Bp Orchowicz: patriotyzm polega na dialogu, przebaczeniu i współpracy

– Można i trzeba kochać Polskę podczas uroczystości, śpiewając hymn i wywieszając biało-czerwoną flagę, ale prawdziwa miłość ojczyzny weryfikuje się w codzienności. W uczciwej pracy, w rzetelnym wykonywaniu obowiązków, w trosce o rodzinę, w wychowaniu młodego pokolenia, w szacunku dla drugiego człowieka, w trosce o dobro wspólne – powiedział bp Radosław Orchowicz w Narodowe Święto Niepodległości w Inowrocławiu.

– Można i trzeba kochać Polskę podczas uroczystości, śpiewając hymn i wywieszając biało-czerwoną flagę, ale prawdziwa miłość Ojczyzny weryfikuje się w codzienności. W uczciwej pracy, w rzetelnym wykonywaniu obowiązków, w trosce o rodzinę, w wychowaniu młodego pokolenia, w szacunku dla drugiego człowieka, w trosce o dobro wspólne – powiedział bp Radosław Orchowicz w Narodowe Święto Niepodległości w Inowrocławiu.

Biskup pomocniczy gnieźnieński przewodniczył Mszy św. w intencji Ojczyzny w kościele pw. Zwiastowania NMP. W homilii, nawiązując do wydarzeń sprzed 108 lat, przypomniał, że odzyskanie niepodległości nie było dziełem jednego człowieka ani jednego środowiska politycznego. Był to wspólny wysiłek wielu Polaków, którzy różnili się poglądami, pochodzeniem oraz sposobem myślenia o przyszłości kraju.

– W tamtych dniach potrafili dostrzec coś ważniejszego niż własne ambicje i spory. Potrafili stanąć wobec wspólnego zadania: odbudować Polskę – wskazał bp Orchowicz, pytając o dzisiejszą wdzięczność za dar wolności. – Czy nie przyzwyczailiśmy się do tego, co dla poprzednich pokoleń było marzeniem okupionym cierpieniem, więzieniem, zesłaniem, a nieraz życiem? Wolność nie jest czymś oczywistym. Jest darem, ale również zadaniem – przypomniał biskup pomocniczy gnieźnieński.

Zwrócił również uwagę, że samo odzyskanie niepodległości w listopadzie 1918 r., choć stanowiło historyczne i radosne zwycięstwo, nie oznaczało natychmiastowego końca trudności. Odrodzona Polska powracała do życia po 123 latach zaborów. Trzy części dawnego kraju przez ponad wiek rozwijały się w ramach odrębnych państw zaborczych, posiadając całkowicie odmienne przepisy prawne, administrację, systemy gospodarcze, szkolnictwo oraz infrastrukturę. Złączenie tych ziem w jeden spójny organizm państwowy wymagało gigantycznego wysiłku.

– Niepodległość nie była więc jedynie powodem do świąt i fetowania. Była wezwaniem do ciężkiej, cierpliwej i często niezwykle niewdzięcznej pracy – zaznaczył kaznodzieja dodając, że można i trzeba kochać Polskę podczas uroczystości, śpiewając hymn i wywieszając biało-czerwoną flagę, ale prawdziwa miłość ojczyzny weryfikuje się przede wszystkim w codzienności.

– Polska nie buduje się sama – powiedział bp Orchowicz. – Nie budują jej wyłącznie politycy czy przedstawiciele władz różnego szczebla. Buduje ją i wpływa na jej kształt każdy z nas. Każdy, kto wolność wiąże z odpowiedzialnością, prawdą i rzetelnością, kiedy zamiast obojętności wybiera zaangażowanie, zamiast pogardy – szacunek, zamiast egoizmu – służbę. Chrześcijaństwo w żaden sposób nie zwalnia z odpowiedzialności za państwo, lecz wręcz przeciwnie, zobowiązuje do troski o dobro wspólne. Chrześcijanin ma prawo i obowiązek upominać się o dobro wspólne, o prawdę, sprawiedliwość i godność człowieka, każdego człowieka, od poczęcia do naturalnej śmierci. Ale robi to w duchu Ewangelii, a nie nienawiści – przypomniał bp Orchowicz.

– Nie możemy pozwolić, aby różnice poglądów stawały się powodem wzajemnej pogardy, wykluczenia i niszczenia więzi społecznych. Patriotyzm nie polega na przekonaniu, że tylko ja i ludzie myślący tak jak ja mają prawo kochać Polskę. Polega na szukaniu dobra ojczyzny, na umiejętności dialogu, przebaczenia i współpracy – powiedział biskup pomocniczy gnieźnieński, kończąc homilię „Modlitwą Szarych Szeregów” Jana Romockiego ps. „Bonawentura” – poety, podharcmistrza, podporucznika Armii Krajowej i żołnierza Batalionu „Zośka”. Wiersz napisał w 1942 r., mając 17 lat. Zginął dwa lata później, w 1944 r., w powstaniu warszawskim.