Bp Osial do katechetów: funkcjonujecie w trudnej przestrzeni

Każdy z was dla mnie jest ważny nie jako etat czy liczba godzin, ale jako człowiek i katecheta – podkreślił bp Wojciech Osial podczas spotkania katechetów w Domu Biskupa Łowickiego, które stanowiło okazję do złożenia życzeń noworocznych, a także do rozmowy i podsumowania minionego roku.

W swoim wystąpieniu biskup nawiązał do tajemnicy Wcielenia, przypominając, że Boże Narodzenie nie jest jedynie wydarzeniem wspominanym w liturgii. „To nie jest epizod. To jest decyzja Pana Boga, żeby przyjść i zostać” – mówił. Jak zaznaczył, postawa „pozostawania” stanowi istotę katechezy i najlepiej opisuje codzienną posługę nauczycieli religii.

Bp Wojciech Osial zwrócił uwagę, że Bóg nie wycofuje się wraz z zakończeniem okresu świątecznego, lecz pozostaje w codzienności człowieka. Podkreślał, że katecheci szczególnie dobrze rozumieją tę logikę obecności, realizując swoją misję także wtedy, gdy nie widać natychmiastowych owoców, gdy uczniowie są obojętni lub zagubieni, a lekcje odbywają się na pierwszej lub ostatniej godzinie.

Wskazał również na specyficzne miejsce katechetów, funkcjonujących pomiędzy różnymi środowiskami: szkołą i parafią, oczekiwaniami a realnymi możliwościami, uczniami a ich rodzicami. Zaznaczył, że jest to przestrzeń często wymagająca i kosztowna.

Jednocześnie przypomniał, że lekcja religii nie konkuruje z innymi przedmiotami, lecz stwarza przestrzeń do stawiania fundamentalnych pytań o tożsamość i hierarchię wartości. Zapewnił katechetów o swojej bliskości i gotowości do towarzyszenia. „Każdy z was jest dla mnie ważny nie jako etat czy liczba godzin, ale jako człowiek i katecheta. Nie obiecuję cudów, ale obiecuję obecność” – zaznaczył.

Na zakończenie bp Osial życzył katechetom pokoju serca, cierpliwości i nadziei oraz doświadczenia Boga, który nie wycofuje się z ludzkiej codzienności, także tej szkolnej.

Spotkanie było przestrzenią rozmowy i dzielenia się doświadczeniami. Katecheci zwracali uwagę na narastającą niepewność związaną z organizacją lekcji religii, zmniejszającą się liczbę godzin, częste zmiany przepisów oraz trudności wychowawcze i brak wsparcia. Jednocześnie podkreślali gotowość do dalszego trwania przy swojej misji.