Bp Greger w Wielki Piątek: oprzyj głowę na piersi Chrystusa

W Wielki Piątek bp Piotr Greger przewodniczył Liturgii Męki Pańskiej w konkatedrze Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Żywcu. Hierarcha wygłosił homilię, w której ukazał teologiczny sens krzyża Chrystusa jako znaku miłości Boga i zbawienia człowieka.

Nawiązując do czwartej pieśni Sługi Jahwe z Księgi proroka Izajasza, biskup podkreślił, że niewinny Chrystus wziął na siebie grzechy wszystkich ludzi. – „Pan zwalił na Niego winy nas wszystkich” – przypomniał słowa proroka, wskazując, że istotą krzyża nie jest jedynie ogrom cierpienia, ale całkowite oddanie się Jezusa Ojcu w imieniu człowieka. To On udziela Bogu doskonałej odpowiedzi miłości, której człowiek sam nie jest w stanie dać.

Kaznodzieja zwrócił uwagę, że krzyż objawia zarówno miłość Boga, jak i sens ludzkiego cierpienia. Wskazał, że doświadczenie krzyża wpisane jest w codzienność człowieka: w chorobę, trud relacji, niespełnione oczekiwania czy życiowe powołanie. – Nie ma chrześcijaństwa bez krzyża – zaznaczył, dodając, że miłość autentyczna zawsze prędzej czy później prowadzi przez doświadczenie ofiary.

Bp Greger, odwołując się do Ewangelii św. Jana, ukazał Jezusa jako Króla i Pana, który świadomie oddaje swoje życie. Podkreślił, że w opisie Męki Jezus nie jest bezsilną ofiarą, lecz Tym, który panuje nad wydarzeniami. – Wstępuje na krzyż jak król na tron i jak sędzia na trybunał – mówił, wskazując na głęboką symbolikę wywyższenia Chrystusa na Golgocie.

Hierarcha zwrócił także uwagę na napis umieszczony nad głową Ukrzyżowanego: „Jezus Nazarejczyk, Król żydowski”. Jak podkreślił, decyzja Piłata, by pozostawić ten tytuł w trzech językach, ma znaczenie uniwersalne – ogłasza królowanie Chrystusa wobec wszystkich narodów, a zarazem staje się znakiem zawstydzenia tych, którzy Go odrzucili.

W końcowej części homilii biskup zachęcił wiernych do przeżywania tajemnicy krzyża w perspektywie eucharystycznej – jako wezwania do ofiarowania własnego życia Bogu i bliźnim. Przywołując słowa Jana Pawła II, wskazał na postawę umiłowanego ucznia, który „oparł głowę na piersi Jezusa”. – To obraz bliskości, zaufania i miłości, do której każdy z nas jest zaproszony – podkreślił.