Rzym odkrywa św. Stanisława Kostkę: to mocny facet, Boży wojownik

Stanisław Kostka to nie żaden anioł na ziemi, ale mocny facet, wojownik Boży, który zawalczył o swoją podmiotowość, miejsce w Kościele i powołanie – powiedział bp Szymon Stułkowski podczas Mszy przy grobie patrona polskiej młodzieży. Rzym świętuje 300-lecie jego kanonizacji. „Stanisławie, walcz o naszych młodych, którzy nieraz bardzo się gubią i nie znajdują w nas dorosłych wsparciach” – modlił się bp Stułkowski, który na konice Eucharystii dokonał aktu zawierzenia diecezji płockiej.

300. rocznica kanonizacji

Popołudniowa Msza w kościele św. Andrzeja na Kwirynale, w którym znajduje się grób św. Stanisława, to jeden z głównych punktów obchodów 300. rocznicy kanonizacji. Przypada ona 31 grudnia, dziś jednak w Kościele powszechnym wypada liturgiczne wspomnienie św. Stanisława.

W poniedziałek na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim odbędzie się międzynarodowa konferencja o polskim jezuicie.

Przesłodzony wizerunek św. Stanisława

Bp Stułkowski jest ordynariuszem diecezji płockiej, z której pochodził Stanisław Kostka. W homilii przyznał, że on sam przez wiele lat miał zbyt „przesłodzone” wyobrażenie o tym świętym. Przedstawiano go bowiem jako człowieka, który niemalże chodził ponad ziemią, był oderwany od realiów świata.

Już jako biskup płocki podjął starania, by odkryć prawdziwego Stanisława Kostkę. Pomogła w tym m.in. zorganizowana w tym roku pielgrzymka po śladkach jego wędrówki z Wiednia do Rzymu.

„Wyzbyłem się wszystkich tych sentymentalnych, słodkich sposobów patrzenia na św. Stanisława – wyznał biskup płocki. – Nie jest on dla mnie żadnym aniołem na ziemi, ale mocnym facetem, wojownikiem Bożym, który zawalczył o swoją podmiotowość, zawalczył o swoje miejsce w Kościele, zawalczył o swoje powołanie”.

Trochę jak dzisiejsza młodzież, ale dla niego liczył się Bóg

Bp Stułkowski zauważył, że właśnie taki św. Stanisław może być wyzwaniem dla współczesnej młodzieży, bo dziś ludzie młodzi to przede wszystkim indywidualiści, którzy chcą iść przez życie po swojemu, a za największy autorytet uznają opinię swych rówieśników. Stanisław tak jak oni walczył o swą podmiotowość, potrafił sprzeciwić się nawet opinii rodziny czy zakonu jezuitów, ale słuchał najwyższego autorytetu, którym jest sam Bóg.

Biskup płocki zacytował też list, jaki z okazji 200. rocznicy kanonizacji świętych Stanisława Kostki i Alojzego Gonzagi ogłosił przed stu laty Pius XI. Papież przypomniał w nim m.in. pomoc, jaką okazywał św. Stanisław swym rodakom podczas tureckich najazdów. To również patronatowi tego świętego król Jan Sobieski miał zawdzięczać swe zwycięstwo pod Wiedniem. „Niech te dwie niebiańskie istoty [święci Stanisław i Alojzy] wspólnym wstawiennictwem wyjednają i sprawią, że nasza młodzież, naśladując obu, będzie żarliwiej dążyć i szybciej zmierzać do jedynej i prawdziwiej chwały wiernych chrześcijan” – napisał cytowany przez bp Stułkowskiego Pius XI.

AKT ODDANIA BOGU DIECEZJI PŁOCKIEJ W ROKU TRZECHSETLECIA KANONIZACJI ŚW. STANISŁAWA KOSTKI WYPOWIEDZIANY 13 LISTOPADA 2026 R. PRZEZ BISKUPA PŁOCKIEGO SZYMONA STUŁKOWSKIEGO PRZED RELIKWIAMI ŚWIĘTEGO W KOŚCIELE ŚW. ANDRZEJA NA RZYMSKIM KWIRYNALE

Biskup: Boże, Ojcze miłosierdzia, Ty w każdym pokoleniu i w każdym czasie

powołujesz ludzi do świętości i nieustannie obdarzasz swój Kościół świadkami Twojej łaski.

W roku trzechsetnej rocznicy kanonizacji św. Stanisława Kostki,

patrona naszej Ojczyzny i głównego patrona Diecezji Płockiej,

stajemy przed Tobą jako wspólnota Kościoła

pielgrzymującego na Mazowszu i ziemi dobrzyńskiej,

aby dziękować za dar jego życia, za przykład wiary, nadziei i miłości,

za roztropność i męstwo, sprawiedliwość i umiarkowanie,

które zajaśniały w tym szlachetnym Synu naszej ziemi.

Wsparci jego orędownictwem, powtarzamy: Do wyższych rzeczy nas wezwałeś!

Wszyscy: Do wyższych rzeczy nas wezwałeś!

Biskup: Przez wstawiennictwo Młodzieńca z Rostkowa

oddajemy Ci, Boże w Trójcy Przenajświętszej Jedyny,

nasz Kościół partykularny, ze wszystkimi jego radościami i troskami,

każdą ochrzczoną i każdego ochrzczonego,

którzy pragną naśladować Chrystusa w swoim codziennym życiu.

Wpatrując się w naszego niebiańskiego Patrona, chcemy także i my

wznosić się ponad ludzką logikę sławy i wygód,

a kroczyć drogą „Pana naszego Jezusa Chrystusa,

który będąc bogatym, dla nas stał się ubogim,

aby nas ubóstwem swoim ubogacić” (por. 2 Kor 8, 9).

Wszyscy: Do wyższych rzeczy nas wezwałeś!

Biskup: Żyjąc pośród trosk tego świata,

jesteśmy pielgrzymami z daleka od Pana (por. 2 Kor 5, 6),

ale wiemy, że nasza wędrówka prowadzi do celu, którym jest niebo.

Jej obrazem jest nasze ziemskie zmaganie,

dlatego dzisiaj szczególnie wspominamy z wdzięcznością

naszą pielgrzymkę śladami św. Stanisława Kostki

z Wiednia przez Dylingę do Rzymu.

Dziękujemy Ci za wszystkich, dzięki którym mogliśmy podążać

drogami naszego Patrona, poznawać świadectwo jego życia

i wielbić Cię za cuda Twojej łaski, które zajaśniały w Świętym z Rostkowa.

Prosimy, aby nasza codzienna wędrówka pośród obowiązków

i zwyczajnych spraw codziennych,

w zakładach pracy i w szkołach,

na uniwersytetach i w miejscach wypoczynku,

służyła także Twojej większej chwale.

Wszyscy: Do wyższych rzeczy nas wezwałeś!

Biskup: Ojcze, oddajemy Ci nasze rodziny,

aby były wspólnotami wiary, miłości i przebaczenia.

Oddajemy dzieci i młodzież, aby pośród wielu głosów współczesnego świata

potrafiły rozpoznać głos Chrystusa i z odwagą pójść za Nim

drogą życia kapłańskiego, zakonnego albo małżeńskiego i rodzinnego.

Oddajemy Ci biskupów, kapłanów i diakonów, osoby życia konsekrowanego

oraz wszystkich, którzy stanowią Kościół Diecezji Płockiej,

trwający od ponad dziewięciu i pół wieku w wierze w Ciebie,

otaczający czcią Najświętszą Maryję Pannę i swoich świętych patronów.

Oddajemy Ci nasze parafie i dekanaty, miasta i wioski,

nasze domy i gospodarstwa, pola, ogrody i sady.

Zawierzamy Ci wszystkich, którzy modlą się

w naszych sanktuariach i przy przydrożnych kapliczkach,

byśmy – jak nasz Patron – biegli wytrwale ku wyznaczonej mecie (por. Flp 3,14),

wpatrzeni w Jezusa, który nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala (por. Hbr 12, 2).

Wszyscy: Do wyższych rzeczy nas wezwałeś!

Biskup: Lekarzu dusz i ciał, oddajemy Ci chorych, samotnych i cierpiących,

tych, którzy znajdują się w domach opieki,

a zwłaszcza tych, którzy przykuci chorobą do swych łóżek,

łączą swoje cierpieniami z Męką naszego Pana.

Niech dla nich nadzieją i wsparciem będą sakramenty, a szczególnie Komunia św.,

której tak pragnął w chorobie nasz Święty Orędownik z Rostkowa.

Prosimy, Ojcze, o dar jedności między nami,

o zgodę i pokój między naszymi rodakami,

o świętość życia kapłanów i osób konsekrowanych,

oraz o nowe powołania do służby Bożej,

szczególnie do naszego płockiego Wyższego Seminarium Duchownego.

Niech nas wspomaga wstawiennictwo Maryi, Pani mazowieckich równin,

której zaufał św. Stanisław,

aby w naszej diecezji nigdy nie zabrakło ludzi,

którzy potrafią wszystko oddać dla Chrystusa.

Boże, którego chwałę dziś wyśpiewujemy,

spraw, byśmy nigdy nie zeszli z drogi prowadzącej ku wyższym, niebieskim dobrom.

Wszyscy: Do wyższych rzeczy nas wezwałeś!

Tobie, Boże, który jesteś, który byłeś i który przychodzisz,

niech będzie chwała, moc i dziękczynienie

na wieki wieków.

Wszyscy: Amen.

Tekst przygotował ks. Wojciech Kućko