Obrońcy życia przed głosowaniami w sprawie aborcji: historia nie pamięta partyjnych instrukcji, tylko decyzje ludzi

W poniedziałek, 19 października, Polska Federacja Ruchów Obrony Życia opublikowała oświadczenie przed sejmowymi pracami nad rozwiązaniami zawartymi w drukach nr 3202 i 3203, które mogą zmienić obowiązujący w Polsce zakres prawnej ochrony życia dzieci przed narodzeniem.

Rozwiązania przedstawione w druku nr 3203 ponownie dopuszczają przerwanie ciąży w przypadku dużego prawdopodobieństwa ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia albo nieuleczalnej choroby zagrażającej życiu dziecka: aż do osiągnięcia przez nie zdolności do samodzielnego życia poza organizmem matki – alarmuje Polska Federacja Ruchów Obrony Życia. Druk nr 3202 uchyla natomiast przepis penalizujący pomoc w przerwaniu ciąży z naruszeniem ustawy oraz nakłanianie kobiety do takiego przerwania. Zmiana dotyczy również sytuacji, gdy dziecko osiągnęło już zdolność do samodzielnego życia poza organizmem matki.

– Diagnoza nie może być wyrokiem śmierci. Choroba nie odbiera człowiekowi godności, a niepełnosprawność nie może sprawiać, że państwo przestaje chronić jego życie – podkreśla Jakub Bałtroszewicz, prezes Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia, w informacji prasowej nadesłanej do KAI.

Federacja przypomina, że skala skutków podobnych przepisów z przeszłości jest znana. W 2019 roku w Polsce przeprowadzono ponad 1100 legalnych aborcji. 1074 wykonano z powodu przesłanki dotyczącej ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia albo nieuleczalnej choroby zagrażającej życiu dziecka. W 435 przypadkach rozpoznaniem była trisomia 21 – zespół Downa.

22 października minie sześć lat od wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który orzekł, że przepis pozwalający na aborcję z przesłanki dotyczącej stanu zdrowia dziecka jest niezgodny z konstytucyjną ochroną życia i godności człowieka. Zdaniem Federacji powrót do takiego rozwiązania oznaczałby ponowne uzależnienie zakresu ochrony prawnej dziecka od diagnozy prenatalnej.

Federacja Życia podkreśla, że dekryminalizacja pomocy w aborcji wcale służy kobietom. Zniesienie karalności nakłaniania do przerwania ciąży, nawet wtedy, gdy dziecko jest już zdolne do życia poza organizmem matki, chroni tych, którzy wywierają presję. Kobieta w trudnej sytuacji zostaje z nią sama.

Niepokój Federacji budzi także szybkie tempo powrotu do prac nad rozwiązaniami dotyczącymi tak podstawowego prawa człowieka. Po długiej przerwie Komisja Nadzwyczajna zakończyła 8 października prace nad obiema propozycjami i przedstawiła Sejmowi sprawozdania nr 3202 i 3203.

– Niezależnie od sporów i bieżących okoliczności politycznych posłowie będą odpowiadali na bardzo proste pytanie: czy stan zdrowia dziecka może decydować o tym, czy państwo będzie chroniło jego życie? Nasza odpowiedź jest jednoznaczna: nie może. Do tych posłanek i posłów, którzy mają wątpliwości, mówimy: ta wątpliwość wystarczy. Gdy na szali jest ludzkie życie, każda wątpliwość musi działać na korzyść życia – podkreślił Jakub Bałtroszewicz.

– Odpowiedzią na trudną diagnozę powinno być więcej pomocy, a nie mniej ochrony. Rodzice, którzy słyszą najtrudniejszą diagnozę, potrzebują lekarzy, hospicjum perinatalnego, wsparcia psychologicznego i realnej pomocy państwa, a nie prawa, które wskazuje im śmierć dziecka jako rozwiązanie. Państwo powinno być najmocniej obecne właśnie wtedy, gdy dziecko i jego rodzice są najbardziej bezbronni – dodał prezes Federacji Życia.

Jak wygląda taka chwila z perspektywy rodziców? PFROŻ cytuje mamę dziewięcioletniego dziś Krzysztofa: – Kiedy usłyszeliśmy, że nasz Krzysio będzie miał zespół Downa, nie potrzebowaliśmy nikogo, kto powie nam, że jego życie jest mniej warte. Potrzebowaliśmy lekarza, wsparcia i nadziei. Diagnoza naszego dziecka nie sprawiła, że przestało być naszym dzieckiem.

– Wkrótce każda posłanka i każdy poseł będzie musiał podjąć własną decyzję. Historia takich głosowań nie pamięta partyjnych instrukcji. Pamięta decyzje ludzi – piszą przedstawiciele PFROŻ

Publikujemy oświadczenie Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia:

„Nie wolno odbierać życia najsłabszym.

Oświadczenie Zarządu Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia

Polska stoi przed decyzją, która może na lata zmienić standard prawnej ochrony życia dzieci przed narodzeniem. Sejm ma się zająć rozwiązaniami przedstawionymi w drukach nr 3202 i 3203.

Druk nr 3203 ponownie dopuszcza przerwanie ciąży w przypadku dużego prawdopodobieństwa ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia albo nieuleczalnej choroby zagrażającej życiu dziecka – aż do chwili osiągnięcia przez nie zdolności do samodzielnego życia poza organizmem matki. Druk nr 3202 uchyla natomiast przepis penalizujący pomoc w przerwaniu ciąży z naruszeniem ustawy oraz nakłanianie kobiety do takiego przerwania. Zmiana obejmuje również zakres odpowiedzialności w przypadku dziecka, które osiągnęło już zdolność do samodzielnego życia poza organizmem matki.

Niepokój budzi również tempo i sposób powrotu do prac nad tak fundamentalnymi zmianami. Prawo dotyczące ochrony ludzkiego życia nie powinno być procedowane w politycznym pośpiechu ani stawać się monetą przetargową w bieżących sporach. Życie dziecka jest zbyt fundamentalną wartością, by jego ochrona zależała od politycznej koniunktury.

APELUJEMY DO WSZYSTKICH POSŁANEK I POSŁÓW: ODRZUĆCIE OBA TE PROJEKTY.

Nie wolno nam wrócić do prawa, w którym życie jednego dziecka jest chronione, a drugie traci ochronę dlatego, że podejrzewa się u niego ciężką chorobę lub niepełnosprawność. Diagnoza nie może być wyrokiem śmierci. Choroba nie odbiera człowiekowi godności. Niepełnosprawność nie może odbierać mu prawa do życia.

To nie jest abstrakcyjny spór prawny. W 2019 roku w Polsce przeprowadzono ponad 1100 legalnych aborcji. Aż 1074 wykonano z przesłanki dotyczącej ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia albo nieuleczalnej choroby zagrażającej życiu dziecka. W 435 przypadkach rozpoznaniem była trisomia 21 – zespół Downa. Za każdą z tych liczb stoi konkretne dziecko, jego matka, ojciec i rodzina. W chwili najtrudniejszej diagnozy potrzebują oni wsparcia, leczenia, opieki, hospicjum perinatalnego i obecności państwa – a nie osłabienia prawnej ochrony życia dziecka.

Nie można też udawać, że dekryminalizacja pomocy w aborcji służy kobietom. Zniesienie karalności nakłaniania do przerwania ciąży, nawet wtedy, gdy dziecko jest już zdolne do życia poza organizmem matki, chroni tych, którzy wywierają presję. Kobieta w trudnej sytuacji zostaje z nią sama.

22 października 2020 roku Trybunał Konstytucyjny orzekł w sprawie K 1/20, że przepis pozwalający na aborcję z powodu dużego prawdopodobieństwa ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia albo nieuleczalnej choroby zagrażającej życiu dziecka jest niezgodny z art. 38 w związku z art. 30 i art. 31 ust. 3 Konstytucji. Wyrok można próbować politycznie obejść. Nie można jednak sprawić, że nigdy nie zapadł. I nie można zmienić podstawowej prawdy: chore dziecko ma dokładnie takie samo prawo do życia jak dziecko zdrowe.

Każda Posłanka i każdy Poseł, oddając głos, odpowie na bardzo proste pytanie: czy stan zdrowia dziecka może decydować o tym, czy państwo będzie chroniło jego życie? Polska Federacja Ruchów Obrony Życia odpowiada jednoznacznie: nie może.

Do tych Posłanek i Posłów, którzy mają wątpliwości, mówimy: ta wątpliwość wystarczy. Gdy na szali jest życie człowieka, wątpliwość musi działać na korzyść życia. Dlatego prosimy parlamentarzystów, niezależnie od przynależności partyjnej, o głos przeciwko rozwiązaniom przedstawionym w drukach nr 3202 i 3203.

W chwili próby państwo powinno stanąć najmocniej po stronie tych, którzy sami nie mogą się obronić.

W imieniu Zarządu Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia:

Jakub Bałtroszewicz, prezes – Fundacja JEDEN Z NAS

Tomasz Kancelarczyk, wiceprezes – Fundacja Małych Stópek

Grzegorz Nienartowicz, wiceprezes – Fundacja Ku Pełni Życia

Magdalena Bartoszewicz – Stowarzyszenie Pomocy Bliźniemu im. Brata Krystyna

Maria Cisło – Fundacja Fala Życia

Ewa Kowalewska – Klub Przyjaciół Ludzkiego Życia – HLI Polska

Rafał Szczypta – Rycerze Kolumba

oraz

Antoni Szymański – Pro Ecclesia et Populo”.