Bp Damian Bryl poświęcił odnowioną kaplicę z XIX w.

– Niech ta kaplica będzie ważnym miejscem spotkania z Bogiem, ale także miejscem, które będzie was łączyć, umacniać, wspierać i kształtować – mówił bp Damian Bryl w Kaplicy Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kwiatkowie. Biskup kaliski poświęcił odnowioną kaplicę wzniesioną w XIX w.

Witając biskupa i parafian ks. Karol Karpowicz przedstawił prace, jakie zostały dokonane w ciągu kilkunastu lat przez proboszczów, władze samorządowe i parafian. – Kaplica ta nieprzerwanie od 1890 roku, czyli od prawie 140 lat, służy ludziom, by spotykać się z Bogiem. Niech będzie takim miejscem przez kolejne wiele lat – powiedział proboszcz parafii Narodzenia NMP w Ociążu.

W homilii biskup kaliski wyraził wdzięczność wobec księży proboszczów, zarówno obecnego jak i jego poprzedników, za ich zaangażowanie w odnowienie tej kaplicy. Podziękował parafianom za ofiary, modlitwę i współpracę, a władzom samorządowym powiatowym i gminnym za dostrzeżenie kaplicy, dzięki czemu parafia mogła korzystać z różnych projektów dofinansowania.

Zachęcał do wdzięcznego wspominania tych, którzy budowali tę kaplicę, szczególnie Józefa Czyrnera i tych, którzy troszczyli się o nią przez lata. Dziękował także osobom, które w ostatnim czasie przyczyniły się do odnowy tego miejsca.

Jak zauważył biskup kluczowymi słowami tego dzieła są wdzięczność, współpraca i kontynuacja. – Ważne, że takie piękne dzieła jednoczą nas, otwierają na siebie, że każdy może coś wnieść jakąś cegiełkę – podkreślał kaznodzieja wskazując na perspektywę ciągłości pracy wykonanej z kilkoma proboszczami, z których każdy w swoim czasie dołożył swoją część.

W refleksji nad tym, dlaczego to miejsce jest ważne, kaznodzieja wskazał na cztery istotne wymiary.

Zaznaczył, że kaplica to miejsce przypominające o tym, że Pan Bóg jest blisko człowieka. Nawiązał do tradycji modlitwy w ciszy, wypowiedzenia aktu strzelistego, żegnania się czy zdejmowania czapki podczas przechodzenia obok kościoła.

Stwierdził, że jest to miejsce przyjęcia, czyli przestrzeń, w której można otworzyć serce, przyjść z trudnymi sprawami dnia codziennego doświadczając przygarnięcia przez Boga i Jego wsparcia.

Wskazywał, że kaplica jest miejscem historycznym nie tylko ze względu na to, że zostało zbudowane na przełomie XIX i XX w., ale tutaj dzieje się osobista historia mieszkańców, którzy modlą się tutaj od dzieciństwa.

Zauważył, że kaplica to miejsce dojrzewania i wzrostu. – Tutaj nie tylko przychodzimy z naszą biedą, z naszymi sprawami, ale tutaj słuchamy Bożego Słowa, to Słowo rozważamy, to Słowo przenosimy do naszego życia i tym Słowem chcemy żyć. Chcemy, żeby to Słowo nas kształtowało, kształtowało nasze myślenie, a potem także nasze wybory, nasze decyzje, nasz styl życia, nasze postępowanie na co dzień. Dlatego możemy powiedzieć, że to miejsce jest miejscem naszej formacji, naszego wzrostu. Tutaj, słuchając Bożego Słowa, medytując je, wzrastaliśmy i wzrastamy. Chciałbym, drodzy, żebyśmy dalej tą drogą szli – przekonywał pasterz Kościoła kaliskiego.

Dziękował mieszkańcom Kwiatkowa za wierność tradycjom, m.in. corocznej tradycji układania dywanów kwiatowych.

Wraz z biskupem kaliskim Damianem Brylem modlili się ks. Karol Karpowicz, proboszcz parafii Narodzenia NMP w Ociążu, przedstawiciele władz powiatowych i gminnych, mieszkańcy Kwiatkowa z sołtys i radą sołecką oraz parafianie.

Kaplica Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kwiatkowie należy do parafii Narodzenia NMP w Ociążu.

Pierwszą kaplicę w Kwiatkowie pobudowali w połowie XVI w. Kwiatkowscy herbu Korab. Według źródeł pisanych kaplica ta została odbudowana z drewna w 1749 r. przez Józefa Wężyka, kasztelana sieradzkiego. 150 lat później, w 1890 r., wzniesiona została obecnie istniejąca murowana kaplica. Ufundował ją Józef Czyrner. Właściciel Kwiatkowa był ewangelikiem, jednak pod koniec życia w wieku 70 lat przeszedł na wiarę katolicką i 21 maja 1861 r. przyjął chrzest w kościele parafialnym w Ociążu, a w testamencie zapisał swój majątek na cele dobroczynne. Po jego śmierci wzniesiono murowaną Kaplicę pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, w której spoczęły doczesne szczątki fundatora.