monika Osińska-Majchrzak, która pracuje w Szczecinie. Przeprowadzka miała umożliwić jej dzieciom dorastanie w obu krajach i naukę dwóch języków. W domu rodzina mówi głównie po polsku, natomiast w szkole i codziennych kontaktach dominuje niemiecki.

Od zamkniętej kaplicy do centrum spotkań

Löcknitz należy do parafii św. Jana Pawła II w Uecker-Randow, obejmującej również Pasewalk, Viereck, Strasburg, Penkun, Hoppenwalde, Ueckermünde, Torgelow i Blumenthal. Rozległy obszar parafii sprawia, że wierni muszą pokonywać znaczne odległości, aby uczestniczyć w nabożeństwach i spotkaniach.

W samym Löcknitz kaplicę katolicką zamknięto w 1997 r. z powodu niewielkiej liczby wiernych. Msze św. zaczęto odprawiać ponownie w październiku 2016 r., początkowo w kościele ewangelickim. Wraz z napływem polskich rodzin wzrosło zapotrzebowanie na miejsce kultu i spotkań.

Parafia liczy obecnie 3284 katolików, w tym 1595 Polaków. Większość z nich mieszka w Löcknitz. Archidiecezja berlińska zdecydowała się na utworzenie centrum spotkań zamiast budowy tradycyjnego kościoła. Odnowiony budynek dawnej restauracji, wykorzystywany wcześniej m.in. jako klub młodzieżowy i kręgielnia, otwarto w 2020 r. Centrum „mia” znajduje się w centrum miejscowości, w pobliżu przedszkola i szkół.

Zajęcia dla dzieci i wspólne nabożeństwa

Centrum prowadzi Klaudia Wildner-Schipek. W ciągu tygodnia odbywają się tam zajęcia dla dzieci, przedstawienia teatralne, warsztaty twórcze, próby chóru i spotkania towarzyskie. W poszczególnych zajęciach uczestniczy około 25 dzieci, nie wszystkie z rodzin katolickich. W zależności od grupy spotkania odbywają się po niemiecku lub po polsku.

Centrum przyciąga również osoby, które nie uczestniczą regularnie w życiu religijnym. Niektóre rodziny najpierw korzystają z zajęć i wydarzeń, a później interesują się przygotowaniem dzieci do pierwszej Komunii św., bierzmowaniem lub udziałem w nabożeństwach.

Na jednej z Mszy św. zgromadziło się około 90 osób, a niemal wszystkie ze stu przygotowanych krzeseł były zajęte. Przewodniczący rady parafialnej Bernhard Trömer ocenia, że centrum jest „wielkim wzbogaceniem” i podkreśla, że Löcknitz pozostaje „bardzo żywą częścią parafii”. W innych miejscowościach regionu wspólnoty mierzą się ze starzeniem się wiernych, wyjazdami młodych ludzi oraz osłabieniem więzi z Kościołem.

Wspólna parafia dla Polaków i Niemców

W Löcknitz przyjęto model integracji polskich i niemieckich katolików w ramach jednej parafii. W wielu niemieckich miastach działają odrębne wspólnoty posługujące się językami ojczystymi, które umożliwiają imigrantom uczestnictwo w liturgii i zachowanie tradycji religijnych. Mogą one jednak ograniczać kontakty z wiernymi niemieckojęzycznymi.

Archidiecezja berlińska nie zdecydowała się na utworzenie osobnej parafii polskiej. – Nie prowadzimy tu polskiej misji – mówi ks. Marek Malesa. Polscy wierni zachowują jednak swój język i tradycje, a także są reprezentowani w radzie parafialnej i współodpowiadają za życie wspólnoty.

Integrację utrudniają bariery językowe. Jak przyznaje Trömer, poczucie wspólnoty jest szczególnie widoczne podczas festynów i uroczystości parafialnych, natomiast na co dzień relacje między Polakami i Niemcami bywają mniej intensywne.

„Ludzie są Kościołem”

Parafia św. Jana Pawła II w Uecker-Randow nadal zmaga się ze starzeniem się wiernych, niedoborem środków finansowych i personelu. Przykład Löcknitz pokazuje jednak, że napływ polskich rodzin może ożywić lokalne życie religijne. – Dla mnie to ludzie są Kościołem – podkreśla ks. Malesa  w wypowiedzi dla katholisch.de.