Kard. Grzegorz Ryś w Pobiedniku Małym: miłość Boga jest absolutnie darmowa

– Bóg jest wierny sobie, to znaczy nie potrafi nie kochać. Jego miłość w stosunku do nas jest absolutnie darmowa. Kocha nas, wybacza nam, opiekuje się nami, mówi do nas, daje się nam w chlebie i winie – powiedział kard. Grzegorz Ryś podczas uroczystości konsekracji kościoła św. Wojciecha Biskupa i Męczennika w Pobiedniku Małym.

Na początku uroczystości przedstawiciele parafii św. Wojciecha Biskupa i Męczennika w Pobiedniku Małym powitali kard. Grzegorza Rysia, przypominając historię miejscowej świątyni. Zaznaczyli, że w ubiegłym roku wspólnota obchodziła jubileusz 675-lecia parafii, a w tym roku przypada 70. rocznica budowy obecnego kościoła.

Wspomnieli również o tym, że 18 listopada 1914 r., w wyniku działań wojennych, spłonął pierwszy drewniany kościół. Przez ponad 40 lat wierni pozostawali bez własnej świątyni. W 1935 roku podjęto decyzję o budowie nowego kościoła, a 25 października 1955 r. poświęcono kamień węgielny. Dzięki zaangażowaniu lokalnej społeczności, pod kierunkiem ówczesnego proboszcza ks. Józefa Krupy, budowę ukończono w ciągu 12 miesięcy, w 1956 r.

Parafianie wspomnieli także o pracach prowadzonych w kolejnych latach, w tym o powstaniu kaplic bocznych poświęconych Matce Bożej Nieustającej Pomocy i Bożemu Miłosierdziu. W drugiej z nich znajduje się obraz Jezusa Miłosiernego, ofiarowany parafii przez malarza Adolfa Hyłę. Przywołali również konserwację ołtarza głównego, poświęconego św. Wojciechowi oraz zabytkowych organów, które zostały poświęcone w ubiegłym roku.

Szczególną uwagę zwrócili na relikwie męczenników pierwszych wieków chrześcijaństwa – św. Symplicjana, św. Gratusa i św. Jukundyny – które ocalały z pożaru dawnej świątyni. Dzięki konsekracji ołtarza mogły one powrócić na swoje miejsce po 112 latach.

– Oddajemy dzisiaj na ręce księdza kardynała ten nasz kościół z jego historią oraz trudem, jaki włożyliśmy w jego wzniesienie i utrzymanie, i prosimy o jego uroczystą konsekrację – zwrócili się do metropolity krakowskiego przedstawiciele parafii.

Na początku homilii kardynał zwrócił uwagę na psalm responsoryjny, który często pozostaje w cieniu pozostałych czytań liturgicznych. Przypomniał postać Dawida, który wygnany z Jerozolimy, przebywając na pustyni, doświadczał tęsknoty za świątynią i obecnością Boga.

Metropolita krakowski zaznaczył, że tęsknota Dawida obejmowała zarówno jego duszę, jak i ciało. W tym kontekście wskazał na znaczenie postaw przyjmowanych podczas liturgii. Wyjaśnił, że postawa siedząca oznacza słuchanie Słowa Bożego, stojąca wyraża wolność dzieci Bożych, a klęcząca jest znakiem uznania Jezusa za Pana.

Kard. Grzegorz Ryś zauważył, że Dawid porównuje swoją tęsknotę za Bogiem do wyschniętej ziemi pustyni. W tym kontekście metropolita nawiązał do historii miejscowej wspólnoty, której przodkowie przez 40 lat nie mogli wejść do własnej świątyni. – Co to zmienia, że mogę wejść do świątyni? Jakim darem jest to miejsce dla Was? – zapytał zebranych.

Odpowiadając na te pytania, odwołał się do słów Dawida, który w świątyni pragnął ujrzeć potęgę i chwałę Boga. Wyjaśnił znaczenie hebrajskiego słowa „kabod”, oznaczającego ciężar. – Chwalebny jest ten, kto jest ciężki. To znaczy, że może przeważyć wszystko. Bóg jest w naszym życiu chwalebny, jeśli może wszystko przeważyć – powiedział kardynał.

Zachęcił wiernych do zastanowienia się, jakie miejsce Bóg zajmuje w ich życiu. Zauważył, że niejednokrotnie inne sprawy, osoby lub dobra okazują się dla człowieka ważniejsze od Niego. – Czy rzeczywiście w naszym życiu najwięcej waży Bóg? Bo ile jest takich sytuacji, że się okazuje, niestety, że naraz Bóg jest za lekki – wskazał. Podkreślił, że świątynia nieustannie przypomina o tym, kto powinien być dla człowieka najważniejszy.

Następnie metropolita krakowski zwrócił uwagę na drugie określenie pojawiające się w psalmie – potęgę Boga. Wskazał na konfesjonały znajdujące się w kościele. – Patrzcie na te miejsca, będziecie widzieć władzę Boga. Nie przyzwyczajajcie się do tego. To jest niesamowita władza Boga, który potrafi odpuszczać grzechy – podkreślił kardynał. Zauważył, że kapłani otrzymali udział w tej władzy, sprawując sakrament pokuty i pojednania.

Kolejnym fragmentem psalmu, nad którym zatrzymał się metropolita krakowski, były słowa „Twoja łaska jest cenniejsza od życia”. Wyjaśnił, że występujące w hebrajskim oryginale słowo „chesed” oznacza miłosierdzie, które jest wiernością Boga samemu sobie. W tym kontekście zwrócił uwagę na znajdującą się w kościele kaplicę Bożego Miłosierdzia z obrazem Jezusa Miłosiernego.

– Bóg jest wierny sobie, to znaczy nie potrafi nie kochać. Jego miłość w stosunku do nas jest absolutnie darmowa. Kocha nas, wybacza nam, opiekuje się nami, mówi do nas, daje się nam w chlebie i winie – powiedział kard. Grzegorz Ryś. Podkreślił, że Bóg kocha człowieka, przebacza mu, troszczy się o niego i daje mu siebie niezależnie od jego zasług. – Mimo tego, jacy jesteśmy, Bóg jest nieustannie dla nas. Przychodzi do nas ciągle jako dar – zaznaczył.

Kardynał wskazał, że człowiek doświadcza tego miłosierdzia przez Słowo Boże, Eucharystię, wspólnotę i rozgrzeszenie. Zauważył, że Dawid, choć pozostawał daleko od świątyni, duchowo do niej pielgrzymował. Dzięki temu jego tęsknota stawała się doświadczeniem odradzającego się życia. – Człowiek, który jest wyschnięty jak ziemia na pustyni, może na nowo dostać życie przez miłosierdzie Boga – podkreślił.

Następnie metropolita krakowski zwrócił uwagę na słowa Dawida, który wspomina, że rozmyśla o Bogu na swoim posłaniu i podczas nocnych czuwań. Zauważył, że obecność Boga nie ogranicza się do świątyni, ale może być doświadczana w każdym miejscu codziennego życia. – To jest bardzo ważne, by ta świątynia, do której przychodzicie, oby jak najczęściej, zmieniała wszystkie miejsca, w których bywacie – powiedział.

Wskazał, że dom, miejsce pracy i odpoczynku, a także przestrzeń życia rodzinnego powinny stawać się miejscami spotkania z Bogiem. – Wszędzie tam, gdzie jesteście, żebyście mieli to poczucie, że tam też Bóg chce być blisko. Tam chce być przez Was doświadczony – podkreślił.

Kard. Grzegorz Ryś nawiązał również do praktyk pierwszych chrześcijan, którzy przechowywali Najświętszy Sakrament w swoich domach. Przypomniał, że w pierwszych wiekach nie zawsze znajdowały się w kościołach tabernakula, a wierni zabierali Eucharystię do domów, by móc codziennie przyjmować Komunię św. Ze względu na prześladowania przechowywali Najświętszy Sakrament w najbardziej prywatnych pomieszczeniach, między innymi w sypialniach.

– Wyobrażacie sobie Najświętszy Sakrament w Waszych sypialniach? To jest bardzo dobre pytanie. Bo ja, mówi Dawid, rozważam o Tobie na moim posłaniu. Jestem w łóżku i Ty jesteś blisko – powiedział kardynał. – Ta ważność świątyni przekłada się także na to, że we wszystkich innych miejscach On jest dla nas chwalebny. On pokazuje swoją moc – wskazał. – Tam jest Bóg i chce być chwalebny. Chce być uznany za pierwszego – dodał.

Na zakończenie uroczystości głos zabrał proboszcz parafii, ks. Przemysław Mardyła, który podziękował kard. Grzegorzowi Rysiowi za przyjęcie zaproszenia i konsekrację kościoła. Podkreślił, że wydarzenie jest zwieńczeniem wysiłku kolejnych pokoleń parafian, które przez 70 lat troszczyły się o budowę, wyposażenie i utrzymanie świątyni. W dowód wdzięczności wręczył metropolicie krakowskiemu pamiątkowy medal jubileuszowy, upamiętniający 675-lecie parafii i 70-lecie obecnego kościoła.

Ks. Przemysław Mardyła wyraził również wdzięczność wszystkim parafianom, także tym, którzy już odeszli, za ich modlitwę, ofiarność i zaangażowanie. Podziękował władzom samorządowym za współpracę i pomoc w pozyskaniu środków na konserwację ołtarza głównego oraz renowację zabytkowych organów. Pamiątkowe medale przekazał również pani wójt i wicewójtowi gminy.

Przywołał także wizytę kard. Karola Wojtyły w miejscowej świątyni w 1977 roku i jego życzenie, aby parafianie wytrwali w wierze oraz umacniali miłość. – Chcemy przekazać następnemu pokoleniu, które tu przyjdzie, tę świątynię, ufając, że będzie ona miejscem oddawania chwały Bogu – powiedział. Zaznaczył, że istotą uroczystości jest nie tylko konsekracja budynku, lecz także wezwanie, aby sami wierni stawali się świątyniami Ducha Świętego.

Na zakończenie proboszcz przekazał kardynałowi dary ziemi oraz ofiarę materialną, którą – w związku z żałobą narodową po wydarzeniach w Krakowie – parafia przeznaczyła na pomoc poszkodowanym.

W imieniu parafian głos zabrała również przedstawicielka wspólnoty, która podziękowała proboszczowi za przygotowanie uroczystości. – Chciałam księdzu bardzo serdecznie podziękować za piękną uroczystość, piękny dzień, piękne święto, które na pewno jest staraniem naszego proboszcza – powiedziała, wyrażając wdzięczność i szacunek całej wspólnoty parafialnej.