Bp Jeż konsekrował kościół bł. ks. Popiełuszki w Chojniku

Po wieloletnich staraniach i zaledwie czterech latach intensywnych prac budowlanych wspólnota parafialna w Chojniku doczekała się świątyni. 19 października biskup tarnowski Andrzej Jeż uroczyście konsekrował kościół, którego patronem został bł. ks. Jerzy Popiełuszko.

Konsekracja miała miejsce w rocznicę męczeńskiej śmierci kapelana „Solidarności” i w Narodowym Dniu Pamięci Duchownych Niezłomnych. Uroczystość zgromadziła rzesze wiernych, kapłanów, siostry zakonne, przedstawicieli władz oraz poczty sztandarowe.

Liturgię zainaugurowało symboliczne przekazanie kluczy. Przedstawiciele parafii, witając biskupa, przypomnieli intencję, jaka przyświecała budowniczym: „aby ta świątynia była zawsze otwarta dla wszystkich, którzy szukają Boga, pocieszenia i nadziei”.

Historię budowy kościoła nakreślił proboszcz parafii ks. Krzysztof Mirek. Od erygowania wspólnoty w 1983 roku przez biskupa Jerzego Ablewicza wierni gromadzili się najpierw w prywatnym domu, a później w zaadaptowanym dawnym domu ludowym. Choć materiały i plany zgromadzono przed laty, budowa ruszyła dopiero po wizytacji kanonicznej w 2019 roku. Prace rozpoczęto w sierpniu 2022 roku, a już w sierpniu 2026 roku imponująca bryła kościoła była gotowa.

Centralnym punktem uroczystości był bogaty w symbolikę obrzęd dedykacji świątyni, który wyłączył budynek ze świeckiego użytku, przeznaczając go wyłącznie na chwałę Bożą. Po liturgii słowa i odśpiewaniu litanii do Wszystkich Świętych we wnęce ołtarzowej uroczyście złożono relikwie bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Następnie biskup Andrzej Jeż odmówił modlitwę poświęcenia i namaścił ołtarz krzyżmem świętym, a proboszcz dokonał namaszczenia ścian w dwunastu miejscach. Dopełnieniem tej części liturgii było uroczyste zapalenie świateł – iluminacja kościoła, symbolizująca obecność Chrystusa.

Galeria zdjęć (11 zdjęć)

W homilii biskup tarnowski nawiązał do ewangelicznego wezwania o gromadzeniu skarbów w niebie. Zwrócił uwagę na złudność pokładania ufności wyłącznie w dobrach materialnych, które w dobie dzisiejszych kryzysów często okazują się nietrwałe: Chrystus w dzisiejszej Ewangelii dosadnie ukazuje, że trzeba zgromadzić sobie skarby przede wszystkim przed Bogiem. Człowiek, który nie jest bogaty u Boga, ostatecznie straci wszystko.

Ordynariusz przypomniał również o głębokim duchowym wymiarze nowo konsekrowanej budowli, która staje się przestrzenią żywego działania Boga i odnowy człowieka. Choć ludzkie życie przemija, świątynie są symbolem trwałego mieszkania Boga z ludźmi. Pasterz diecezji przypomniał uzdrawiającą moc sakramentów sprawowanych w tym miejscu: – Tutaj, jak głosi modlitwa konsekracyjna, Bóg sam mocą sakramentów dopełnia dzieła zbawienia. Grzesznicy i ubodzy mocą Jego miłosierdzia spotykają się z przebaczeniem. Uciśnieni i zniewoleni odzyskują prawdziwą wolność. Zranionym i poniżonym przez grzech zostaje przywrócona na powrót godność dzieci Bożych.

Biskup odniósł się również do imponującego tempa prac w Chojniku. Nawiązał przy tym do lokalnej opowieści: – Jest chyba ta legenda nadal u was obecna, że gdzieś tutaj w tych okolicach jest zakopany skarb. I myślę, że przyszedł właśnie dzisiaj taki dzień, że nie detektorami, nie w pojedynkę, nie po kryjomu, ale jako cała nasza wspólnota parafialna ten skarb wydobyliśmy, wykopaliśmy. To jest właśnie nasz kościół parafialny, największy skarb, bo tutaj możemy przyjąć samego Boga do naszego życia.

Zwieńczeniem przesłania biskupa było wskazanie na osobę patrona nowej świątyni, bł. ks. Jerzego Popiełuszkę, którego męczeńska śmierć do dziś pozostaje drogowskazem dla wierzących: – Trzeba iść tą drogą Ewangelii, żeby odrodzić ten naród tak podzielony, tak walczący ze sobą. Trzeba wprowadzić Chrystusowy pokój – apelował bp Jeż. – Dzisiaj, pośród tych czasów zamętu, trzeba bronić Chrystusowej prawdy w Kościele. I do tego wezwany jest nie tylko biskup, nie tylko kapłani, siostry zakonne, ale my wszyscy.

Na zakończenie historycznej liturgii przedstawiciele parafii skierowali słowa wdzięczności do biskupa za dokonanie konsekracji, a także do proboszcza ks. Krzysztofa Mirka, którego heroiczna praca – jak zauważył sam biskup, nierzadko z wiertarką w dłoni na placu budowy – doprowadziła to wielkie dzieło do końca.