Prymas Polski: prawdziwą mądrością jest życie z miłością

– Prawdziwą mądrością jest życie z miłością – powiedział abp Wojciech Polak w Lisewie Kościelnym, gdzie w niedzielę 8 listopada przewodniczył uroczystościom z okazji stulecia tamtejszego pomnika „Pieta”. Prymas Polski przypomniał o powołaniu do życia w chrześcijańskiej dojrzałości, duchowej czujności oraz głębokiej wdzięczności wobec przodków, którzy oddali swoje życie za wolną i niepodległą ojczyznę.

– Prawdziwą mądrością jest życie z miłością – mówił abp Wojciech Polak w Lisewie Kościelnym, gdzie w niedzielę 8 listopada przewodniczył uroczystościom z okazji stulecia tamtejszego pomnika „Pieta”. Prymas Polski przypomniał o powołaniu do życia w chrześcijańskiej dojrzałości, duchowej czujności oraz głębokiej wdzięczności wobec przodków, którzy oddali swoje życie za wolną i niepodległą Ojczyznę.

Metropolita gnieźnieński nawiązał w homilii do ewangelicznej przypowieści o pannach roztropnych i nierozsądnych, wyjaśniając za papieżem Franciszkiem, że istotna różnica między mądrością a głupotą nie polega na samej punktualności czy dobrej woli, ale na przygotowaniu. Oliwa w lampach – wyjaśnił – „jest symbolem miłości, której nie można kupić, a którą otrzymuje się w darze, przechowuje we wnętrzu i praktykuje w czynach”.

– Prawdziwą mądrością jest bowiem życie z miłością – powiedział prymas, dopowiadając za papieżem Franciszkiem, że przygotowanie i czuwanie to konkretna postawa oraz codzienne zaangażowanie, polegające na robieniu miejsca na milczenie, zdolności usłyszenia siebie i innych oraz rezygnacji z wpatrywania się w ekran smartfonu, by ujrzeć prawdziwe światło w oczach innych i we własnym sercu.

– Mądrość w życiu oznaczać będzie również, aby nie dać się uwięzić w jakiejś pułapce samego aktywizmu, ale poświęcać czas Panu i słuchaniu Jego słowa – kontynuował abp Polak podkreślając, że tak właśnie mamy czuwać i być gotowymi na przyjście Pana.

Metropolita gnieźnieński wyraził również przekonanie, że mądrością taką kierowali się ci, których upamiętnia wzniesiona przed stu laty „Pieta”. To ludzie, którzy zginęli na frontach Wielkiej Wojny i którzy swoje wojenne doświadczenie potrafili z kolei wykorzystać w walce z zaborcami o wolną i niepodległą Ojczyznę. Są wśród nich zarówno hallerczycy, jak i powstańcy wielkopolscy czy śląscy, ale nade wszystko ci, którzy oddali życie już za wolną Polskę podczas walk w obronie naszej niepodległości przed bolszewicką nawałą.

– Pamięć o nich wszystkich jest naszym wspólnym obowiązkiem, jest wielkim wyzwaniem, ale i wezwaniem do życia w wolności – powiedział prymas, przypominając za św. Janem Pawłem II, że wolność jest dana człowiekowi od Boga jako miara jego ludzkiej godności, ale jest mu ona równocześnie zadana. Wolności bowiem można używać dobrze lub źle. Można przez nią budować lub niszczyć. I tylko wtedy jako naród zachowamy swą niepodległość, gdy nauczymy się tej podstawowej prawdy o wolności – naród ginie, gdy znieprawia swego ducha – naród rośnie, gdy duch jego coraz bardziej się oczyszcza; bo tego żadne siły zewnętrzne czy wewnętrzne nie zdołają nigdy zniszczyć.

Pomnik „Pieta” w Lisewie Kościelnym to wyjątkowy pomnik wzniesiony przed stu laty przez mieszkańców Lisewa Kościelnego i pobliskiego Pęchowa. Monument przedstawia Matkę Bożą trzymającą na kolanach zdjętego z krzyża Chrystusa. Na cokole umieszczono tablice z nazwiskami ponad 80 mieszkańców – bohaterów, którzy polegli w latach 1914–1918 oraz 1918–1920. Przez dziesięciolecia rzeźba stanowiła nie tylko ważny element krajobrazu kulturowego i religijnego, ale także duchowe schronienie i przystań dla mieszkańców, którzy w chwilach dziejowych prób szukali tu ukojenia i nadziei. W ostatnim czasie monument został poddany gruntownym pracom restauratorskim, których uwieńczeniem była niedzielna uroczystość.