Abp Guzdek: prawdziwa odwaga to stanąć pod krzyżem w prawdzie i miłości

„Liturgia wielkopiątkowej adoracji krzyża nie może być tylko zewnętrznym znakiem naszej wiary” – mówił abp Józef Guzdek podczas Liturgii Męki Pańskiej w białostockiej archikatedrze. W homilii przypomniał, że Wielki Piątek to czas odważnego stanięcia w prawdzie o sobie, nawrócenia serca i odpowiedzialności za słowo. Dziś Kościół wspomina mękę i śmierć Jezusa, adoruje Krzyż i modli się o zbawienie całego świata.

Metropolita białostocki, nawiązując do opisu Męki Pańskiej, zwrócił uwagę na dwa rodzaje odwagi, które ujawniają się w dramacie Wielkiego Tygodnia. Pierwszą nazwał zuchwałością ludzi złych i okrutnych, którzy zadali Jezusowi cierpienie i doprowadzili Go na śmierć. Drugą określił jako odwagę dobra, widoczną w postawie tych, którzy okazali Chrystusowi współczucie i bliskość. Jej wyraz dali Weronika, Szymon z Cyreny oraz Maryja, św. Jan i niewiasty trwające pod krzyżem.

Jak podkreślił arcybiskup, te dwie postawy można dostrzec także dziś. „Są ludzie, którzy kłamią i oczerniają, ubliżają i poniżają, zapominając o własnej słabości” – mówił, wskazując na zuchwałość, która rani innych. Jednocześnie przypomniał, że istnieją również ludzie wrażliwi i szlachetni, którzy potrafią dostrzec dobro w drugim człowieku i odróżnić grzech od grzesznika.

W dalszej części homilii abp Guzdek nawiązał do wezwania Papieża Leona XIV do „rozbrojenia języka”. Zachęcił wiernych, by spojrzeli na swoje słowa i sposób komunikacji w codziennym życiu. Przypomniał, że chrześcijanin jest wezwany do unikania oszczerstw, obmowy i pochopnych sądów, a także do odpowiedzialności za każde wypowiedziane słowo.

„Zanim nasze usta złożą pocałunek miłości na Chrystusowym krzyżu, zapytajmy samych siebie, czy nauczyliśmy się ważyć słowa i pielęgnować uprzejmość” – mówił metropolita, wskazując na potrzebę rachunku sumienia, który obejmuje życie rodzinne, zawodowe, obecność w mediach i relacje społeczne.

Arcybiskup podkreślił, że prawdziwa adoracja krzyża nie może ograniczyć się do gestów. Wzywał do autentycznej przemiany serca i żalu za grzechy, szczególnie te popełniane słowem. „Uznanie swojej słabości przed Bogiem i stawanie w prawdzie przed samym sobą to autentyczna odwaga, pełna pokory” – zaznaczył.

Ostatnią częścią liturgii Wielkiego Piątku była procesja do Grobu Pańskiego. W bocznej kaplicy archikatedry wystawiony został Najświętszy Sakrament w monstrancji okrytej białym welonem – symbolem całunu, w który owinięto ciało zmarłego Chrystusa. Wierni będą adorować tam Najświętszy Sakrament do późnych godzin wieczornych.