Bp Muskus: Jezus zabijany jest dzisiaj przez to, że boimy się różnic między nami

Nie ma mądrości bez otwarcia na zmiany, bez pokory, która mówi, że wciąż wiemy za mało, wciąż potrzebujemy szukać prawdy – mówił bp Damian Muskus OFM w kościele Matki Bożej Pocieszenia w Krakowie-Nowej Hucie. Hierarcha przewodniczył uroczystości Objawienia Pańskiego na zakończenie cyklu Epifania, organizowanego co roku przez posługujących w Nowej Hucie pallotynów.

W homilii bp Muskus zwrócił uwagę na to, że narodzenie Jezusa wywoływało skrajne reakcje. Mówił o dwóch postawach wobec wydarzeń w Betlejem: postawie Heroda i postawie Mędrców.

Podkreślał, że Herod przestraszył się Jezusa, bo bał się „utraty władzy, utraty wpływów, wygód i bogactwa”, a lęk ten popchnął go do zbrodni i uczynił z niego jednego z największych przeciwników Jezusa.

– Takich herodowych postaw nie brakuje i dziś. Nie brakuje ludzi owładniętych lękiem. Tacy nie potrafią zaufać Słowu, które stało się Ciałem. To z takich postaw rodzą się słowa pełne przemocy wobec innych. To z zamknięcia we własnych bańkach i lęku przed nieznanym rodzi się odrzucenie, niechęć wobec słabszych i potrzebujących. Bezbronny Jezus zabijany jest dzisiaj przez to, że boimy się różnic między nami, że poddajemy się radykalizacji poglądów i postaw, i zamykamy w swoim świecie – mówił krakowski biskup pomocniczy.

– Jezus jest dziś zabijany symbolicznie, jak w Bolesławcu, gdzie chuligani powiesili na szubienicy figurkę ze żłóbka, albo jak w niewielkiej miejscowości na Kaszubach, gdzie nauczycielka zdjęła ze ściany krzyż i na oczach dzieci wrzuciła go do kosza – przywoływał niedawne wydarzenia.

Dodał, że dziś istnieją jeszcze bardziej bolesne postawy herodowe.

– To zamykanie oczu na niesprawiedliwość i ludzką krzywdę. To traktowanie z jawną wrogością potrzebujących, bezdomnych, ale także uchodźców, czy ludzi inaczej myślących, mających inne poglądy. Są to postawy herodowe, bo zaślepienie, lęk, wrogość,  nie pozwalają nam w drugim człowieku rozpoznać oblicza Jezusa – oceniał duchowny.

– Bolą postawy ludzi, którzy przestraszyli się współczesności i jej wyzwań, i bronią się przed nią, uciekając do nawet do zła, byle nie wyjść z pałaców swoich przekonań, tradycji i przyzwyczajeń, byle nie szukać Boga poza ich murami. Byle – często z imieniem Boga na ustach – obrażać, gardzić, walczyć. To są postawy herodowe – stwierdził.

Biskup zastanawiał się nad motywacjami, które kierowały przybyłymi z daleka mędrcami. – Wyszli w nieznane, bo zobaczyli światło. Być może, gdyby zaufali wyłącznie swojej wiedzy, nie podjęliby wędrówki. Ale oni postanowili zaufać światłu, które wskazało im kierunek. Zaufali pytaniom, na które chcieli znaleźć odpowiedzi – opisywał. Jak stwierdził, mędrcy wyruszyli w długą i trudną drogę, która zmieniła ich życie, bo „nie ma mądrości bez otwarcia na zmiany, bez pokory, która mówi, że wciąż wiemy za mało, wciąż potrzebujemy szukać prawdy i weryfikować swoje przekonania w świetle, które nas prowadzi”. – Bez tego otwarcia i pokory każda mądra księga jest tylko zapisem martwych liter – dodał.

– Mądrość potwierdza się w ruchu, w drodze, w zmianie, a nie w stagnacji i zamknięciu. Warto zaufać światłu nawet jeśli nie rozumiemy, dokąd nas ono prowadzi – mówił bp Muskus. – Trzeba wciąż wyruszać na poszukiwanie prawdy, choć wydaje nam się, że już ją znaleźliśmy, że nie musimy jej szukać, bo przecież jesteśmy w Kościele – zaznaczył, podkreślając, że nie zostaliśmy powołani do życia w Kościele, by dzielić się Ewangelią „tylko ze swoimi, z ludźmi, których znamy i z którymi się rozumiemy”.

– Tymczasem na świecie żyje tak wielu ludzi, których nurtuje pytanie: „Gdzie jest nowo narodzony król żydowski?”. Pytają nas o to ludzie, którzy przybywają do Jezusa z daleka. Ludzie, którzy wędrują do Niego skomplikowanymi drogami życia, często dalekimi od religijnych przepisów i norm. Czy słyszymy te pytania? – zastanawiał się krakowski biskup pomocniczy.

Zapytywał, czy uczniowie Jezusa potrafią odpowiadać na te pytania nie piękną teorią, ale swoim ewangelicznym życiem. – A może skupiamy się bardziej na ocenie ich życia lub po prostu z góry odrzucamy jako niegodnych stanięcia przed betlejemskim żłóbkiem? – dodawał.

Zachęcał do modlitwy o odwagę zaufania Bożemu światłu i o to, by na obecność Boga w świecie nie reagować „lękiem Heroda”, ale „mądrością ludzi, którzy z dalekich krain przyszli, by pokłonić się Nowonarodzonemu”.