Dzień Zaduszny w katedrze gnieźnieńskiej – zmartwychwstanie jest ostatnim słowem o człowieku

– Doświadczenie ludzkiego życia jest często naznaczone cierpieniem, ale ostatnim słowem o człowieku nie jest grób, lecz zmartwychwstanie – mówił ks. infułat Bogdan Czyżewski podczas Mszy św. sprawowanej w Dzień Zaduszny w katedrze gnieźnieńskiej. Modlitwie za zmarłych prymasów, arcybiskupów, biskupów, kapłanów oraz wiernych świeckich związanych z bazyliką przewodniczył prymas Polski abp Wojciech Polak.

Katedra prymasowska w Gnieźnie to nie tylko pomnik historii, ale także miejsce pochówku blisko dwustu osób – duchownych i świeckich, którzy swoje życie realizowali w służbie Kościoła. Dzień Zaduszny to wyjątkowa okazja do pamiętania o nich przed Bogiem o czym rozpoczynając Eucharystię przypomniał abp Wojciech Polak.

Homilię wygłosił ks. infułat Bogdan Czyżewski, dziekan Kapituły Prymasowskiej, która jak co roku zgromadziła się na modlitwie. Nawiązując do czytań wskazał, że choć cierpienie i śmierć są głęboko wpisane w ziemską egzystencję, nie mają ostatniego słowa. Ostatnim słowem jest zmartwychwstanie, bo Chrystus zmartwychwstał jako pierwociny spośród tych, co pomarli.

– Apostoł Paweł, posługując się obrazem pierwocin, nawiązuje do starotestamentalnego zwyczaju składania Bogu pierwszych plonów ziemi. Chrystus jest więc pierwszy i najważniejszy. Skoro są pierwociny, musi być również dalszy plon i tym plonem my jesteśmy, którzy wierzymy w Chrystusa i należymy do Niego – mówił kapłan.

Przypomniał też o niedawnej, 70. rocznicy powrotu bł. Stefana Wyszyńskiego z trwającego trzy lata więzienia. Wskazując na niezłomną postawę błogosławionego, mówił o sile chrześcijańskiej nadziei. „Cóż mi pozostaje? – pytał w 1955 r. prymas Wyszyński. – Tracić nadzieję, sens swojej ofiary? Raczej przeciwnie, bardziej świadomie oddawać swoje cierpienia Kościołowi”. Równie wymowne są słowa jego ojca, który przez ponad 2,5 r. nie mógł zobaczyć się z synem. W jednym z listów pisał: „Kończę słowami nadziei, wierząc, że dobry Bóg pozwoli doczekać nam chwili radosnej, kiedy Cię będziemy mogli powitać i uściskać”.

– Słowa te dowodzą, że chrześcijańska nadzieja nie jest ucieczką od rzeczywistości, lecz siłą pozwalającą przetrwać najcięższe próby – zaznaczył ks. Czyżewski dodając, że nadziei tej potrzebujemy nie tylko w perspektywie życia wiecznego, ale i w codziennym życiu, bo bez nadziei człowiek łatwo popada w zniechęcenie, a nawet w rozpacz.

– Chcemy z nadzieją patrzeć na przyszłość naszego Kościoła i naszej ojczyzny. Ufamy, że do Kościoła powrócą ci, którzy od niego odeszli, że seminaria duchowne i domy zakonne znów będą wypełniać się powołaniami, że człowiek nie będzie podnosił ręki na drugiego człowieka, że prawo będzie szanowane, szczególnie przez tych, którzy stoją na straży jego przestrzegania, że ludzie odpowiedzialni za słowo będą służyć prawdzie, a nie kłamstwu, że głos upominający się o życie każdego człowieka, zwłaszcza najbardziej bezbronnego dziecka, będzie wyraźny i odważny i będzie to głos Kościoła – mówił dziekan Kapituły Prymasowskiej.

Mszę św. wspólnie z abp. Wojciechem Polakiem celebrowali: biskup pomocniczy gnieźnieński Radosław Orchowicz, proboszcz parafii katedralnej ks. infułat Przemysław Kwiatkowski oraz księża związani z bazyliką. Prymas Polski poprowadził procesję za zmarłych, która zeszła do podziemi katedralnych, gdzie znajdują się groby arcybiskupów gnieźnieńskich m.in. zmarłego w sierpniu ubiegłego roku śp. abp. Józefa Kowalczyka.

Następnie procesja podążyła nawami bocznymi wzdłuż kaplic, w których kryptach pochowano arcybiskupów, prymasów, kanoników.

Księża, siostry zakonne i świeccy modlili się przy kolejnych stacjach za zmarłych duchownych, rodziców i przodków, pamiętając także o księżnej Dobrawie i koronowanych w katedrze oraz modlących się przy grobie św. Wojciecha władcach Polski.

Katedra gnieźnieńska jest miejscem pamięci i pochówku 30 arcybiskupów gnieźnieńskich i prymasów Polski. Wieczne odpoczywanie w jej kryptach znaleźli m.in.: budowniczy świątyni abp Jarosław Bogoria Skotnicki, abp Zbigniew Oleśnicki, abp Jan Łaski, abp Maciej Łubieński, abp Teodor Potocki, abp Ignacy Krasicki oraz pierwszy prymas odrodzonej Polski abp Edmund Dalbor. Bazylika prymasowska jest także miejscem pamięci o wielu zasłużonych kapłanach, którzy z Gnieznem i katedrą byli szczególnie związani.