Bp Milewski: w Wielkim Poście wróćmy do troski o relacje

Źródłem chrześcijańskiego życia jest bliskość z Bogiem, z której rodzą się wszystkie inne więzi – przypomniał bp Mirosław Milewski podczas liturgii Środy Popielcowej w katedrze płockiej. Wskazał, że Wielki Post może być czasem powrotu i pojednania oraz odbudowania relacji: z Bogiem, z samym sobą i z drugim człowiekiem.

Wielki Post w Płocku zainaugurowała procesja pokutna z kościoła św. Dominika „na Górkach”, skąd wierni wyruszyli do bazyliki katedralnej na Tumskim Wzgórzu. – Z wiarą wchodzimy w czas łaski i duchowej odnowy – mówił bp Milewski, który przewodniczył w tym roku głównym celebracjom. Zauważył, że czytania Środy Popielcowej prowadzą od prorockiego wezwania do nawrócenia, przez apostolskie wołanie o pojednanie, aż po Ewangelię, która kieruje spojrzenie ku Ojcu „obecnemu w ukryciu”.

W homilii bp Milewski odniósł się do doświadczeń współczesnego człowieka, dotkniętego osłabieniem więzi, samotnością i poczuciem zagubienia. Zauważył, że choć ludzie żyją blisko siebie, często pozostają wewnętrznie odłączeni, a relacje coraz częściej zastępowane są kontaktami zapośredniczonymi przez ekrany. – Można mieć setki „znajomych” na Facebooku i obserwatorów na Instagramie, a jednocześnie nie mieć nikogo, komu można opowiedzieć o swoich radościach czy cierpieniach – zauważył, przywołując refleksję papieża Leona XIV o pustce, której nie zdołał wypełnić sam postęp materialny.

Jednocześnie biskup przestrzegł przed pesymizmem i spojrzeniem na współczesny świat wyłącznie w kategoriach kryzysu. – Jesteśmy ludźmi Paschy. Nasza wiara nie rodzi się z optymistycznego przekonania, że „będzie lepiej”, ale z pustego grobu, do którego prowadzi nas Wielki Post – podkreślił. W tym świetle czas wielkopostnego przygotowania jawi się nie jako program naprawy świata, lecz jako droga przemiany serca i powrotu do Boga, który daje nowy początek.

Biskup zachęcił do podjęcia sprawdzonych praktyk wielkopostnych: rekolekcji, nabożeństw pasyjnych, modlitwy, postu i jałmużny. – Nie traktujmy ich jak dodatkowych obciążeń, ale jak przestrzeń łaski i możliwość budowania więzi Bogiem, z samym sobą i z drugim człowiekiem – mówił, przypominając, że nawet tam, gdzie człowiek doświadcza porażki i zobojętnienia, Bóg nie przestaje działać.

Centralnym momentem liturgii był obrzęd posypania głów popiołem. – Prośmy Ducha Świętego, by prowadził nas przez te czterdzieści dni ku głębszej wierze i prawdziwej jedności, która stanie się znakiem nadziei dla podzielonego świata – zakończył bp Milewski.