„Od słuchania do posłuszeństwa”. Spotkanie formacyjne Mężczyzn Św. Józefa w Krakowie

Posłuszeństwo Bogu wymaga zaufania, nawet gdy widzimy jedynie najbliższy krok – mówił ks. Piotr Stawarz SDS podczas otwartego spotkania formacyjnego Mężczyzn Świętego Józefa, które odbyło się 21 października w Krakowie-Podgórzu. Tematem spotkania, transmitowanego również przez internet, było „Słuchanie Słowa a posłuszeństwo Słowu”.

Punktem wyjścia stało się wezwanie św. Jakuba Apostoła: „Wprowadzajcie zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie” (Jk 1,22).

Spotkanie rozpoczęła Eucharystia. W homilii ks. Mirosław Żak nawiązał do opisanego przez św. Pawła „muru wrogości”, który Chrystus przyszedł zburzyć. Uprzedzenia, niechęć i brak przebaczenia są obecne także wśród ludzi ochrzczonych. Sama deklaracja wiary nie oznacza jeszcze wewnętrznej przemiany. Zachęcał do poznawania Chrystusa, karmienia się Jego słowem i otwierania na działanie Ducha Świętego, które prowadzi do pojednania.

W konferencji ks. Piotr Stawarz przypomniał, że słowo Boga ma moc przemiany ludzkiego życia. Jego przyjęcie wymaga jednak odpowiedzi – tak jak w przypadku Abrahama, św. Józefa i Maryi, którzy podejmowali Boże wezwanie, nie znając wszystkich konsekwencji swojej decyzji.

Głównym przykładem była historia spotkania apostoła Piotra z rzymskim setnikiem Korneliuszem, opisana w dziesiątym rozdziale Dziejów Apostolskich. Obaj wykonali otrzymane od Boga polecenia, zanim zrozumieli ich znaczenie. Korneliusz posłał po Piotra, a apostoł wyruszył do domu poganina, przekraczając utrwalone bariery religijne i społeczne. Prelegent zwrócił uwagę, że posłuszeństwo zmieniło również spojrzenie Piotra na innych ludzi. Korneliusz reprezentował armię okupacyjną, a jednocześnie był człowiekiem pobożnym i wspierającym ubogich. Jego historia przestrzega przed ocenianiem człowieka wyłącznie przez pryzmat funkcji czy przynależności do określonej grupy. Zaskoczeniem dla apostoła było zstąpienie Ducha Świętego na pogan słuchających Ewangelii. Ks. Stawarz podkreślił, że Piotr mógł wyruszyć w drogę i głosić Chrystusa, ale nie mógł sam sprawić tego, czego dokonał Bóg. Wskazał trzy wnioski: warto zaufać Bogu, nawet gdy nie znamy całej drogi; posłuszeństwo otwiera nowe horyzonty; owoce Bożego działania mogą przekroczyć ludzkie możliwości i oczekiwania.

Podsumowując konferencję, ks. Piotr Stawarz wskazał trzy prawdy, które warto odnieść do własnego życia. Pierwsza dotyczy zaufania Bogu, kiedy nie widzimy całej drogi. Nie zawsze rozumiemy znaczenie słowa, które nas porusza, ani konsekwencje podjętej decyzji. Niekiedy otrzymujemy światło jedynie na kolejny krok.

Druga prawda mówi, że posłuszeństwo otwiera nowe horyzonty. Piotr nie planował wydarzeń, które rozegrały się w domu Korneliusza. Dopiero podążając za Bożym słowem, odkrył, że zostaje zaproszony do uczestnictwa w czymś znacznie większym. Podobnie Bóg może prowadzić nas do nowych zadań i głębszego odkrywania własnego powołania.

Trzecia prawda przypomina, że Bóg może uczynić więcej, niż potrafimy osiągnąć własnymi siłami. Naszym zadaniem jest odpowiadać na Jego wezwanie i podejmować to, do czego nas zaprasza. Nie oznacza to jednak, że wszystko zależy od naszej sprawności, umiejętności czy wysiłku. Bóg może działać również tam, gdzie kończą się nasze możliwości.

Po konferencji uczestnicy mieli możliwość zadawania pytań. Jedno z pytań dotyczyło trudności w wyborze między dwoma możliwościami, które wydają się równie dobre. Ks. Stawarz przypomniał, że nie zawsze chodzi o wybór między oczywistym dobrem a złem. Niekiedy jedna z dróg jest jedynie pozornym dobrem i wymaga rozeznania, aby odkryć jej rzeczywisty charakter. Zdarza się jednak także, że obie możliwości są dobre i każda z nich może prowadzić do wartościowych owoców. Pomocą w rozeznawaniu pozostaje Pismo Święte oraz tradycja duchowości Kościoła, szczególnie nauczanie św. Ignacego Loyoli.

Po nauczaniu uczestnicy zostali zaproszeni do dzielenia się w małych grupach. Mężczyźni mogli zastanowić się, jakie słowo Boga w ostatnim czasie szczególnie ich poruszyło i czy rzeczywiście pozwolili mu wpłynąć na własne decyzje oraz relacje. Kolejne pytanie dotyczyło tych dziedzin życia, w których posłuszeństwo Bożemu słowu przychodzi najtrudniej, zwłaszcza kiedy własne przyzwyczajenia, obawy lub plany okazują się silniejsze niż rozpoznane wezwanie. Ostatnie pytanie kierowało uwagę ku przyszłości: do jakiego konkretnego kroku posłuszeństwa Bóg zaprasza mnie dzisiaj i co mogę zrobić po tym spotkaniu, aby usłyszane słowo rzeczywiście stało się czynem?