Powiat radomski: uroczyste zakończenie Roku Księdza Romana Kotlarza

Uroczyste zakończenie Roku Księdza Romana Kotlarza w powiecie radomskim odbyło się 11 listopada w Kościele pw. Świętej Trójcy w Radomiu. Tego dnia odbył się koncert „Prawda”. Wystąpili: Bogusław Morka (tenor), Paulina Glinka (sopran) i Bogna Dulińska (akompaniament). Wręczono również „Medale Roku Księdza Romana Kotlarza”.

Medal otrzymał m.in. bp Henryk Tomasik w uznaniu działań, które doprowadziły do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego ks. Romana Kotlarza oraz za troskę o zachowanie pamięci o jego życiu i świadectwie wiary. – Chciałbym podziękować za szereg inicjatyw, których celem jest upamiętnienie osoby księdza Romana, ofiarnego duszpasterza, który stał się symbolem Czerwca 1976 r. – powiedział bp Tomasik. Wyróżnienie otrzymali także: księża jezuici w Radomiu, Arkadiusz Kutkowski, prof. Marek Wierzbicki, Ewelina Majsterek,  Roman Przydatek i  ks. Szczepan Kowalik. Odznaczenie zostało ustanowione uchwałą Rady Powiatu, a decyzję o jego przyznaniu podejmuje Zarząd Powiatu. Wyróżnienia trafiają do osób i instytucji, które wykazują troskę o zachowanie pamięci o ks. Romanie Kotlarzu, jego życiu, posłudze i świadectwie.

Organizatorem wydarzenia był Powiatowy Instytut Kultury. Dyrektor placówki Renata Metzger przypomniała, że w kazaniach po Czerwcu ’76 ks. Kotlarz upominał się o poszanowanie godności ludzi pracy. Mówił, że „człowiek pragnie prawdy, sprawiedliwości, szacunku i wolności”. Za taką postawę był prześladowany przez aparat bezpieczeństwa PRL, bity i w wyniku pobicia zmarł 18 sierpnia 1976 r – powiedziała Renata Metzger.

Patronat nad Rokiem Księdza Romana Kotlarza w powiecie radomskim sprawował prezydent RP Karol Nawrocki.

Ks. Roman Kotlarz jest jednym z bohaterów protestu robotniczego w czerwcu 1976 r. Do dziś pozostaje w pamięci wielu osób symbolem walki robotników o wolność i godność ludzkiego życia. Po wydarzeniach Czerwca ’76 ks. Kotlarz modlił się w parafii w Pelagowie wraz z wiernymi w intencji pobitych, aresztowanych i usuwanych z pracy robotników.

W kazaniach domagał się szacunku dla człowieka i jego pracy, piętnował kłamstwo i brak sprawiedliwości w PRL. Wzywany na przesłuchania, przechodził „ścieżki zdrowia”, kilkakrotnie w okrutny sposób został pobity do nieprzytomności przez „nieznanych sprawców”. Zmarł 18 sierpnia 1976 r. Miał 47 lat.