Benedykt XVI o szkołach katolickich

Rola szkoły katolickiej w dzisiejszym świecie była tematem przemówienia Benedykta XVI do uczestników zgromadzenia plenarnego Kongregacji Wychowania Katolickiego, których przyjął 21 stycznia w Sali Klemetyńskiej Pałacu Apostolskiego.

Papież przypomniał, że wychowanie jest „konkretnym wyrazem duchowego miłosierdzia” i „stanowi jedno z pierwszych dzieł miłości, jaką Kościół ma nieść ludzkości”. Ojciec Święty zachęcił do refleksji nad tym, co zrobić, aby „to zadanie apostolskie wspólnoty kościelnej, powierzone uniwersytetom katolickim, było aktualne i skuteczne”.

„Dyscypliny kościelne, przede wszystkim teologia, stoją dziś przed nowymi problemami w świecie kuszonym, z jednej strony, przez racjonalizm, który idzie za racjonalnością fałszywie wolną i oderwaną od wszelkiego odniesienia do religii, a z drugiej, przez fundamentalizmy, które poprzez nawoływanie do przemocy i fanatyzmu zafałszowują prawdziwą istotę religii” – powiedział papież.

Szczególny nacisk położył na rolę szkoły katolickiej w kontekście „ewidentnego kryzysu w dziedzinie wychowania”. „Szkoła katolicka, której misją jest formacja ucznia zgodnie z integralną wizją antropologiczną, chociaż otwarta jest dla wszystkich i szanuje tożsamość każdego, nie może nie proponować własnej perspektywy wychowawczej, ludzkiej i chrześcijańskiej” – podkreślił Benedykt XVI.

Przyznał, że jednym wyzwań stojących przed oświatą, obok globalizacji i wzrostu pluralizmu, są „interkulturalizm i intereligijność”. „Zgoda na wielokulturowość uczniów i rodziców zmusza do podjęcia dwóch wymogów: z jednej strony, by nie wykluczyć nikogo w imię jego przynależności kulturowej czy religijnej, czy raczej, ujmując to subtelniej, nie ignorować, a więc i nie unicestwiać jego tożsamości; z drugiej, uznawszy i zgodziwszy się na tę odmienność kulturową i religijną, nie poprzestawać na samej konstatacji”, gdyż oznaczałoby to „zaprzeczenie, że kultury rzeczywiście szanują się, kiedy się spotykają, i że ludzie mogą rozmawiać z sobą i porozumieć ponad dystansem czasu i przestrzeni” – wyjaśnił Benedykt XVI.

Nawiązując do reformy „Ratio fundamentalis institutionis sacerdotalis”, dotyczącej formacji kapłańskiej, papież podkreślił potrzebę przygotowania kapłanów do dialogu z kulturą współczesną. Jego zdaniem należy „znacznie wzmocnić formację ludzką i kulturową, a także wesprzeć ją pomocą ze strony współczesnej nauki, gdyż niektóre czynniki społecznej destabilizacji występujące dziś na świecie (na przykład sytuacja wielu rozbitych rodzin, kryzys wychowawczy, szerząca się przemoc itd.) osłabiają młode pokolenia”.

Benedykt XVI dodał, że potrzebna jest również „adekwatna formacja do życia duchowego, która przyczyniłaby się do większej świadomości wspólnoty chrześcijańskiej, a szczególnie parafii, własnego powołania i uzdolniła je do właściwej odpowiedzi na pragnienie duchowości, zwłaszcza ze strony młodzieży”.