Chiclayo: Leon XIV ukoronował figurę Matki Bożej Niepokalanej

Leon XIV ukoronował figurę Matki Bożej Niepokalanej podczas Liturgii Słowa przed katedrą w Chiclayo w sobotę 14 listopada. Papież podkreślił, że Maryja od pokoleń towarzyszy mieszkańcom tej ziemi, wskazując im drogę do Chrystusa. Zachęcił wiernych, by budowali świat oparty na miłości, współczuciu, przebaczeniu i sprawiedliwości. Powierzył Niepokalanemu Sercu Maryi swoje życie i posługę.

Ojciec Święty wszedł do wypełnionej wiernymi katedry bocznym wejściem, znajdującym się naprzeciwko domu biskupiego, w którym nocował. Pomodlił się przed Najświętszym Sakramentem, po czym w zakrystii nałożył szaty liturgiczne i wyszedł w liturgicznej procesji na plac przed świątynią.

Rozpoczęła się Liturgia Słowa. „Napełnieni radością zgromadziliśmy się, najdrożsi bracia, aby uroczyście ukoronować wizerunek Najświętszej Maryi Panny, Matki Bożej. Przeżywajmy tę uroczystość w głębokim skupieniem, słuchając z wiarą Słowa Bożego. Ten obrzęd, gdy zgłębimy jego duchową treść, stanie się dla nas żywą lekcją Ewangelii. Przypomina ona, że w królestwie niebieskim największymi są ci, którzy okazali się pierwszymi w służbie bliźnim i w świadczeniu miłości. Sam Chrystus, nasz Pan, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć, gdy został wywyższony nad ziemię, pociągnął wszystkich do siebie. To właśnie z wysokości drzewa krzyża dał początek swojemu królestwu, zbudowanemu na miłości i cichości serca. Z kolei Najświętsza Maryja Panna, której pochwałę dziś uroczyście głosimy, tu na ziemi była pokorną Służebnicą Pańską. Całkowicie oddana osobie oraz dziełu swojego Syna, z Nim i pod Jego przewodnictwem, służyła tajemnicy odkupienia. Także po wyniesieniu do chwały nieba nie zaprzestała swojej zbawczej troski o braci Chrystusa, lecz wciąż czuwając nad ich wiecznym zbawieniem, nieustannie pełni posługę Szafarki łask i Królowej miłości” – powiedział na wstępie Leon XIV.

Z kolei w homilii wyraził radość z powrotu do katedry, która była świadkiem początków jego posługi biskupiej w diecezji Chiclayo. Podkreślił, że nałożenie korony na wizerunek Maryi stanowi wyraz wdzięczności i synowskiej miłości, składanej Jej przez papieża wraz z miejscowym Kościołem. Zaznaczył, że Maryja jest troskliwą Matką i Opiekunką Chiclayo, a zarazem Królową nieba i ziemi.

Nawiązując do proroctwa Izajasza o narodzeniu Syna, Ojciec Święty przypomniał o ciemnościach, które nadal dotykają ludzkość, zwłaszcza z powodu przemocy i cierpienia. Wskazał, iż odpowiedzią Boga na te doświadczenia jest Jezus Chrystus, który przynosi światło, wyzwala z grzechu i otwiera ludzi na jedność oraz pojednanie.

Papież przypomniał, że Maryja jest nazywana „Przyczyną naszej radości”, ponieważ dzięki Jej zgodzie na Boży plan Chrystus wszedł w historię świata, przynosząc zbawienie i nadzieję życia wiecznego.

Zwracając się do mieszkańców Chiclayo, Leon XIV podkreślił, że nabożeństwo do Niepokalanej należy do chrześcijańskich korzeni kształtujących ich tożsamość i wiarę. Zachęcił ich, by pod opieką Maryi podążali razem jako jedna rodzina Boża, budując społeczeństwo oparte na miłości, współczuciu, przebaczeniu i sprawiedliwości.

Ojciec Święty powierzył Niepokalanemu Sercu Maryi swoje życie i swą posługę Następcy św. Piotra. Wspominał, że jako biskup Chiclayo uczył się od Niej bycia pasterzem, odwiedzając miasta i wioski diecezji oraz poznając potrzeby ich mieszkańców.

Na zakończenie odmówił modlitwę, prosząc Maryję, by wypraszała wiernym dar uważnego wsłuchiwania się w głos Ducha Świętego oraz pomagała im wiernie naśladować Chrystusa, stawać się budowniczymi pokoju i pojednania oraz sługami Królestwa Bożego.

„El papa chiclayano” (Papież z Chiclayo) – wołali w odpowiedzi wierni, zgromadzeni na placu.

Leon XIV odczytał modlitwę błogosławieństwa korony. „Błogosławiony jesteś, Panie, Boże nieba i ziemi, Ty w swoim miłosierdziu i sprawiedliwości rozpraszasz pysznych, a pokornym dajesz łaskę; w tym przedziwnym zamyśle Twojej Opatrzności zostawiłeś nam wzniosły wzór w Słowie wcielonym i w Jego Dziewiczej Matce. Twój Syn, który dobrowolnie uniżył się aż do śmierci na krzyżu, jaśnieje chwałą wieczną i zasiada po Twojej prawicy jako Król królów i Pan panów. A Dziewica, która pragnęła nazywać się Twoją służebnicą, została obrana Matką Odkupienia oraz prawdziwą Matką wszystkich żyjących; wywyższona ponad chóry anielskie, króluje chwalebnie ze swoim Synem, wstawiając się za wszystkimi ludźmi jako orędowniczka łaski i królowa miłosierdzia. Wejrzyj łaskawie, Panie, na te Twoje sługi, którzy nakładając widzialną koronę na wizerunek Chrystusa i Jego Matki, uznają w Twoim Synu Króla wszechświata i wzywają Maryję Pannę jako Królową. Spraw, aby idąc za Ich przykładem, poświęcili Tobie swoje życie i wypełniając prawo miłości, gorliwie służyli jedni drugim; niech zapierają się samych siebie i z hojnym oddaniem pozyskują dla Ciebie swoich braci; a szukając pokory na ziemi, niech zostaną pewnego dnia wyniesieni na wyżyny nieba, gdzie Ty sam wkładasz na głowy swoich wiernych koronę życia. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen” – modlił się Ojciec Święty. Następnie pokropił wodą święconą i nałożył koronę na figurę Matki Bożej Niepokalanej, podaną mu przez biskupa Chiclayo Edinsona Farfána Córdobę, i okadził ją podczas śpiewu „Magnificat anima mea Dominum”.

W Modlitwie Wiernych powierzano Bogu papieża Leona, „aby idąc za przykładem Maryi, prowadził wszystkich do Chrystusa i pobudzał Twoje dzieci do słuchania Słowa życia”; wiernych diecezji i wszystkich mieszkańców Chiclayo, „aby biorąc wzór z wiary, pokory i służby Niepokalanej Dziewicy, swojej Patronki, tworzyli cywilizację miłości”; rządzących i wszystkie narody ziemi, „aby idąc za przykładem Maryi, Królowej Pokoju, krzewili sprawiedliwość, pojednanie i braterstwo”; ubogich, chorych, migrantów i wszystkich dotkniętych cierpieniem, „aby odnajdywali w Maryi źródło pociechy i nadziei, a we wspólnocie Kościoła życzliwe przyjęcie oraz braterską solidarność”; a także „błądzących w ciemnościach grzechu, aby wpatrując się w światło Chrystusa narodzonego z Maryi Dziewicy, potrafili na nowo odnaleźć drogę prawdziwego życia”.

Wracając do zakrystii przez nawę główną katedry, Leon XIV błogosławił zgromadzonych tam wiernych.