Bp Chudzio: pamięć o triumfalnym powrocie Prymasa stawia przed nami pytanie o naszą osobistą wierność Ewangelii

Nie wracał jak zastraszony więzień. Wracał jako herold Słowa Bożego, który wie, że nosi w sobie godność Tego, Kto go posyła. Pamięć o triumfalnym powrocie Prymasa stawia przed nami pytanie o naszą osobistą wierność Ewangelii – mówił bp Krzysztof Chudzio, biskup koadiutor diecezji rzeszowskiej w homilii podczas Mszy św. sprawowanej w 70. rocznicę powrotu prymasa Stefana Wyszyńskiego po uwięzieniu do Warszawy. Uroczystej liturgii w Bazylice Archikatedralnej pw. Męczeństwa św. Jana Chrzciciela w Warszawie przewodniczył metropolita warszawski abp Adrian Galbas.

Wraz z abp. Galbasem modlili się: bp Krzysztof Chudzio, biskup koadiutor diecezji rzeszowskiej, który wygłosił homilię, bp Stanisław Jamrozek, biskup pomocniczy archidiecezji przemyskiej oraz biskupi pomocniczy archidiecezji warszawskiej – bp Piotr Jarecki, bp Rafał Markowski i bp Michał Janocha.

W katedrze zgromadzili się kapłani i osoby życia konsekrowanego, pracownicy warszawskiej kurii oraz rektorzy seminariów duchownych z profesorami i klerykami. Konferencję Episkopatu Polski reprezentował ks. Leszek Kryża.

Obecni byli przedstawiciele władz państwowych i samorządowych: szef Kancelarii Prezydenta RP Zbigniew Bogucki, doradczyni prezydenta Beata Kempa, a także marszałek województwa mazowieckiego Adam Struzik.

W liturgii uczestniczyli przedstawiciele świata nauki, w tym przedstawiciele Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Obecni też byli przedstawiciele instytucji kultywujących pamięć o osobie i nauczaniu Prymasa Tysiąclecia, jak Instytut Prymasowski Stefana Kardynała Wyszyńskiego, Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego, Ośrodek Myśli Prymasa Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Komańczy czy Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”. Przybyła również delegacja repezentująca warszawską Szkołę Podstawową nr 31 im. kard. Stefana Wyszyńskiego.

W homilii bp Chudzio mówił, na czym polega misja apostoła. Nawiązując do odczytanej Ewangelii, zwrócił uwagę, że tak jak Jezus odchodził na modlitwę, a następnie szedł do ludzi, by nauczać i uzdrawiać, tak też – na miarę i w kontekście własnego osobistego powołania – powinien czynić każdy apostoł. Podkreślił, że to się urzeczywistniło w życiu Prymasa Tysiąclecia.

Przypomniał okoliczności jego uwięzienia i pobytu w Bieszczadach. Podkreślił, że w odosobnieniu można doświadczać wrogiej samotności, ale można też – zwłaszcza w obliczu piękna przyrody – przeżywać bliskość Boga i wsłuchiwać się w Jego głos. – Gdy słucha się tego, co mówi Bóg, wtedy dzieją się wielkie dzieła. Tam, w górach uwięziony Prymas opracował program odnowy życia religijnego w Polsce zawarty w idei Jasnogórskich Ślubów Narodu i programie Wielkiej Nowenny – powiedział bp Chudzio.

Mówił następnie o powrocie Prymasa do Warszawy. – Nie wracał jak zastraszony więzień. Wracał jako herold Słowa Bożego, który wie, że nosi w sobie godność Tego, Kto go posyła – powiedział. Podkreślił też wartość i znaczenie wprowadzanego następnie przez Prymasa programu odnowy.

– Pamięć o triumfalnym powrocie Prymasa stawia przed nami pytanie o naszą osobistą wierność Ewangelii – mówił. Zaznaczył, że każdy z nas potrzebuje modlitwy i wsłuchiwania się w głos Ojca, ale też zejścia na równinę i wnoszenia tego słowa w naszą rzeczywistość. Zachęcał też do przypominania sobie na nowo treści Jasnogórskich Ślubów Narodu.

Po Mszy św. zebrani przeszli do kaplicy bł. kard. Wyszyńskiego, gdzie złożone zostały kwiaty. Odmówiono też modlitwę o dar kanonizacji Prymasa Tysiąclecia.

W ramach obchodów rocznicowych w kościele seminaryjnym zaplanowano koncert w wykonaniu Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Podkarpackiej im. Artura Malawskiego w Rzeszowie oraz Chóru Wydziału Muzyki Uniwersytetu Rzeszowskiego zabrzmi „Msza koronacyjna” Wolfganga Amadeusza Mozarta.

Prymas Tysiąclecia został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa 25 września 1953 roku (tego dnia obchodzona była uroczystość patrona stolicy bł. Władysława z Gielniowa). Więziony był przez 3 lata w Rywałdzie, Stoczku Warmińskim, Prudniku i Komańczy.

Internowanie kard. Wyszyńskiego zakończyło się 28 października 1956 roku. Jeszcze tego samego dnia wieczorem, już po powrocie do Domu Arcybiskupów Warszawskich, błogosławił z balkonu tłumy wiernych.