Bp Lityński: moc osobistego świadectwa uprzejmości i łagodności ma w sobie siłę zaproszenia innych do nawrócenia

W Zielonej Górze 11 listopada odbyły się wojewódzkie obchody Święta Niepodległości. Jak co roku nie zabrakło modlitwy za ojczyznę. Mszy św. w konkatedrze pw. św. Jadwigi Śląskiej przewodniczył bp Tadeusz Lityński, który przypomniał, że „chrześcijaństwo nie może być szkołą lekceważenia, obojętności czy też pogardy”, a „moc osobistego świadectwa uprzejmości i łagodności ma w sobie siłę zaproszenia innych do nawrócenia”.

Msza św. za ojczyznę odbyła się w najstarszym kościele w Zielonej Górze. Razem z biskupem modlili się zielonogórscy proboszczowie i kapłani z Kurii Biskupiej. Na wstępie homilii biskup zauważył, że pamięć o naszych bohaterach związanych po 123 latach niewoli łączy się z naszą narodową tożsamością. – Jesteśmy wolnym narodem, który cenę wolności okupił krwią, grobami i cierpieniem tak wielu rodaków. Przy grobach i pomnikach dedykowanych bohaterom niepodległości powinniśmy postawić pytanie o szacunek, o nasz osobisty wkład w wolność i niepodległość ojczyzny – powiedział kaznodzieja i dodał: – Bowiem niepodległość stała się dla naszego pokolenia darem, ale jest także zadaniem. Trzeba o nią dbać, pielęgnować roztropnie, aby broń Boże nie trzeba było jej na nowo odzyskiwać.

Dalej kaznodzieja zauważył, że po wojnie z bolszewikami, II wojnie światowej oraz kilkudziesięciu latach sytemu totalitarnego mamy własne państwo, instytucje, demokratyczne mechanizmy podejmowania decyzji, ale nie brakuje powodów do obaw. – Obserwujemy takie zjawiska, które rodzą niepokój i prowadzą do pytań: czy jesteśmy scaleni narodową tożsamością, czy potrafimy jeszcze być wspólnotą braci i sióstr? Przecież odwołujemy się do naszych wspólnych przodków, ale nade wszystko do Ojca, który jest w niebie. Mamy tak wiele śladów tego odwoływania się do Boga na polskiej ziemi, w polskiej kulturze, w naszej rodzinnej i osobistej religijności – przypomniał biskup. – I pomimo napięć i różnic, wzajemnej niechęci, a nawet pogardy są takie chwile, są takie dni, takie wydarzenia, które nas pomimo wszystkie łączą i pozwalają wobec Ojca, który jest w niebie dostrzec brata i siostrę. I wobec Matki naszej Ojczyzny stanąć w jedności jako dzieci Boże – dodał.

W dalszej części kaznodzieja odwołał się do liturgii Słowa. – Św. Paweł przypomina nam, że chrześcijaństwo nie może być szkołą lekceważenia, obojętności czy też pogardy. Możemy się różnić, możemy się nie zgadzać, ale nie możemy podsycać gniewu czy nienawiści – podkreślił biskup. – Paweł w swoim liście przedstawia Tytusowi misyjną strategię – w jaki sposób zmienić ludzi żyjących wokół niego: to właśnie Kościół ma być zaczynem zmian, jednak nie przez walkę z kulturą, ani przez asymilację z tym, co Boże nie jest, ale przez mądre uczestnictwo w tej kulturze, wynosząc w nią obecność Chrystus! – dodał.

Apostoł Narodów – jak zauważył kaznodzieja – przypomina nam przede wszystkim o jednym. – Moc osobistego świadectwa uprzejmości i łagodności ma w sobie siłę zaproszenia innych do nawrócenia. Następnie hierarcha podkreślił: – Często w sporach z innymi wartościami i kulturą odrzucającą prymat Boga, nie argumenty, kłótnie, agresja stanowią prawdziwą siłę, ale właśnie danie ludziom miłości, której my sami na drodze wiary doświadczamy. To jedyna droga misyjna nie tylko dla mieszkańców Krety, ale i dla tych do których Jezus dziś nas posyła.

Na zakończenie bp Lityński nawiązał do Ewangelii, gdy Jezus spotyka osoby cierpiące na trąd. – To, co jest pięknym wymiarem i ogromnym zadaniem dla nas z dzisiejszej Ewangelii, to grupa owych trędowatych: znajdowali się w niej nie tylko Żydzi, ale także Samarytanin. To ciekawe, że byli wówczas razem ci, którzy się nienawidzili: Żydzi i Samarytanie, ich wzajemna niechęć trwała już ponad siedem wieków. W swojej chorobie, poszukiwaniu pomocy potrafili odrzucić wszystko to, co ich różniło. Kiedy patrzymy na historię naszej Ojczyzny, w momentach wieku wojen, dramatów, potrafiliśmy się zjednoczyć, być razem – zauważył bp Lityński i dodał: – A czy nie ma pragnienia uzdrowienia naszych bolesnych spraw w Ojczyźnie? To są te sprawy bliskie, rodzinne i te dalsze na ulicach Warszawy czy Krakowa. Jezus pokazuje zadanie, jakie stoi przez nami, jako wspólnotą Kościoła, tak jako wspólnotą kulturalnego narodu: dać świadectwo uzdrawiającej mocy Bożej codzienności. W codzienności naszych podziałów Jezus uzdrawia trąd naszych grzechów, przemienia nas, abyśmy zobaczyli, że tą miłością możemy błogosławieństwem dla innych.

We Mszy św. wzięli udział m.in. wojewoda lubuski – Marek Cebula i prezydent Zielonej Góry – Marcin Pabierowski, a także reprezentanci władz wojewódzkich, samorządowych i lokalnych oraz przedstawiciele służb mundurowych i kombatantów. Nie zabrakło oczywiście pocztów sztandarowych i mieszkańców Winnego Grodu.

Po Mszy św. odbył się uroczysty apel z ceremoniałem wojskowym na Starym Rynku. W obecności przedstawicieli władz, wojska, służb mundurowych i mieszkańców regionu oddano hołd bohaterom walk o niepodległość, m.in. odczytano Apel Pamięci, oddano salwę honorową, a uroczystość zwieńczyła defilada pododdziałów.

Po uroczystościach na Placu Powstańców Wielkopolskich odbyły się występy artystyczne, pokaz sprzętu wojskowego i piknik rodzinny, a także marszobieg rodzinny w Parku Tysiąclecia.