Abp Wiesław Śmigiel przy grobie św. Ottona w Bambergu

Po 17 latach remontu 25 kwietnia br. otwarto na powrót w Bambergu, w Północnej Bawarii kościół św. Michała. To w tym kościele znajduje się grób świętego Ottona z Bambergu, biskupa i patrona archidiecezji szczecińsko kamieńskiej, a także Apostoła Pomorza. W uroczystej Mszy św. w Bambergu uczestniczył ks. abp Wiesław Śmigiel, metropolita szczecińsko-kamieński.

Uroczystościom przewodniczył ks. abp Herwig Gössel, metropolita bamberski. Wzięli w niej udział m.in. abp Ludwig Schick, emerytowany arcybiskup Bambergu oraz bp Matthias Heinrich, biskup pomocniczy Berlina. Na zakończenie abp Śmigiel otrzymał relikwie św. Ottona, które zostaną umieszczone w kolegiacie św. Mikołaja w Wolinie.

Metropolita szczecińsko-kamieński zaprosił abp. Gössela do uroczystego wprowadzenia relikwii w Wolinie.

Biskup bamberski Otton jest centralną postacią w ewangelizacji Pomorza. Jego działania wspierane przez polskiego księcia Bolesława III Krzywoustego, stały się wzorcowym przykładem pokojowej, choć stanowczej misji ewangelizacyjnej.

Pierwsza misja św. Ottona, trwająca od maja 1124 do marca 1125 r., była logistycznym przedsięwzięciem na ogromną skalę. Biskup wyruszył z Bambergu, lecz to Gniezno stało się faktycznym punktem startowym wyprawy. Tam otrzymał od Bolesława Krzywoustego nie tylko zbrojną eskortę, ale także wozy wypełnione darami oraz szatami i paramentami
liturgicznymi. Trasa misji prowadziła przez Santok, skąd orszak wkroczył na terytorium podległe Warcisławowi I. Biskup ewangelizował m.in. w Pyrzycach, Wolinie i Szczecinie.

Druga misja św. Ottona, podjęta w 1128 r. miała nieco inny charakter. Zmiana sytuacji na dworze cesarskim oraz napięcia w relacjach polsko-niemieckich sprawiły, że tym razem biskup obrał trasę przez terytoria niemieckie. Misja ta koncentrowała się na zachodniej części Pomorza która stanowiła lenno Warcisława I.

Działalność św. Ottona położyła podwaliny pod niezależną organizację kościelną na Pomorzu. Choć sam proces trwał jeszcze wiele lat po jego wyjeździe, to właśnie on wytyczył granice przyszłych diecezji i wskazał ich ośrodki. Mimo sukcesów misyjnych, na formalne powołanie biskupstwa pomorskiego trzeba było czekać do 1140 r. Ostatecznie papież InnocentyII bullą Ex commissa nobis z 14 października 1140 r. erygował biskupstwo pomorskie w Wolinie, mianując jego pierwszym ordynariuszem Wojciecha –
dawnego towarzysza i tłumacza św. Ottona. Z czasem stolica diecezji została przeniesiona do Kamienia Pomorskiego.