Kard. Ryś do adwokatów: czytaj Słowo, patrz na krzyż, patrz na ludzi

„To, co Bóg nam przygotował, jest nieskończenie większe, piękniejsze i lepsze niż to, czego doświadczamy tutaj. A nam brakuje decyzji, by zwrócić się ku temu dobru. Myślę, że ta decyzja rodzi się w nas w miarę tego, jak poddajemy się znakom, które daje nam Bóg. O tym właśnie mówi Jezus: poddaj się znakom. Czytaj Słowo, patrz na krzyż, patrz na ludzi” – powiedział kard. Grzegorz Ryś podczas Mszy św. dla uczestników Dni Kultury Adwokatury w Bazylice św. Floriana w Krakowie.

Na początku Mszy św. ks. Łukasz Michalczewski powitał kard. Grzegorza Rysia, przedstawicieli Naczelnej Rady Adwokackiej, członków samorządu adwokackiego oraz zgromadzonych wiernych. Podziękował także za obecność ks. dr. Marcinowi Wolczce, duszpasterzowi prawników archidiecezji krakowskiej. Przywołał słowa św. Jana Pawła II z encykliki „Dives in misericordia”, przypominając, że „sprawiedliwość sama nie wystarcza”. „Te słowa nabierają dziś szczególnego znaczenia. Przypominają nam, że za każdym przepisem prawa, za każdą sprawą, każdym wyrokiem, stoi konkretny człowiek ze swoją historią, ale przede wszystkim godnością, cierpieniem i nadzieją – powiedział.

W homilii kardynał zauważył, że czytania liturgiczne zapowiadają zbliżający się Adwent. „Adwent nie polega na tym, że się z niepokojem wygląda w przyszłość. Polega na tym, że się ze zrozumieniem przeżywa dzień dzisiejszy” – powiedział. Przywołał słowa Jezusa, który porównywał swoje powtórne przyjście do czasów Noego. Według tradycji żydowskiej budowa arki trwała 120 lat, czyli tyle, ile zgodnie z Księgą Rodzaju wynosiła miara ludzkiego życia. Oznacza to, że Noe przez całe życie swoich współczesnych był dla nich znakiem. „Całe życie patrzyli na człowieka, który pośrodku suchego lądu stawia ogromny statek. I nigdy im nie przyszło do głowy, żeby zapytać: o co chodzi? Po co ty to robisz? Jaki to ma sens?” – mówił metropolita krakowski. Arka miała przypominać ludziom, iż rzeczywistość, w której żyją i którą zajmują się na co dzień, nie jest ostateczna. Mimo to nie próbowali oni zrozumieć znaku, który mieli przed oczami.

Podobnie należy rozumieć zapowiedź powrotu Jezusa: „Nie chodzi o to, żeby z niepokojem czy strachem, z przerażeniem wyglądać dnia powrotu Jezusa. Chodzi o to, żeby ze zrozumieniem czytać znaki, które nam pokazuje przez całe nasze życie i które powinny skutecznie kierować nasze myślenie, naszą uwagę, nasze pragnienia na jeszcze inną rzeczywistość niż ta, w której poruszamy się na co dzień”.

Wśród znaków, jaki Bóg daje współczesnemu człowiekowi ,wskazał najpierw na słowo Boże. Hebrajskie słowo „tewa”, oznaczające arkę, może być również rozumiane jako „słowo”. „To jest taki znak, który uczy nas czytać rzeczywistość inaczej, po Bożemu. Pod warunkiem, że nie zachowujemy się jak ludzie z czasów Noego” – powiedział. Człowiek może przez całe życie mieć Pismo Święte w domu, a nigdy tego tekstu nie posłuchać, nigdy nie popatrzeć na rzeczywistość przez pryzmat tego słowa.

Następnie przywołał Księgę Mądrości, która mówi o ocaleniu ludzkości na niewielkim kawałku drewna. Jest to figura krzyża, będącego kolejnym znakiem nieustannie obecnym w życiu człowieka. „Całe życie rośniemy z krzyżem w oczach. Coś to zmienia w naszym rozumieniu rzeczywistości. Jakieś pragnienia to w nas budzi – zauważył. – Adwent to jest takie przeżywanie życia. Byśmy czytali znaki, które otwierają nam przed oczami inną perspektywę” – powiedział.

Odnosząc się do ewangelicznej historii Lota, metropolita krakowski wskazał na trzeci znak, jakim jest drugi człowiek – człowiek, który ma jakąś inną perspektywę, widzi inaczej i inaczej postępuje. Powołaniem chrześcijan jest stawanie się znakami dla innych poprzez sposób patrzenia na rzeczywistość oraz podejmowane wybory i decyzje.

Kardynał podkreślił, że spośród trzech znaków – słowa, krzyża i człowieka – ten ostatni jest najważniejszy, ale jednocześnie najtrudniejszy. Przywołał postać Lota, który wahał się przed opuszczeniem Sodomy. Zwrócił uwagę na komentarze do Księgi Rodzaju, według których aniołowie musieli wyprowadzić go z miasta za ręce, ponieważ ciągle chciał zabrać ze sobą to, co pozostawiał. Zwrócił uwagę na trudność, jaką człowiek przeżywa, gdy próbuje odejść od tego, co go niszczyło: „Coś mnie ciągnie do tego, co tak naprawdę mnie niszczyło, poniewierało. Mnie, moją rodzinę. Oglądam się za tym. Ciągle jestem niepewny, czy to, do czego mnie Bóg wyprowadza, jest lepsze, piękniejsze, mądrzejsze”. Człowiek potrafi przywiązać się nawet do zła, ponieważ zdążył się z nim oswoić.

Przywołał następnie słowa Jezusa o dwóch osobach, z których jedna zostanie wzięta, a druga pozostawiona. „To, co Bóg nam przygotował, jest nieskończenie większe, piękniejsze i lepsze niż to, czego doświadczamy tutaj. A nam brakuje decyzji, by zwrócić się ku temu dobru. Myślę, że ta decyzja rodzi się w nas w miarę tego, jak poddajemy się znakom, które daje nam Bóg. O tym właśnie mówi Jezus: poddajcie się znakom. Czytaj Słowo, patrz na krzyż, patrz na ludzi” – powiedział kardynał.

Na zakończenie przywołał postacie pięciu męczenników i zachęcił do przeczytania ich żywota, napisanego przez Brunona z Kwerfurtu. Zwrócił uwagę na ich postawę wobec nadchodzącej śmierci, którą potrafili przyjąć jako błogosławioną chwilę. – To są ludzie, to są znaki, które nam pokazują zupełnie inną rzeczywistość, ku której warto jest być wziętym – podkreślił.

Przed błogosławieństwem ks. Łukasz Michalczewski podziękował kard. Grzegorzowi Rysiowi za przewodniczenie Eucharystii, homilię i wspólną modlitwę. Życzył także uczestnikom Dni Kultury Adwokatury dalszych owocnych spotkań w Krakowie. Następnie zaprosił zgromadzonych do odmówienia modlitwy ks. Piotra Skargi za ojczyznę.