Bp Greger konsekrował w Bielsku-Białej dwie dziewice

– Liturgia konsekracji dziewic jest publicznym potwierdzeniem, że człowiek traktuje czystość jako wartość przewyższającą pożądanie czy emocjonalne zauroczenie – przypomniał bp Piotr Greger, który 11 kwietnia w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej przewodniczył obrzędowi konsekracji dziewic. Podczas uroczystej Mszy św. biskup pomocniczy diecezji bielsko-żywieckiej konsekrował dwie kobiety: Aldonę Przybyłę oraz Bożenę Seemann.

Aldona Przybyła pochodzi z parafii Najświętszego Imienia Najświętszej Maryi Panny w Cieszynie-Bobrku. Jest zawodowym opiekunem medycznym i pracuje w domu opieki. Bożena Seemann należy do parafii NSPJ w Bielsku-Białej, obecnie przebywa na emeryturze.

Po litanii do Wszystkich Świętych dziewice odnowiły postanowienia życia w czystości, a następnie nastąpiła uroczysta modlitwa konsekracji, pochodząca z najstarszego zbioru tekstów liturgicznych Kościoła rzymskiego.

Podczas obrzędu, odpowiadając na pytanie biskupa: „Czy chcesz być konsekrowana i zaślubiona naszemu Panu, Jezusowi Chrystusowi, Synowi Bożemu?”, obie kandydatki wyraziły swoją wolę, odpowiadając twierdząco. Następnie, na znak zaślubin z Chrystusem, otrzymały z rąk biskupa obrączki oraz brewiarze, którymi będą się codziennie modlić.

W homilii bp Piotr Greger podkreślił, że konsekracja dziewic jest szczególnym aktem oddania Bogu, w którym kobieta ofiarowuje swoją czystość jako najwyższy wyraz miłości. – To publiczne potwierdzenie, że człowiek traktuje czystość jako wartość przewyższającą pożądanie czy emocjonalne zauroczenie. Czystość nie jest chroniona przez same nakazy i zakazy, lecz przez miłość – wyjaśnił biskup.

Hierarcha zaznaczył również, że kobiety podejmujące tę drogę stają się czytelnym znakiem dla współczesnego świata. – Jesteście promotorkami tej wciąż niedocenianej wartości, z którą dzisiejszy człowiek ma wiele trudności – mówił, dziękując im za odwagę i wierność powołaniu.

Odwołał się do słów Leona XIV, wypowiedzianych podczas audiencji generalnej w Rzymie, o tym, że zmartwychwstały Chrystus przynosi radość i nadzieję każdemu człowiekowi oraz umacnia na drodze powołania do życia konsekrowanego.

Kaznodzieja zachęcił także wiernych do modlitwy o wierność powołaniu dla wszystkich stanów w Kościele: małżonków, kapłanów, osób samotnych i konsekrowanych. – Idąc przez życie, bądźmy ludźmi wiernymi Bogu, aby realizacja naszego powołania przynosiła trwałe owoce – apelował.

W uroczystości uczestniczyli bliscy konsekrowanych kobiet, przedstawicielki stanu dziewic konsekrowanych z diecezji oraz kapłani. Liturgia konsekracji dziewic, mająca swoje korzenie w starożytnej tradycji Kościoła, pozostaje jedną z najbardziej wymownych form życia konsekrowanego przeżywanego w świecie.

– Mam ogromną radość i wdzięczność Panu Bogu za ten dar powołania – przyznała Aldona Przybyła. – To dla mnie wielka radość, dzisiaj miałam niezwykły pokój w sercu, to był długo oczekiwany dzień; było pięknie i radośnie – dodała Bożena Seemann.

Obie konsekrowane poprosiły również o modlitwę, aby mogły wiernie realizować swoje powołanie i służyć Kościołowi.

W słowach podziękowania nowe dziewice konsekrowane wyraziły wdzięczność Jezusowi Chrystusowi za dar powołania, Jego miłość, wierność, cierpliwość i miłosierdzie, a także Matce Bożej za matczyną opiekę.

Szczególne podziękowania skierowały do bp. Piotra Gregera za przewodniczenie liturgii, głoszone słowo Boże oraz towarzyszenie im na drodze formacji.

Wdzięcznością objęły również kapłanów i duszpasterzy, którzy pomagali im w rozeznaniu powołania, podkreślając ich wsparcie i duchową opiekę.

Pierwsza w historii diecezji bielsko-żywieckiej konsekracja dziewicy odbyła się w Zwiastowanie Pańskie, 8 kwietnia 2013 r. Dotąd kilkanaście kobiet z terenu Podbeskidzia zostało konsekrowanymi dziewicami.

Kościół powrócił do konsekracji dziewic w latach 60. ubiegłego stulecia dzięki papieżowi Pawłowi VI, a w 1994 r. w czasie Synodu Biskupów w Rzymie Jan Paweł II przypomniał o praktyce wdowieństwa konsekrowanego. Pierwsza konsekracja dziewicy w Polsce odbyła się ponad ćwierć wieku temu.

Dziewice konsekrowane pozbawione są poczucia bezpieczeństwa materialnego i duchowego, jakie daje zgromadzenie zakonne. Same pracują na swoje utrzymanie i same dbają o wygospodarowanie czasu na modlitwę, Eucharystię i rozwój duchowy.