Bp Ignacy Dec: kapłani mają być sługami, nie panami

Kapłani mają być „sługami, nie panami”, a kapłaństwo nie jest dla nich samych, lecz dla ludzi i Kościoła – mówił bp Ignacy Dec podczas Mszy św. sprawowanej 28 października w kościele pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Świebodzicach. Hierarcha podkreślił, że odpowiedzialność za kapłańskie powołanie wymaga modlitwy, właściwej formacji i świadomości, że święcenia nie są przede wszystkim godnością czy wyróżnieniem.

Bd Dec w homilii w święto św. Szymona i św. Judy Tadeusza wiele miejsca poświęcił znaczeniu powołania i odpowiedzialności osób, które przyjmują święcenia kapłańskie. Nawiązując do ewangelicznego opisu wyboru Dwunastu, biskup zwrócił uwagę, że przed powołaniem apostołów Jezus spędził noc na modlitwie. – Wielkie sprawy rodzą się na modlitwie, na kontemplacji – mówił bp Dec. Najważniejsze życiowe decyzje powinny być poprzedzone modlitwą i rozeznaniem.

Hierarcha odniósł tę zasadę szczególnie do kapłaństwa. Przypomniał, że kandydaci do święceń przygotowują się do nich poprzez rekolekcje, a także biskup udzielający święceń powinien modlić się za tych, którym powierza posługę. – Żeby ci kapłani przez niego wyświęceni byli dobrymi pasterzami. Żeby byli oddanymi Bogu i ludziom. Żeby byli sługami, nie panami, ale sługami – powiedział. Bp Dec nawiązał również do własnego doświadczenia jako biskupa udzielającego święceń kapłańskich. Jak wspominał, przed święceniami wiele czasu spędzał na modlitwie za przyszłych księży, aby dar kapłaństwa przyjmowali nie dla samych siebie: – Nie dla siebie, tylko dla ludzi. Kapłani są dla ludzi – podkreślił. Kapłaństwo można postrzegać jako godność, jednak nie to stanowi jego istotę. – To nie jest godność, która nas zaszczyca. Przede wszystkim kapłani są dla Kościoła – mówił.

Biskup przypomniał, że kapłaństwo jest jednym z wielu powołań człowieka: obok małżeństwa, macierzyństwa i ojcostwa, życia zakonnego oraz życia samotnego. – Wszystkie są ważne. Wszystkie są ważne i potrzebne – zaznaczył. Najważniejsze pytanie nie dotyczy tego, jakie powołanie człowiek otrzymał, lecz w jaki sposób je realizuje. – Nie jest ważne, kto ma jakie powołanie. Ważniejsze jest, jak to powołanie wypełniam. Jako kapłan, jako biskup, jako mąż, jako żona, jako matka, jako ojciec, jako dziadek, jako babcia – mówił. Zachęcał do osobistego rachunku sumienia: – Co Pan Bóg o mnie sądzi? Jak mnie widzi? Jaki jestem w oczach Pana Boga?

W homilii bp Dec przypomniał także, że Kościół jest wspólnotą „żywych kamieni”, której fundamentem są apostołowie, a kamieniem węgielnym Jezus Chrystus. Chrześcijanin powinien więc troszczyć się nie tylko o materialne piękno świątyń, ale przede wszystkim o własne życie wewnętrzne. Hierarcha nawiązał również do osoby miejscowego proboszcza, wieloletniego rektora seminarium duchownego, przypominając odpowiedzialność spoczywającą na osobach przygotowujących przyszłych księży. Formowanie kapłanów jest „wielką sztuką”, ponieważ chodzi o przygotowanie ludzi, dla których kapłaństwo będzie misją i służbą.