Abp Szal: Byśmy nie czuli się w naszej parafii bezdomni

– Byśmy nie czuli się w naszej parafii bezdomni, byśmy w naszym kościele nie czuli się niepotrzebni –  apelował abp Adam Szal w parafii pw. św. Maksymiliana Kolbego w Kopytowej (dekanat Krosno III) podczas jubileuszowej Eucharystii w 50. rocznicy erygowania parafii. W homilii metropolita przemyski wezwał wiernych do odnowienia relacji z Bogiem oraz budowania duchowej wspólnoty.

Abp Szal nawiązując do biblijnego znaczenia jubileuszu, przypomniał, że ten czas ma głęboki wymiar duchowy. – Jubileusz to nie tylko wspomnienie historii, przeszłości, trudności, choćby z tych związanych z budową świątyni (…) ale jubileusz to okazja, aby odnowić związek z Panem Bogiem – podkreślił hierarcha.

Arcybiskup odniósł się do odczytanej Ewangelii i podchwytliwego pytania faryzeuszy o płacenie podatków Cezarowi. Jak zauważył, Jezus Chrystus nie chciał występować jako polityk czy rewolucjonista, lecz jako nauczyciel. – Oddajcie Bogu to, co należy do Pana Boga – przypomniał słowa Chrystusa metropolita przemyski, wskazując na potrzebę logicznego i konsekwentnego dzielenia spraw ziemskich i duchowych.

Kaznodzieja przestrzegał także przed pułapką współczesnego materializmu i skupianiem się wyłącznie na sprawach doczesnych. – Może się zdarzyć taka sytuacja, że ktoś jest bezdomny w luksusowym domu. Dom jest piękny, wykończony, ma wszystkie wygody, które są współcześnie potrzebne, ale jest w nim zimno, bo nie ma serca – zaznaczył kaznodzieja. Dodał, że misją Chrystusa jest budowanie Królestwa Bożego – duchowego domu, w którym jest miejsce dla każdego człowieka.

Zwracając się do młodzieży przyjmującej sakrament bierzmowania, abp Szal wskazał na potrzebę pomocy Ducha Świętego w dawaniu świadectwa wiary, podobnie jak miało to miejsce w przypadku apostołów. – To czas łaski! To czas, w którym my otrzymujemy Bożą pomoc, Bożą łaskę i tę zachętę, byśmy nie czuli się w naszej parafii bezdomni, byśmy w naszym kościele nie czuli się niepotrzebni, żeśmy rzeczywiście byli w tej wspólnocie wiary – podkreślał metropolita przemyski. – Ta nasza duchowa wspólnota składa się nie tyle z nas, jako osób indywidualnych, jako osób fizycznych, ale jest to coś większego, bo jesteśmy żywymi kamieniami, ludźmi, którzy mają dusze, którzy są przeznaczeni do zbawienia – dodał arcybiskup.

Na zakończenie metropolita przemyski przywołał postać błogosławionego kardynała Stefana Wyszyńskiego i jego śluby jasnogórskie, które „są uniwersalnym programem duszpasterskim, ale także społeczną krucjatę miłości”. – Budujcie cywilizację miłości w tej wspólnocie parafialnej, także w tych środowiskach, w których żyjemy – wezwał wiernych hierarcha.

Pierwsze wzmianki o wsi Kopytowa pojawiły się w XIII wieku. Wieś należała najpierw do parafii Łubienko, a następnie do parafii Zręcin. Odległość od kościoła parafialnego wynosiła 8 km. Ze względu na dużą odległość ludzie starsi nie mogli uczestniczyć w niedzielnej Mszy św. W latach 1969–1971, w okresie letnim wikariusze ze Zręcina odprawiali msze święte po domach prywatnych.

W 1971 roku na placu ofiarowanym przez Felicję Munię, pod pretekstem budowy stodoły – konspiracyjnie rozpoczęto budowę murowanego kościoła. Władze państwowe stosowały represje i utrudniały budowę. W 1971 roku została erygowana parafia, z wydzielonego terytorium parafii w Zręcinie. 3 maja 1972 roku bp Ignacy Tokarczuk poświęcił kościół pw. św. Maksymiliana Kolbego. W listopadzie 1972 roku dobudowano przedsionek, dwie półokrągłe kaplice, zakrystię, salkę katechetyczną, a nad nimi malutkie mieszkanie dla księdza oraz wieżyczkę na kościele. W 1974 roku ukończono prace budowlane. W 1976 roku założono parafialny cmentarz. W 1982 roku rozpoczęto budowę plebanii.