Ostrów Wielkopolski: pogrzeb ks. prał. Tomasza Ilskiego, byłego proboszcza konkatedry

Miłość do parafian wyrażała się w trosce o głoszenie Bożej prawdy i w konfesjonale, który był szczególnym miejscem kochanym przez niego – mówił abp Marek Jędraszewski, który przewodniczył Mszy św. pogrzebowej ks. prał. Tomasza Ilskiego w konkatedrze w Ostrowie Wielkopolskim. Wraz z nim modlili się biskup kaliski Damian Bryl i ok. stu księży z archidiecezji poznańskiej i diecezji kaliskiej.

W ostatnim pożegnaniu udział wzięli: rodzina zmarłego kapłana, przedstawiciele władz miasta Ostrowa Wielkopolskiego i powiatu ostrowskiego, instytucji i parafian, gdzie posługiwał ks. Ilski.

Na początku Mszy św. biskup kaliski zaprosił wiernych do wspólnej modlitwy za śp. ks. prał. Tomasza Ilskiego. – Chcemy dobremu Bogu dziękować za jego osobę, za jego życie, za powołanie, za duszpasterskie oddanie, za jego kapłańską służbę, najpierw w archidiecezji poznańskiej, a od powstania diecezji kaliskiej w niej. Chcemy prosić dobrego Boga, aby przyjął jego życie, pracę i cierpienia ostatniego czasu. Chciejmy całą naszą wdzięczność, serdeczność, życzliwość, którą nosimy w naszych sercach wobec osoby ks. prałata Tomasza przelać na język szczerej modlitwy – mówił bp Damian Bryl.

W homilii abp Marek Jędraszewski zaznaczył, że ks. Ilski zapisał się w pamięci jako szlachetny i dobry, pogodny i optymistyczny, życzliwy i mądry, pewien osobistego ciepła kapłan. – Zapisał się przy tym, a może właśnie dlatego jako kapłan, który często szedł świadomie pod prąd, daleki od konformizmu i oportunizmu i chęci uniku, od życia układami i bycia w układach – stwierdził celebrans.

Wskazywał, że miał w swoim posługiwaniu kapłańskim cztery miłości: miłość do Chrystusa, miłość do Matki Bożej, miłość do Kościoła i miłość do ojczyzny. – Miłość do Chrystusa, przejawiała się w jego szczególnej trosce o piękno Eucharystii, ale także w licznych prywatnie odprawianych drogach krzyżowych – powiedział celebrans.

Podkreślał, że miłość do Matki Bożej przejawiała się w tym, że różaniec był jego bardzo osobistą i głęboką modlitwą. – Miłość do Matki Bożej, która przybierała niezwykły kształt, wtedy, kiedy jako proboszcz musiał podjąć się remontu jednego z największych kościołów drewnianych w Polsce na Pólku koło Bralina. Ileż miał radości z tego, że ten kościół pięknieje. Ileż niezwykłych znaków właśnie wtedy otrzymywał z góry, pokonując drogi i wszystkie trudności, które pojawiały się właśnie wtedy, kiedy trzeba było znajdować środki na kolejne przedsięwzięcia – przypomniał kaznodzieja.

Zauważył, że miłość do Kościoła, z której wynikała miłość do parafian wyrażała się w trosce o głoszenie Bożej prawdy i w konfesjonale, który był szczególnym miejscem kochanym przez niego. – Jakże wymowny stał się ten obraz jego konfesjonału tutaj w ostrowskiej farze, gdy na wieść o jego odejściu do Pana, przed konfesjonałem znalazły się znicze, a sam konfesjonał oświetlony przez tych, którzy właśnie w sakramencie pokuty i pojednania sprawowanej przez niego odzyskiwali światło – zaznaczył emerytowany metropolita krakowski.

Akcentował, że miłość do Polski przejawiał się niekiedy w jego odważnym kroczeniu pod prąd. Przypomniał, że przed stanem wojennym ks. Ilski jako duszpasterz akademicki w Poznaniu na Winiarach trwał ze swoimi studentami dzień i noc, a potem organizował podziemny ruch oporu.

– Jego miłość do ojczyzny dawała o sobie znać także w czasach po 1989 i 1990 roku. Nowa rzeczywistość Polska okazała się pod wieloma względami budząca wątpliwości. Nie zapominajmy o tym, że nasz papież, kiedy przybył do Polski, tak zwanej wolnej w 1991 r., szedł przez nasz kraj, objaśniając przykazania dekalogu. Powiedział, że tylko na tym fundamencie Bożego prawa można zbudować Polskę sprawiedliwą i prawdziwie wolną. Ks. Ilskiego burzyła ta absolutyzacja wolności w postaci liberalizmu, ten głoszony i nagłaśniany przez media relatywizm moralny. Bolało go odchodzenie przez wiele środowisk od polskiej i katolickiej tożsamości. Bolało to, co dzieje się dzisiaj. Nie doczekał, może na szczęście, wydarzeń ostatnich godzin. Mamy nadzieję, że będąc już w innym świecie, modli się za nas, za Polskę – mówił kaznodzieja.

Hierarcha zachęcał wiernych do modlitwy za śp. ks. prał. Ilskiego. – Jutro, moi drodzy, uroczystość Wszystkich Świętych. Ważna jest nasza modlitwa dzisiaj i nie tylko dzisiaj za niego, aby ze wszystkimi świętymi cieszył się Chrystusowym pokojem i szczęściem na wieczność całą – powiedział abp Jędraszewski.

Przed zakończeniem Mszy św. głos zabrali przedstawiciele władz miasta Ostrowa Wielkopolskiego i parafian z konkatedry.

W swoim słowie biskup kaliski wyraził szacunek wobec osoby, zaangażowania, pracy ks. prał. Tomasza Ilskiego. – Chcemy pamiętać o naszym zmarłym, chcemy go wspominać i dziękować za to dobro, które było naszym udziałem. Osobiście jestem wdzięczny ks. prałatowi nie tylko za to, że tutaj w Ostrowie przede wszystkim pilnował konfesjonału, wspomagał duszpasterzy parafii konkatedralnej, ale także bardzo często występował jako reprezentant biskupa kaliskiego i zawsze podejmował to z wielką otwartością i gotowością do pełnienia tej misji – podkreślał bp Damian Bryl.

Po Mszy św. kondukt żałobny udał się na cmentarz przy ul. Limanowskiego, gdzie spoczęło ciało zmarłego kapłana.

***

Ks. prał. Tomasz Ilski urodził się 21 lutego 1949 r. w Czajkowie. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące w Ostrowie Wielkopolskim, gdzie w 1967 r. zdał maturę. W latach 1968-1970, już jako kleryk, odbył zasadniczą służbę wojskową w Bartoszycach.

Święcenia kapłańskie przyjął 24 maja 1974 r. w katedrze w Poznaniu z rąk arcybiskupa poznańskiego Antoniego Baraniaka. Mszę św. prymicyjną odprawił 26 maja 1974 r. w parafii rodzinnej św. Antoniego Padewskiego w Ostrowie Wielkopolskim.

Na pierwszą placówkę wikariuszowską trafił do parafii św. Marcina w Odolanowie, gdzie spędził dwa lata. W latach 1976-1980 był wikariuszem w parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Krotoszynie.

Od 1980 do 1985 r. pełnił posługę w parafii św. Stanisława Kostki w Poznaniu. W tym czasie był duszpasterzem akademickim i współpracował ze studentami Akademii Rolniczej. W lutym 1981 r. podczas strajków na poznańskich uczelniach odprawiał Msze św. (m.in. w gmachu Akademii Rolniczej), był spowiednikiem studentów. Wspomagał Niezależne Zrzeszenie Studentów poprzez ukrywanie powielacza, współuczestniczył w druku pism podziemnych. Od marca 1982 r. władze komunistyczne składały na niego oficjalne zażalenia do Kurii Arcybiskupiej w Poznaniu.

Pierwszą parafią proboszczowską ks. Tomasza Ilskiego w latach 1985-1999 była parafia pw. św. Idziego Opata w Domasłowie. Przez kolejnych osiem lat (1999-2007) był proboszczem parafii pw. św. Anny w Bralinie z Sanktuarium Matki Bożej na Pólku.

1 lipca 2007 r. mianowany został proboszczem parafii konkatedralnej pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Ostrowie Wielkopolskim, którą kierował do czasu przejścia na emeryturę w 2015 r. W czasie swojej posługi proboszczowskiej wprowadził Mszę św. o godz. 20.30, przeprowadził generalny remont plebanii i dawnego wikariatu, gdzie przeniosło się Boże Podwórko, w Domu Katolicy zrobił Kaplicę Świętej Rity. Wtedy nastąpiła renowacja rozety i pierwszych witraży z dołożeniem ochronnego oszklenia, wybrukowano pierwszą aleję na cmentarzu i teren wokół kościoła.

Od powstania diecezji kaliskiej w 1992 r. pełnił wiele funkcji, m.in. wizytatora wstępnego wizytacji kanonicznych, a także sprawował urząd prepozyta Kapituły Konkatedralnej. W uznaniu za wieloletnie posługiwanie w 2002 r. został włączony do grona kanoników honorowych Kapituły Katedralnej w Kaliszu, a w 2008 r. ustanowiony członkiem Kapituły Konkatedralnej w Ostrowie Wielkopolskim.

Na emeryturze zamieszkał przy parafii, gdzie na co dzień służył pomocą duszpasterską. Był cenionym spowiednikiem. Był prepozytem honorowym Kapituły Konkatedralnej.