Słomowo: Prymas Polski poświęcił odnowiony kościół pw. Wniebowzięcia NMP

– Nikt w Kościele nie jest zbędny ani bezużyteczny – mówił prymas Polski abp Wojciech Polak, który w niedzielę, 18 października przewodniczył Mszy św. z poświęceniem odnowionego kościoła pw. Wniebowzięcia NMP w Słomowie. Metropolita Gnieźnieński przypomniał, że renowacja murów zabytkowej świątyni jest wezwaniem do duchowej odnowy i budowania jedności Kościoła żywego.

Świątynia w Słomowie wybudowana została na początku minionego wieku na gruncie przekazanym przez właściciela słomowskich dóbr, Jana Turno. Staraniem wspólnoty parafialnej i poprzedniego proboszcza ks. Mariusza Byczyńskiego, kościół przeszedł w ostatnich latach gruntowną renowację, po której – jak przypomniał prymas – „wypada poświęcić go Bogu w uroczystym obrzędzie, stosownie do starożytnego zwyczaju.

Wprowadzając wiernych w obrzęd poświęcenia, abp Polak wyjaśnił jego głęboki sens liturgiczny i teologiczny. Za papieżem Benedyktem XVI powtórzył, że liturgia traktuje budowlę kościoła niemal jak człowieka. Bo poświęcenie kościoła – cytował – „wskazuje nam przecież na głęboką wewnętrzną więź między kościołem zbudowanym z cegieł i kamieni i Kościołem złożonym z żywych ludzi, Kościołem, którym my wszyscy jesteśmy”.

Kluczowym momentem obrzędu było odmówienie modlitwy błogosławieństwa oraz namaszczenie ołtarza i ścian olejem Krzyżma świętego. Jak wyjaśnił prymas za papieżem Benedyktem XVI, namaszczenie to stanowi „wewnętrzną statykę tego kościoła”, która utrzymuje go we właściwym położeniu.

Przywołując odczytane chwilę wcześniej słowa św. Pawła Apostoła, metropolita gnieźnieński przypomniał, że Tym, który scala i podtrzymuje wspólnotę Kościoła jest Jezus Chrystus i tylko w Nim i z Nim możemy jako Kościół prawdziwie razem wzrastać i wnosić się we wspólnym budowaniu. Dlatego – mówił dalej za papieżem Leonem XIV – „nikt nie jest w Kościele zbędny i bezużyteczny, wszyscy jesteśmy ważni i potrzebni, jesteśmy sobie nawzajem potrzebni, każda i każdy z nas jest niezbędny dla budowania Bożego domu w jedności braterskiej, w harmonii Ducha i w całej naszej różnorodności”

Cytując raz jeszcze papieża Leona abp Polak wskazał na biblijny symbol kluczy, wyrażający – jak mówił – „wierną i cierpliwą troskę o jedność”. Klucz nie wyważa drzwi, lecz je otwiera i zamyka, szukając wewnątrz właściwych dźwigni, by usunąć blokady. Podobnie w Kościele – wyjaśnia papież Leon – komunii w Kościele nie buduje się przez usztywnienie własnych stanowisk, lecz przez szukanie w sercach wszystkich punktów spotkania w Prawdzie, w której świetle każdy staje się dla drugiego człowieka narzędziem wzrostu.

Na zakończenie abp Polak wezwał wiernych, aby zewnętrzna odnowa murów stała się zachętą do wewnętrznej przemiany.

– Niech włożony tutaj przez was trud pracy i wszelkich starań o odnowę tej świątyni przypomina jeszcze raz nam wszystkim – każdej i każdemu z nas – że również odnowa Kościoła, który wspólnie stanowiącym, to odnowa, to swoista renowacja każdej i każdego z nas, to nasze osobiste nawrócenie, nasze gorliwsze słuchanie i przyjęcie Słowa Bożego, to nasza żywa i ożywiająca nas obecność na coniedzielnej Eucharystii – apelował prymas.