Bielsko-Biała pożegnała biskupa Pawła Anweilera. Przez 24 lata kierował diecezją cieszyńską Kościoła luterańskiego

„Pan rzeczywiście chronił go mocą swą wielką przez całe jego życie. Tak skutecznie, że wstydu nie doznał do końca swoich dni, a tym bardziej w wieczności. Teraz zaś doznaje radości i wesela na zawsze z Panem” – powiedział biskup bielsko-żywiecki Roman Pindel podczas pogrzebu ewangelickiego biskupa seniora Pawła Anweilera w kościele Zbawiciela w Bielsku-Białej.

13 listopada 2026 r. przedstawiciele Kościoła ewangelicko-augsburskiego, Kościoła katolickiego, innych wyznań, władz państwowych i samorządowych, a także przyjaciele pożegnali wieloletniego zwierzchnika diecezji cieszyńskiej, który przez 24 lata kierował jej życiem. Wspominano go jako duszpasterza, ekumenistę, poetę i człowieka zaangażowanego w życie lokalnej społeczności.

Biskup Paweł Anweiler zmarł 9 listopada 2026 roku w Ewangelickim Domu Opieki „Emaus” w Dzięgielowie. Miał 76 lat. Nabożeństwu w bielskim kościele ewangelickim przewodniczyli duchowni Kościoła ewangelicko-augsburskiego. Kazanie wygłosił ks. radca Marek Twardzik, proboszcz parafii ewangelickiej w Cisownicy, który przed laty był wikariuszem biskupa Anweilera.

Zwierzchnik diecezji cieszyńskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, bp Adrian Korczago, przedstawiając życiorys zmarłego i wspominając jego ostatnie dni, podkreślił, że mimo ciężkiej choroby do końca pozostawał zaangażowany w sprawy Kościoła i innych ludzi. Po przejściu na emeryturę w 2016 roku, z powodu pogarszającego się stanu zdrowia, wraz z żoną zamieszkał w Ewangelickim Domu Opieki „Emaus” w Dzięgielowie. Gdy tylko pozwalały mu na to siły, prowadził tam rozważania dla podopiecznych obu domów opieki.

Bp Korczago opowiedział o ostatnim spotkaniu ze zmarłym. Anweiler, mimo że korzystał już z tlenoterapii, pozostawał świadomy i chciał przekazać swoje dyspozycje dotyczące nabożeństwa oraz spraw, które uważał za ważne. „Biskup był świadom i pełen pokoju w kontekście odchodzenia, ale miał jedno zmartwienie. Takie bardzo ludzkie, że zostawia swoją żonę” – wspominał jego następca. W ostatnich rozmowach zmarły wielokrotnie mówił z troską o małżonkę, z którą w kwietniu świętowali 50-lecie małżeństwa.

Jednym z najważniejszych pragnień Anweilera było doprowadzenie do wydania zbioru jego tekstów. Przygotował do publikacji 225 stron materiałów i do ostatnich chwil zabiegał o ich wydrukowanie.

Galeria zdjęć (7 zdjęć)

Bp Korczago przypomniał ostatnią wolę zmarłego dotyczącą przebiegu uroczystości. Anweiler chciał, by na jego trumnie znalazły się toga, alba, biret i krzyż biskupi. Strój duchownego ma zostać przekazany do Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej. Zgodnie z jego życzeniem trumna miała pozostać po nabożeństwie jeszcze przez pewien czas w kościele, w którym przez wiele lat służył. Prochy zmarłego mają zostać złożone na cmentarzu ewangelickim w Jaworzu.

Kazanie wygłosił ks. radca Marek Twardzik, który w latach swojej pracy w Bielsku-Białej był wikariuszem biskupa Anweilera. Odwołał się on do fragmentu Ewangelii według św. Łukasza o kamieniach, które będą wołać, jeśli zamilkną uczniowie Jezusa. W tej perspektywie ukazał zmarłego jako człowieka, którego wewnętrzna wrażliwość znajdowała wyraz w poezji, kazaniach i zaangażowaniu w sprawy innych.

„Biskup Paweł był bardzo uczuciowym i wrażliwym człowiekiem” – mówił ks. Twardzik. Podkreślił, że zmarły reagował na niesprawiedliwość i zło, a potrzebującym pomagał dyskretnie, bez rozgłosu. „Wołał ciszą, bo w ciszy pomagał innym” – zaznaczył.

W imieniu Kościoła ewangelicko-augsburskiego w Polsce oraz Polskiej Rady Ekumenicznej zmarłego pożegnał bp Jerzy Samiec, który zwrócił uwagę na szeroki zakres jego działalności, obejmujący pracę duszpasterską, działalność synodalną, misję i ewangelizację, duszpasterstwo młodzieży, diakonię oraz wydawnictwo. Przypomniał, że Anweiler już jako student Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej angażował się w działalność ekumeniczną i diakonijną. W 1985 roku został wybrany członkiem Synodu Kościoła, w którym pracował przez 31 lat. Szczególnie aktywny był w komisjach zajmujących się misją i ewangelizacją oraz młodzieżą. Przez wiele lat przewodniczył także Śląskiemu Oddziałowi Polskiej Rady Ekumenicznej.

Biskup bielsko-żywiecki Roman Pindel przywołał fragment wiersza bp Pawła: „Najwyższym Panem jesteś, Boże Abrahama, Izaaka, Jakuba, święty Izraela”. Zwrócił uwagę na zawarte w nim wyznanie wiary i nadzieję pokładaną w Bogu. Przytoczył również końcowe wersy utworu: „Chroń mocą swą wielką. Niech wstydu nie doznam, ale radości i twego wesela”.

„Pan rzeczywiście chronił go mocą swą wielką przez całe jego życie. Tak bardzo skutecznie, że wstydu nie doznał do końca swoich dni, a tym bardziej wieczności. Teraz zaś doznaje radości i wesela na zawsze z Panem” – powiedział bp Pindel. Podziękował Bogu za życie zmarłego, jego posługę na rzecz jedności chrześcijan oraz troskę o głoszenie słowa Bożego, zwłaszcza młodym ludziom.

Z kolei prezydent Bielska-Białej Jarosław Klimaszewski wspominał Anweilera jako honorowego obywatela miasta, duszpasterza o dużym autorytecie, człowieka skromnego i zaangażowanego w życie lokalnej wspólnoty. Podkreślił jego wkład w budowanie wzajemnego szacunku między wyznawcami różnych Kościołów.

****

Paweł Anweiler urodził się 16 czerwca 1950 roku. Studia teologiczne ukończył w 1974 roku i w tym samym roku został ordynowany na duchownego przez bp. Andrzeja Wantułę. Służył jako wikariusz w Kaliszu i Kępnie, a następnie w Częstochowie, gdzie w 1981 roku został proboszczem. W 1991 roku objął urząd proboszcza parafii ewangelickiej w Bielsku-Białej, a 24 listopada tego samego roku został wybrany na biskupa diecezjalnego diecezji cieszyńskiej. Kolejne kadencje powierzono mu w 2002 i 2012 roku. Przewodniczył radzie opiekuńczej Diakonatu „Eben-Ezer” w Dzięgielowie, był prezesem Rady Centrum Misji i Ewangelizacji oraz przewodniczącym Rady Wydawnictwa „Augustana”. Przez wiele lat kierował Śląskim Oddziałem Polskiej Rady Ekumenicznej. W 2011 roku otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.