Bp Kiciński w Dzień Sybiraka: musiało upłynąć wiele, żeby można było otwarci o tym mówić

„Jeśli człowiek postawi siebie w miejsce Boga, wtedy nikną wszelkie bariery człowieczeństwa” – mówił bp Jacek Kiciński CMF podczas Mszy św. w intencji ojczyzny, odprawionej we Wrocławiu z okazji Światowego Dnia Sybiraka i Narodowego Dnia Pamięci Ofiar Agresji Sowieckiej. Biskup apelował o pamięć o ofiarach sowieckich deportacji, przebaczenie oraz ochronę przed nienawiścią i podziałami.

Uroczystości upamiętniające 87. rocznicę agresji Związku Sowieckiego na Polskę rozpoczęły się Mszą św. w kościele pw. św. Bonifacego we Wrocławiu. Eucharystii przewodniczył bp Jacek Kiciński CMF. W liturgii uczestniczyli Sybiracy, ich rodziny, przedstawiciele władz lokalnych i instytucji pamięci, środowisk kombatanckich oraz dzieci i młodzież.

W homilii bp Kiciński podkreślił, że Światowy Dzień Sybiraka jest przede wszystkim czasem pamięci, zadumy i refleksji nad konsekwencjami odrzucenia przez człowieka Boga.

– To nie jest święto radości. To dzień pamięci, zadumy i pytania o to, do czego może doprowadzić człowiek, który stawia siebie w miejscu Boga. Jeśli człowiek postawi siebie w miejsce Boga, wtedy nikną wszelkie bariery człowieczeństwa – mówił.

Przypomniał, że przez wiele lat nie można było w Polsce otwarcie mówić o sowieckiej agresji, zbrodniach na Polakach i losie deportowanych na Syberię.

– Musiało płynąć wiele lat, by można było mówić otwarcie o napaści radzieckiej na Polskę, o zbrodniach sowieckich na Polakach, o dramatach zesłanych na Syberię i o nieludzkich warunkach ich życia – zaznaczył.

Biskup zwrócił uwagę, że doświadczenie Sybiraków nie może pozostać jedynie wspomnieniem starszego pokolenia. Szczególne znaczenie ma obecność podczas uroczystości młodych ludzi, którzy mają przejąć odpowiedzialność za pamięć historyczną.

Bp Kiciński, który czterokrotnie odwiedzał Syberię, mówił także o znaczeniu wiary dla osób doświadczających skrajnego cierpienia. Przywołał słowa Jezusa: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście”.

– To właśnie w tych trudnych momentach wiara w Jezusa była ostoją. Wiara w opatrzność Bożą pomagała przeżyć to, co najtrudniejsze – podkreślił.

Zaznaczył jednocześnie, że wiara nie oznacza biernego oczekiwania na Bożą interwencję. Człowiek wierzący powinien szukać dobra i Bożych rozwiązań, angażując zarówno serce, jak i rozum.

W homilii biskup wskazał również na dwa możliwe sposoby reagowania na cierpienie. – W najtrudniejszych warunkach, czy na Syberii, w łagrach, czy w obozach zagłady, może się zrodzić największa świętość. Ale w takich warunkach może się zrodzić również największa nienawiść – zauważył.

Odwołując się do ewangelicznej sceny kobiety, która namaściła stopy Jezusa, bp Kiciński przestrzegał przed zamknięciem serca na miłość i przebaczenie.

– Można być blisko Jezusa, ale nie otworzyć swojego serca na Jego miłość. Można zamienić serce z ciała i uczynić je sercem z kamienia. Można być grzesznikiem i nawrócić się. Można być sprawiedliwym i nigdy nie przebaczyć – nauczał bp Kiciński.

Kaznodzieja przypomniał też, że pamięć o Sybirakach obejmuje nie tylko osoby deportowane, ale również ich rodziny. Za zesłaniami kryły się bowiem dramatyczne rozstania, strach, niepewność i wieloletnie oczekiwanie na powrót bliskich.

– Ilekroć człowiek odchodził od Boga, tylekroć istniała pokusa, by siebie uczynić panem swojego życia i życia innych – przestrzegał bp Kiciński, wskazując, że takie myślenie może prowadzić do ideologii podporządkowujących człowieka innym ludziom i do dramatów całych rodzin.

Na zakończenie modlił się za Sybiraków, ich rodziny oraz ojczyznę. Prosił Maryję, nazywaną Matką Sybiraków, o ochronę przed nienawiścią i podziałami.

– Prosimy Cię, by człowiek zawsze był człowiekiem dla człowieka. Chroń nas od nienawiści i podziałów. I wreszcie prosimy o łaskę przebaczenia. Maryjo, obdarz nas i naszą Ojczyznę świętym Bożym pokojem – modlił się biskup.