Bp Greger: kapłaństwo zaczyna się od słuchania Boga

– Kapłaństwo jest przede wszystkim słuchaniem Boga i prowadzeniem innych Jego drogami – przypomniał bp Piotr Greger podczas jubileuszowej Mszy św. sprawowanej 16 kwietnia w Domu Księży Emerytów w Bielsku-Białej. Eucharystia była dziękczynieniem za wieloletnią posługę dwóch kapłanów diecezji bielsko-żywieckiej: ks. prałata Antoniego Kulawika, obchodzącego 60-lecie święceń, oraz ks. kanonika Tadeusza Nowoka, świętującego 50-lecie kapłaństwa.

Ksiądz Antoni Kulawik przez 23 lata był proboszczem parafii św. Stanisława BM w Starym Bielsku, natomiast ks. Tadeusz Nowok pełnił posługę proboszcza parafii św. Jana Chrzciciela w Bielsku-Białej Komorowicach przez 30 lat. Do wspólnej celebracji dołączył także ks. prałat Oskar Kuśka, były proboszcz parafii św. Barbary w Strumieniu, wyświęcony na kapłana 55 lat temu.

W uroczystej liturgii uczestniczyło kilkudziesięciu kapłanów – zarówno księży emerytów, jak i obecnych proboszczów parafii, w których na przestrzeni lat posługiwali jubilaci, a także duszpasterzy związanych z ich kapłańską drogą.

W homilii bp Greger nawiązał do czytań z Dziejów Apostolskich, które – jak zaznaczył – są „Księgą świadectwa i Księgą świadków”. Przywołując słowa apostołów: „trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi” (Dz 5,29), podkreślił, że właśnie ta zasada stanowi fundament kapłańskiego życia i posługi.

– Kapłaństwo jest po to, aby najpierw w swoim życiu bardziej słuchać Boga niż ludzi, a następnie uczyć tej niełatwej umiejętności innych – zaznaczył kaznodzieja. Zwrócił uwagę, że współczesny świat często ogranicza perspektywę życia jedynie do wymiaru doczesnego, przez co człowiek koncentruje się bardziej na zadaniach niż na celu swojego życia.

Hierarcha wyjaśnił, że kapłan jest świadkiem Boga i ma pomagać innym Go zobaczyć. – Kapłan, który nie widzi Boga niewidzialnego, jest duchowo ślepy; nie głosi Jezusa, ale siebie – mówił, wskazując na konieczność życia w bliskości z Chrystusem i naśladowania Go jako Dobrego Pasterza.

Odwołując się do nauczania papieża Benedykta XVI, biskup przypomniał o pierwszeństwie Boga w życiu Kościoła. Zaznaczył, że tej postawy jubilaci uczyli się od najmłodszych lat – w rodzinach, wspólnotach parafialnych oraz w czasie formacji seminaryjnej.

Przypomniał także drogę ich przygotowania do kapłaństwa w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie. Ks. Antoni Kulawik przyjął święcenia 5 czerwca 1966 roku, w czasie obchodów Milenium Chrztu Polski, natomiast ks. Tadeusz Nowok – 15 kwietnia 1976 roku.

Biskup zwrócił uwagę na głęboki sens liturgii święceń, podkreślając znaczenie ciszy towarzyszącej nałożeniu rąk jako znaku działania Ducha Świętego, który czyni człowieka kapłanem i uzdalnia go do głoszenia słowa Bożego.

W osobistym świadectwie bp Greger podziękował jubilatom za ich kapłańskie życie i przykład. Wspominał ks. Antoniego jako swojego katechetę, który przygotowywał go do bierzmowania i uczył zaangażowania w służbę liturgiczną. Z kolei ks. Tadeusza poznał w seminarium, gdzie jako prefekt towarzyszył jego rocznikowi aż do święceń kapłańskich.

Na zakończenie Eucharystii biskup wyraził wdzięczność za wieloletnią posługę jubilatów i życzył im dalszej wierności powołaniu. Podkreślił, że kapłan – także na emeryturze – pozostaje człowiekiem modlitwy i głoszenia słowa Bożego.