Abp Guzdek: kapłan ma zawsze prowadzić ludzi do Chrystusa

„Bądź prawdziwym uczniem Chrystusa, który nie przyszedł po to, aby Mu służono, lecz aby służyć (…). Nie wypełnisz swojej misji bez pogłębionej relacji z Chrystusem. Tylko zjednoczony z Chrystusem będziesz mógł skutecznie realizować zadania kapłańskie” – mówił abp Józef Guzdek podczas święceń prezbiteratu w archikatedrze białostockiej, których udzielił diakonowi Michałowi Wiszowatemu, absolwentowi Archidiecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego w Białymstoku.

W homilii abp Józef Guzdek przypomniał, że Bóg nieustannie troszczy się o zbawienie człowieka, czyniąc to w sposób szczególny przez posługę kapłanów. Odwołując się do słów Ewangelii św. Jana: „Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał”, podkreślał, że kapłaństwo jest odpowiedzią na Bożą miłość i udziałem w misji Chrystusa, który przyszedł, aby służyć i prowadzić ludzi do zbawienia.

Metropolita białostocki zwrócił uwagę, że święcenia kapłańskie nie są jedynie osobistym wyborem czy drogą samorealizacji, ale wejściem w służbę Kościołowi i człowiekowi. Podkreślał, że prezbiter powinien nosić w sobie „niepokój Boga”, troszcząc się o to, aby jak najwięcej ludzi poznało Chrystusa i uwierzyło w Ewangelię.

Zwracając się bezpośrednio do neoprezbitera, abp Guzdek zachęcał go do budowania głębokiej więzi z Chrystusem. Przypomniał, że bez modlitwy i duchowej bliskości z Jezusem nie da się wiernie pełnić kapłańskiej misji. „Bądź prawdziwym uczniem Chrystusa, który nie przyszedł po to, aby Mu służono, lecz aby służyć. Pamiętaj, że o własnych siłach nie udźwigniesz ciężaru odpowiedzialności za powierzone ci zadania w chwili święceń. Nie wypełnisz zleconej misji bez pogłębionej relacji z Chrystusem. Tylko ściśle z Nim zjednoczony będziesz mógł skutecznie realizować zadania, do których się zobowiązujesz, przyjmując święcenia kapłańskie” – mówił.

Hierarcha wiele miejsca poświęcił również odpowiedzialności za głoszenie słowa Bożego. Zachęcał nowego kapłana, by głosił Ewangelię w sposób jednoznaczny, ale pełen łagodności i pokory. „Niech twoje nauczanie będzie jednoznaczne, ale bez surowości, łagodne, ale bez rozmywania granicy między dobrem i złem” – podkreślał. Dodał również, że homilie i katechezy powinny pobudzać wiernych do myślenia, poznawania prawdy i nawrócenia.

Abp Guzdek przypomniał także o potrzebie wiernego sprawowania liturgii zgodnie z nauczaniem Kościoła i obowiązującymi normami. Cytując papieża Leona XIV, zaznaczył, że kapłan nie jest właścicielem otrzymanego daru, ale sługą świętych tajemnic Boga. „Nigdy więc nie celebruj siebie, ale zawsze tajemnice Boga” – mówił.

Odnosząc się do przyrzeczenia posłuszeństwa składanego biskupowi i jego następcom, metropolita podkreślił, że Kościół potrzebuje kapłanów gotowych do współpracy i wspólnej służby. Przywołał przy tym słowa papieża Franciszka, który mówił, że w Kościele potrzebni są „chórzyści, a nie soliści”.

Na zakończenie homilii abp Guzdek zachęcił wiernych do modlitwy za nowego kapłana oraz o nowe i święte powołania do służby w Kościele. Zawierzył także neoprezbitera opiece Matki Bożej Miłosierdzia, patronki archidiecezji białostockiej.

Po Litanii do Wszystkich Świętych abp Guzdek przez włożenie rąk i modlitwę święceń udzielił diakonowi święceń w stopniu prezbiteratu, który wcześniej wobec zebranych wyraził wolę przyjęcia tego sakramentu i złożył przyrzeczenia czci i wierności biskupowi i jego następcom. Po namaszczeniu rąk neoprezbiterowi olejem Krzyżma św. wręczył mu patenę z hostią i kielich z winem na znak, że odtąd jego życie ma się utożsamiać ze składaną ofiarą eucharystyczną.

Po zakończeniu obrzędu święceń nowy kapłan sprawował dalej liturgię Mszy św. z abp. Józefem Guzdkiem, księżmi profesorami oraz przybyłymi na uroczystość kapłanami.

Na uroczystości zgromadzili się kapłani, alumni, osoby życia konsekrowanego. Nowemu kapłanowi towarzyszyli rodzice, rodzina, przyjaciele oraz znajomi z jego parafii.

Przed udzieleniem błogosławieństwa abp Guzdek wręczył neoprezbiterowi dekret potwierdzający przyjęcie święceń kapłańskich, upoważnienie do spowiadania wiernych oraz celebret i legitymację kapłańską.

„Święcenia kapłańskie są zawsze wielką radością i jednym z najbardziej poruszających momentów w życiu wspólnoty seminaryjnej. Kończą czas formacji w seminarium, a jednocześnie otwierają nowy etap życia – posługę w Kościele” – mówi rektor Archidiecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego w Białymstoku, ks. dr Marian Strankowski.

„Cieszymy się i dziękujemy Bogu za nowego kapłana dla naszej archidiecezji. Każde powołanie jest znakiem, że Chrystus nie przestaje powoływać i posyłać swoich uczniów do głoszenia Ewangelii” – podkreśla.

Rektor białostockiego seminarium zaznacza, że wspólnota seminaryjna otacza neoprezbitera modlitwą i życzy mu wiernej oraz owocnej posługi. „Mamy nadzieję, że świadectwo życia i posługi ks. Michała będzie dla młodych ludzi zachętą do odważnego odpowiadania na głos powołania i zaufania Chrystusowi” – dodał.